ข้ามไปเนื้อหา

สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา

หน้าถูกถูกกึ่งป้องกัน
ฟังบทความนี้
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก แอสตันวิลลา)

แอสตันวิลลา
ชื่อเต็มสโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา
ฉายาเดอะวิลลันส์
เดอะไลออน
สิงห์ผงาด
สิงห์ผยอง
ชื่อย่อวิลลา
ก่อตั้งค.ศ. 1874; 152 ปีที่แล้ว (1874)
สนามวิลลาพาร์ก
ความจุ42,657 ที่นั่ง[1]
เจ้าของวีสปอร์ตส์ (นัสเซฟ ซาวิริส, เวส เอเดนส์ และอะเทโรส)
ประธานนัสเซฟ ซาวิริส[2]
ผู้จัดการอูไน เอเมรี
ลีกพรีเมียร์ลีก
2024–25พรีเมียร์ลีก อันดับที่ 6 จาก 20
เว็บไซต์avfc.co.uk
สีชุดทีมเยือน
สีชุดที่สาม
ฤดูกาลปัจจุบัน

สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา (อังกฤษ: Aston Villa Football Club) หรือเรียกสั้น ๆ ว่า วิลลา เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพตั้งอยู่ที่แอสตัน เบอร์มิงแฮม อังกฤษ ปัจจุบันแข่งขันอยู่ในพรีเมียร์ลีก ลีกสูงสุดของระบบลีกฟุตบอลอังกฤษ ก่อตั้งใน ค.ศ. 1874 และใช้วิลลาพาร์กเป็นสนามเหย้าตั้งแต่ ค.ศ. 1897 แอสตันวิลลาเป็นหนึ่งในสโมสรที่เก่าแก่ที่สุดและประสบความสำเร็จมากที่สุดในอังกฤษ โดยชนะเลิศฟุตบอลลีกดิวิชัน 1 7 สมัย, เอฟเอคัพ 7 สมัย, ลีกคัพ 5 สมัย, ยูโรเปียนคัพและยูโรเปียนซูเปอร์คัพอย่างละหนึ่งสมัย

แอสตันวิลลาเป็นสโมสรชั้นนำของอังกฤษตั้งแต่ทศวรรษ 1880 โดยมีชื่อเสียงจากการผ่านบอลสั้นและรวดเร็วภายใต้การนำของจอร์จ แรมซีย์ ชาวสกอต เขาได้รับการแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมฟุตบอลอาชีพคนแรกของโลกใน ค.ศ. 1886 สโมสรมีอิทธิพลต่อการก้าวไปสู่ความเป็นมืออาชีพของกีฬาใน ค.ศ. 1885 และวิลเลียม แม็คเกรเกอร์ ผู้อำนวยการวิลลา เขาเป็นผู้ก่อตั้งฟุตบอลลีกครั้งแรกของโลกใน ค.ศ. 1888[3][4][5][6]

จอร์จ แรมซีย์ คว้าแชมป์ลีกแชมเปียนชิพ 6 สมัย และเอฟเอคัพ 6 สมัย ทำให้แอสตันวิลลาเป็นสโมสรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในอังกฤษตั้งแต่ทศวรรษ 1890 จนถึงทศวรรษ 1960 วิลลาทำประตูได้ 128 ประตูในฤดูกาล 1930–31 ซึ่งยังคงเป็นสถิติสูงสุดตลอดกาล[7] อย่างไรก็ตาม ผลงานของสโมสรเริ่มตกลงเป็นครั้งแรกในช่วงกลางทศวรรษ 1930 ต่อมาในทศวรรษ 1940 และ 50 โดยทั่วไปเป็นช่วงเวลาธรรมดา ตามด้วยผลงานของสโมสรที่ตกลงอย่างมากในทศวรรษ 1960 ซึ่งนำไปสู่การเข้าครอบครองสโมสรโดยดัก เอลลิส ใน ค.ศ. 1968 และการตกชั้นครั้งแรกและครั้งเดียวของวิลลาไปสู่ระดับที่สามของฟุตบอลอังกฤษในฤดูกาล 1969–70 วิลลากลับสู่ลีกระดับบนอีกครั้งตั้งแต่กลางทศวรรษ 1970 โดยผู้จัดการทีมรอน ซอนเดอส์ ซึ่งนำสโมสรชนะเลิศแชมป์ลีกสูงสุดครั้งที่ 7 ในฤดูกาล 1980–81 พวกเขากลายเป็นสโมสรที่สี่ของอังกฤษที่ชนะเลิศยูโรเปียนคัพใน ฤดูกาล 1981–82 ตามมาด้วยยูโรเปียนซูเปอร์คัพใน ค.ศ. 1982

แอสตันวิลลาเป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งพรีเมียร์ลีกใน ค.ศ. 1992 หนึ่งในสามสโมสรที่เป็นสมาชิกก่อตั้งของทั้งฟุตบอลลีกและพรีเมียร์ลีก สโมสรเข้าไปแข่งขันในรายการฟุตบอลยุโรปเป็นประจำในทศวรรษ 1990 แต่หลังจากนั้นสโมสรต้องดิ้นรนเพื่อแข่งขันกับสโมสรชั้นนำที่มีการใช้จ่ายในระดับสูง ดัก เอลลิส ได้ขายหุ้นของเขาในสโมสรให้กับมหาเศรษฐีชาวอเมริกาแรนดี เลิร์นเนอร์ ซึ่งความเป็นเจ้าของสโมสรสิ้นสุดลงด้วยด้วยการตกชั้นครั้งแรกและครั้งเดียวของวิลลาจากพรีเมียร์ลีกในฤดูกาล 2015–16 สโมสรกลับสู่พรีเมียร์ลีกในปี ค.ศ. 2019

แอสตันวิลลาใช้เวลาอยู่บนลีกสูงสุด 110 ฤดูกาล เป็นสถิติสูงสุดอันดับที่สองของสโมสรใด ๆ และให้นักเตะกับทีมชาติอังกฤษ 77 คน เป็นสถิติสูงสุดอันดับที่สองของสโมสรใด ๆ เช่นกัน ปัจจุบันแอสตันวิลลาอยู่ในอันดับที่ 5 ของตารางลีกสูงสุดตลอดกาลของอังกฤษนับตั้งแต่ก่อตั้งใน ค.ศ. 1888[8] วิลลาเป็นสโมสรประสบความสำเร็จมากที่สุดอันดับที่ 7 ในฟุตบอลอังกฤษจากการแข่งขันที่ได้รับรางวัล

วิลล่ามีการแข่งขันท้องถิ่นที่ดุเดือดกับเบอร์มิงแฮมซิตี เรียกว่าเซคันด์ซิตีดาร์บี โดยแข่งขันตั้งแต่ค.ศ. 1879[9] นอกจากนี้ยังมีการแข่งขันในท้องถิ่นกับ เวสต์บรอมมิชอัลเบียน เรียกว่าเวสต์มิดแลนส์ดาร์บี สีชุดการแข่งขันดั้งเดิมของแอสตันวิลลาคือ เสื้อสีม่วงแดง, แขนเสื้อสีฟ้า, กางเกงขาสั้นสีขาวและถุงเท้าสีมอคราม ตราสโมสรแบบดั้งเดิมเป็นรูปสิงโตยืนผงาด[10][11] ปัจจุบัน กลุ่มเอ็นเอสดับเบิลยูอีเป็นเจ้าของสโมสร ซึ่งเป็นบริษัทของมหาเศรษฐีชาวอียิปต์ นัสเซฟ ซาวิริส และมหาเศรษฐีชาวอเมริกา เวส เอเดนส์

ประวัติ

สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลาก่อตั้งในปี ค.ศ. 1874 ในกลางเดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2015 พอล แลมเบิร์ต ถูกปลดออกตำแหน่งผู้จัดการทีมหลังจากมีผลงานที่ย่ำแย่ ชนะเพียง 5 นัด จาก 25 นัด ในลีก[12] และต่อมา ทิม เชอร์วูด ถูกแต่งตั้งขึ้นมา ซึ่งเชอร์วูดสามารถทำให้สโมสรรอดพ้นจากการตกชั้นไปได้ และเข้าชิงเอฟเอคัพ แม้จะเป็นฝ่ายแพ้ไปก็ตาม แต่ต่อมาในปลายเดือนตุลาคม ปีเดียวกัน จากผลงานที่ย่ำแย่ในลีก 10 นัด ชนะเพียงนัดเดียว ทำให้เชอร์วูดก็ถูกปลดออกไป[13] และเป็นเรมี การ์เด อดีตกองหลังชาวฝรั่งเศสของอาร์เซนอลเข้ามาเป็นผู้จัดการแทน[14] แต่ต่อมาไม่นานก็ถูกปลด และก่อนจะสิ้นฤดูกาลไม่นาน เหลือการแข่งขันอีก 4 นัด แต่ทว่าแอสตันวิลลากลับต้องตกชั้นสู่ลีกแชมเปียนชิป เนื่องจากมีคะแนนห่างจากนอริชซิตี สโมสรที่อยู่อันดับ 17 ซึ่งจะเป็นสโมสรสุดท้ายที่จะไม่ตกชั้นถึง 15 คะแนน ซึ่งไม่ว่าจะทำอย่างไรก็ไม่รอดพ้นการตกชั้นไปได้ หลังจากแพ้ต่อแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ไป 1-0 ที่สนามโอลด์แทรฟฟอร์ด นับการเป็นตกชั้นเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์สโมสร หลังจากลีกสูงสุดของอังกฤษเปลี่ยนชื่อจากดิวิชัน 1 มาเป็นพรีเมียร์ลีก[15]

หลังจากตกชั้นไปแล้ว แอสตันวิลลาได้ถูกซื้อกิจการจากกลุ่มทุนจากจีน โดยแรนดี เลอร์เนอร์ ประธานสโมสรได้ขายกิจการให้กับเรคคอนกรุ๊ป ซึ่งมีโทนี เจียงตง เซียะ นักธุรกิจชาวจีนเป็นเจ้าของ คาดว่าราคาน่าจะอยู่ที่ 60-70 ล้านปอนด์ (ราว 3,120-3,640 ล้านบาท)[16]

ผู้เล่น

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน

ณ 1 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 2026

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

เลข ตำแหน่ง สัญชาติ ผู้เล่น
2 DF ประเทศโปแลนด์ แมตตี แคช
3 DF ประเทศสวีเดน วิกตอร์ ลินเดอเลิฟ
4 DF ประเทศอังกฤษ เอซรี คอนซา
5 DF ประเทศอังกฤษ ไทโรน มิงส์
6 MF ประเทศอังกฤษ รอสส์ บาร์กลีย์
7 MF ประเทศสกอตแลนด์ จอห์น แม็กกินน์ (กัปตัน)
8 MF ประเทศเบลเยียม ยูรี ตีเลอมันส์
9 FW ประเทศอังกฤษ ฮาร์วีย์ เอลเลียต (ยืมตัวจาก ลิเวอร์พูล)
10 MF ประเทศอาร์เจนตินา เอมิเลียโน บูเอนเดีย
11 FW ประเทศอังกฤษ ออลลี วอตกินส์
12 DF ประเทศฝรั่งเศส ลูว์กา ดีญ
14 DF ประเทศสเปน เปา ตอร์เรส
เลข ตำแหน่ง สัญชาติ ผู้เล่น
16 DF ประเทศสเปน อันเดรียส การ์เซีย
18 FW ประเทศอังกฤษ แทมมี อับราฮัม
19 FW ประเทศอังกฤษ เจดอน แซนโช (ยืมตัวจาก แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด)
22 DF ประเทศเนเธอร์แลนด์ เอียน แมตเซน
23 GK ประเทศอาร์เจนตินา เอมิเลียโน มาร์ติเนซ (รองกัปตัน)
24 MF ประเทศเบลเยียม อามาดู โอนานา
25 GK ประเทศสวีเดน โรบิน โอลเซน
26 MF ประเทศเนเธอร์แลนด์ ลาแมร์ โบการ์ด
27 FW ประเทศอังกฤษ มอร์แกน รอเจอส์
30 DF ประเทศอังกฤษ คอร์ตนีย์ เฮาส์
31 FW ประเทศจาเมกา ลีออน เบลีย์
44 MF ประเทศฝรั่งเศส บูบาการ์ กามารา

ผู้เล่นที่ถูกยืมตัว

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

เลข ตำแหน่ง สัญชาติ ผู้เล่น
17 FW ประเทศเยอรมนี ดอนเยลล์ มาเลน (ไป โรมา จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— MF ประเทศอาร์เจนตินา เอนโซ บาร์เรเนเชีย (ไป บาเลนเซีย จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— FW ประเทศอังกฤษ ซามูเอล อิลิง-จูเนียร์ (ไป โบโลญญา จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— DF ประเทศอังกฤษ ฟินลีย์ มอนโร (ไป เรอัลยูนิโอน จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— DF ประเทศสเปน อเล็กซ์ โมเรโน (ไป นอตทิงแฮมฟอเรสต์ จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— GK ประเทศอังกฤษ ฟิลิป มาร์แชลล์ (ไป ครูว์อเล็กซานดรา จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— GK ประเทศอังกฤษ เจมส์ ไรต์ (ไป เรอัลยูนิโอน จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
เลข ตำแหน่ง สัญชาติ ผู้เล่น
— FW ประเทศอังกฤษ ลูอิส ด็อบบิน (ไป เวสต์บรอมมิชอัลเบียน จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— DF ประเทศอังกฤษ ไคน์ เคสเลอร์-เฮย์เดน (ไป เพรสตันนอร์ทเอนด์ จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— FW ประเทศอังกฤษ หลุยส์ แบร์รี (ไป สต็อกพอร์ตเคาน์ตี จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— MF ประเทศอังกฤษ ทอมมี โอไรลลี (ไป ชรูส์บรีทาวน์ จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— DF ประเทศอังกฤษ จอช ฟีนีย์ (ไป ชรูส์บรีทาวน์ จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)
— DF ประเทศอังกฤษ ลิโน ซูซา (ไป บริสตอลโรเวอส์ จนถึงวันที่ 30 มิถุนายน ค.ศ. 2025)

กัปตันสโมสร

จอห์น แม็กกินน์ กัปตันทีมคนปัจจุบัน

นับตั้งแต่ก่อตั้งสโมสรใน ค.ศ. 1874 มีผู้เล่น 45 คนที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นกัปตันของสโมสร จอห์น เดวีย์ ผู้ดำรงตำแหน่งตั้งแต่ ค.ศ. 1891 ถึง 1898 เป็นกัปตันที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในประวัติศาสตร์สโมสร เขาพาวิลลาชนะเลิศลีก 5 สมัยและเอฟเอ 2 สมัยในช่วง "ยุคทอง" ของสโมสร กัปตันคนปัจจุบันของสโมสรคือ จอห์น แม็กกินน์ ผู้เล่นชาวสกอตแลนด์

ชื่อ ช่วงปี
ประเทศอังกฤษ Walter H. Price1874–1876
ประเทศสกอตแลนด์ George Ramsay1876–1884
ประเทศสกอตแลนด์ Archie Hunter1884–1891
ประเทศอังกฤษ John Devey1891–1898
ประเทศอังกฤษ Jimmy Crabtree1898–1902
ประเทศอังกฤษ Howard Spencer1902–1906
ประเทศอังกฤษ Joe Bache1906–1914
ประเทศอังกฤษ Andy Ducat1919–1921
ประเทศอังกฤษ Frank Barson1921–1922[17]
ประเทศอังกฤษ Frank Moss1922–1927
ประเทศอังกฤษ Billy Walker1927–1933
ประเทศอังกฤษ Alec Talbot1933–1934
ประเทศอังกฤษ Eric Houghton1934–1936
ประเทศเวลส์ Tom Griffiths1936–1937
ประเทศอังกฤษ Jimmy Allen1937–1940
ประเทศสกอตแลนด์ Alex Massie1940–1945
ชื่อ ช่วงปี
ประเทศสกอตแลนด์ George Cummings1945–1949
ประเทศอังกฤษ Dicky Dorsett1949–1951
ไอร์แลนด์เหนือ Danny Blanchflower1951–1955
ประเทศอังกฤษ Johnny Dixon1955–1959
ประเทศเวลส์ Vic Crowe1959–1964
ประเทศอังกฤษ Alan Deakin1964–1966
ประเทศสกอตแลนด์ Charlie Aitken1966–1973
ไอร์แลนด์เหนือ Chris Nicholl1973–1974
ประเทศสกอตแลนด์ Ian Ross1974–1976
ไอร์แลนด์เหนือ Chris Nicholl1976–1977
ประเทศอังกฤษ Dennis Mortimer1977–1984
ประเทศสกอตแลนด์ Allan Evans1984–1989
ประเทศอังกฤษ Stuart Gray1989–1992
ประเทศอังกฤษ Kevin Richardson1992–1995
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ Andy Townsend1995–1997
ชื่อ ช่วงปี
ประเทศอังกฤษ แกเร็ท เซาท์เกต1997–2001[18]
ประเทศอังกฤษ Paul Merson2001–2002[19]
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ Steve Staunton2002–2003[20]
ประเทศสวีเดน Olof Mellberg2003–2006[21]
ประเทศอังกฤษ แกเร็ท แบร์รี2006–2009[22]
ประเทศเดนมาร์ก Martin Laursen2008–2009[23]
ประเทศบัลแกเรีย สตีลียัน เปตรอฟ2009–2012[24]
ประเทศเนเธอร์แลนด์ โรน ฟลาร์2012–2015[25]
ประเทศอังกฤษ กาเบรียล อักบอนลาฮอร์2015–2016[26]
ประเทศอังกฤษ Tommy Elphick2016–2017[27]
ประเทศอังกฤษ จอห์น เทร์รี2017–2018[28]
ประเทศอังกฤษ แจ็ก กรีลิช2018–2021
ประเทศอังกฤษ ไทโรน มิงส์2021–2022[29]
ประเทศสกอตแลนด์ จอห์น แม็กกินน์ 2022–[29]

เกียรติประวัติ

แอสตันวิลลามีเกียรติประวัติทั้งภายในประเทศและระดับทวีปยุโรป ถ้วยรางวัลใบล่าสุดในอังกฤษคือฟุตบอลลีกคัพใน ค.ศ. 1996 ส่วนถ้วยรางวัลใบล่าสุดที่พวกเขาชนะเลิศคือยูฟ่าอินเตอร์โตโตคัพ 2001

กัปตันทีม จอห์น เดวี ยืนตรงถ้วยเอฟเอคัพซึ่งสโมสรชนะเลิศเป็นสมัยที่สองใน ค.ศ. 1895

ระดับประเทศ

ระดับทวีปยุโรป

ระดับโลก

สโมสรฟุตบอลหญิง

แอสตันวิลลามีทีมฟุตบอลหญิงซึ่งปัจจุบันแข่งขันในวีเมนส์ซูเปอร์ลีก ซึ่งทีมเลื่อนชั้นขึ้นมาจากการชนะเลิศเอฟเอวีเมนส์แชมเปียนชิป ฤดูกาล 2019–20 ทีมก่อตั้งในชื่อสโมสรฟุตบอลซอลิฮัลล์ใน ค.ศ. 1973 ก่อนยุบรวมกับแอสตันวิลลาใน ค.ศ. 1989[33]

อ้างอิง

อ้างอิงจำเพาะ

  1. ↑ "Premier League Handbook 2022/23" (PDF). Premier League. p. 8. เก็บ (PDF)จากแหล่งเดิมเมื่อ 5 August 2022. สืบค้นเมื่อ 11 April 2023.
  2. ↑ "Aston Villa: Wes Edens & Nassef Sawiris to make 'significant investment' in club". BBC Sport. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 18 April 2019. สืบค้นเมื่อ 25 May 2019.
  3. ↑ Ward, Adam; Griffin, Jeremy; p. 161.
  4. ↑ "10 Oldest Clubs in the Football League". SQaF. 20 February 2022. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 September 2022. สืบค้นเมื่อ 20 July 2022.
  5. ↑ "All Time English Trophy Winners". Myfootballfacts.com. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 June 2022. สืบค้นเมื่อ 20 July 2022.
  6. ↑ "William McGregor". Spartacus Educational. สืบค้นเมื่อ 9 January 2023.
  7. ↑ "Aston Villa". Goal.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 11 July 2011. สืบค้นเมื่อ 20 August 2010.
  8. ↑ "All-Time English Football Top Flight 1888-89 to 2021-22". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 January 2022. สืบค้นเมื่อ 8 February 2022.
  9. ↑ Matthews, Tony (2000). "Aston Villa". The Encyclopedia of Birmingham City Football Club 1875–2000. Cradley Heath: Britespot. p. 17. ISBN 978-0-9539288-0-4.
  10. ↑ Woodhall, Dave (2007). The Aston Villa Miscellany. Vision Sports Publishing Ltd. p. 16. ISBN 978-1-905326-17-4.
  11. ↑ "Introducing our badge for 2016/17" (Press release). Aston Villa F.C. 6 April 2016. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 9 April 2016. สืบค้นเมื่อ 31 May 2021.
  12. ↑ ""สิงห์ผยอง" บู่เกินทน ตะเพิด "แลมเบิร์ต" พ้นเก้าอี้". ผู้จัดการออนไลน์. สืบค้นเมื่อ 12 February 2015.[ลิงก์เสีย]
  13. ↑ "รายที่สอง "วิลลา" เด้ง "เชอร์วูด" สังเวยโซนแดง". ผู้จัดการออนไลน์. 26 October 2015. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-03-05. สืบค้นเมื่อ 25 October 2015.
  14. ↑ "ขอต้อนรับ Remi Garde กลับสู่ Premier League อย่างเป็นทางการ". Arsenal.in.th อาร์เซนอลไทย. 3 November 2015. สืบค้นเมื่อ 3 November 2015.
  15. ↑ "ว่ากันใหม่! 'แอสตันวิลลา' ตกชั้นลีกสูงสุดครั้งแรกรอบ 28 ปี". ไทยรัฐ. 17 April 2016. สืบค้นเมื่อ 17 April 2016.
  16. ↑ "กลุ่มทุนจีน ตัดสินใจเทคโอเวอร์"สิงห์ผยอง"แอสตันวิลลา เรียบร้อย". โพสต์ทูเดย์. 19 May 2016. สืบค้นเมื่อ 25 May 2016.
  17. ↑ Burnton, Simon (2014-12-16). "The forgotten story of … Frank Barson's seven-month ban". The Guardian (ภาษาอังกฤษแบบบริติช). ISSN 0261-3077. สืบค้นเมื่อ 2026-02-09.
  18. ↑ "Southgate quits Villa captaincy". RTÉ. 16 May 2001. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  19. ↑ "Villa held by Basle". BBC Sport. 7 August 2001. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  20. ↑ "Staunton's knife fear". BBC Sport. 21 September 2002. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  21. ↑ "Mellberg fears derby mayhem". BBC Sport. 12 October 2003. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  22. ↑ "Gareth Barry: The Aston Villa years". Birmingham Mail. 2 June 2009. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  23. ↑ Kendrick, Mat (21 August 2018). "Martin Laursen set to stay as Aston Villa captain". Birmingham Mail. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  24. ↑ Jones, Steve (30 August 2016). "Stiliyan Petrov: A tribute to the man who joined Aston Villa ten years ago today". Birmingham Mail. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  25. ↑ Bailey, Graeme (3 October 2012). "Aston Villa captain Ron Vlaar wants more consistency from the team". Sky Sports. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  26. ↑ Lansley, Peter (30 August 2015). "Tim Sherwood urges Aston Villa's Gabriel Agbonlahor to show bottle". The Guardian. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  27. ↑ "Tommy Elphick ready to help rebuild Aston Villa 'house that needed to be knocked down'". The Independent (ภาษาอังกฤษ). 2016-08-07. สืบค้นเมื่อ 2025-11-05.
  28. ↑ "John Terry named Aston Villa captain for 2017/18 season - but suffers defeat to Shrewsbury". Sky Sports. 15 July 2017. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  29. 1 2 "Aston Villa: Tyrone Mings loses captaincy to John McGinn". BBC Sport. 27 July 2022. สืบค้นเมื่อ 31 May 2024.
  30. 1 2 3 ก่อน ค.ศ. 1992 ลีกฟุตบอลระดับสูงสุดของอังกฤษถูกเรียกว่า ดิวิชัน 1 ก่อนที่จะเปลี่ยนชื่อเป็น เอฟเอ พรีเมียร์ลีก ในเวลาถัดมา ขณะเดียวกัน ดิวิชัน 2 ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ดิวิชัน 1 และ ดิวิชัน 3 ถูกเปลี่ยนชื่อเป็น ดิวิชัน 2
  31. ↑ "Report: Championship Play–Off Final". เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 20 February 2024. สืบค้นเมื่อ 27 May 2019.
  32. ↑ "Club Honours". Aston Villa F.C. สืบค้นเมื่อ 18 April 2011.
  33. ↑ "Introducing Aston Villa Ladies". FA WSL. The Football Association. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 19 December 2018. สืบค้นเมื่อ 5 July 2019.

งานที่อ้างถึง

  • Brown, Danny; Milo Brittle (2006). Villains: The Inside Story of Aston Villa's Hooligan Gangs. Milo Books. ISBN 978-1-903854-59-4.
  • Goodyear, David; Matthews, Tony (1988). Aston Villa—A Complete Record 1874–1988. Breedon Books. ISBN 0-907969-37-2.
  • Hayes, Dean (1997). The Villa Park Encyclopedia: A–Z of Aston Villa. Mainstream Publishing (2 October 1997). ISBN 978-1-85158-959-3.
  • Ward, Adam; Griffin, Jeremy (30 September 2002). The essential history of Aston Villa. Headline book publishing (2002). ISBN 0-7553-1140-X.
  • When Saturday Comes: The Half Decent Football Book. Penguin UK. 2006. ISBN 978-0-14-192703-9.

แหล่งข้อมูลอื่น

ฟังบทความนี้ (ความยาว 35 นาที)
สัญลักษณ์บทความเสียง
ไฟล์เสียงนี้สร้างขึ้นจากบทความฉบับวันที่ 4 กันยายน ค.ศ. 2007 ของบทความ และไม่รวมถึงการแก้ไขหลังจากนั้น
(ช่วยเหลือเกี่ยวกับสื่อ · บทความเสียงเพิ่มเติม)

เว็บไซต์อิสระ

เข้าถึงจาก "https://th.wikipedia.org/w/index.php?title=สโมสรฟุตบอลแอสตันวิลลา&oldid=12992888"