ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
มาร์แซย์
Olympique Marseille logo
ชื่อเต็มออแล็งปิกเดอมาร์แซย์
ฉายาLes Phocéens, L'OM
ก่อตั้ง31 สิงหาคม ค.ศ. 1899
สนามสตาดเวโลดรอม, มาร์แซย์
(ความจุ: 67,384[1])
เจ้าของMargarita Louis-Dreyfus
ประธานสโมสรวินเซนต์ ราบูรน์
ผู้จัดการทีมมีเชล
ลีกลีกเอิง
2017–18ลีกเอิง, อันดับที่ 4
เว็บไซต์เว็บไซต์สโมสร
สีชุดเหย้า
สีชุดเยือน
สีชุดที่ 3
ฤดูกาลปัจจุบัน

ออแล็งปิกเดอมาร์แซย์ (ฝรั่งเศส: Olympique de Marseille) [1] เป็นสโมสรฟุตบอลอาชีพฝรั่งเศส ตั้งอยู่ที่เมืองมาร์แซย์ ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1899 ปัจจุบันเล่นอยู่ในลีกเอิง เป็นสโมสรที่ชนะการแข่งขันในลีกเอิงมากที่สุดเป็นอันดับ2 ในฟุตบอลฝรั่งเศสรองจากแซง เอเตียน มาร์เซย์ชนะการแข่งขันในเฟรนช์แชมเปียนส์ 9 ครั้ง และได้รับกุปเดอฟร็องส์ เป็นสถิติ 10 ครั้ง ในปี ค.ศ. 1993 สนามกีฬาเหย้าของสโมสรคือสตาดเวลอดรอม (Stade Vélodrome) สามารถบบรรจุคน 60,031 คน ตั้งอยู่ทางใต้ของเมือง โดยทีมเล่นสนามนี้มาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1937

ประวัติของสโมสร[แก้]

มาร์แซย์ เป็นสโมสรแรกและสโมสรเดียวของฝรั่งเศส เคยก้าวขึ้นเป็นหนึ่งในยอดทีมของยุโรป พวกเขาเริ่มต้นจากความพ่ายแพ้ต่อ เซอร์เวน่า ซเวซด้า (หรือที่เราคุ้นเคยในชื่อ เร้ดสตาร์ เบลเกรด) ในการดวลจุดโทษรอบชิงชนะเลิศศึกยูโรเปี้ยนคัพเมื่อปี 1991 ก่อนที่พวกเขาจะคว้าแชมป์รายการนี้ได้สำเร็จในอีก 2 ปีต่อมา ซึ่งได้มีการรีแบรนด์เป็น ยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ลีก จากประตูชัยของ บาซิล โบลี่ ซึ่งช่วยให้ทีมเฉือนชนะ เอซี มิลาน 1-0 ทว่าช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของพวกเขากลบพังพินาศ หลังมีการเปิดโปงว่า นักเตะของ วาลองเซียงส์ ทีมร่วมลีกเอิงที่กำลังหนีตกชั้นในตอนนั้น ถูก แบร์กนาร์ ตาปี ประธานสโมสรโอแอ็มในช่วงเวลาดังกล่าวติดสินบน เพื่อให้พวกเขาอ่อนข้อต่อมาร์กเซยในเกมที่ทั้งคู่พบกัน 1 สัปดาห์ก่อนพบมิลาน ลดความเสี่ยงจากอาการบาดเจ็บก่อนเกมสำคัญ

นั่นทำให้เรื่องนี้กลายเป็นข่าวใหญ่โต มีการสอบสวนครั้งใหญ่ ก่อนที่ตาปีจะไม่รอดต้องโทษจำคุกในปี 1995 นอกจากนี้ ฌอง-ปิแอร์ เบอร์เน่ส์ ผู้จัดการทั่วไปของสโมสร และ ฌอง-ฌักส์ เอเดลี่ กองกลางของทีมที่ตาปีให้เป็นตัวกลางต่างก็โดนโทษจำคุกล่วงหน้า ถึงแม้โทษของรายหลังจะได้รับการลดเหลือเพียงรอลงอาญาก็ตาม

เรื่องอื้อฉาว[แก้]

ยิ่งไปกว่านั้น มาร์กเซยยังถูกตัดสินริบแชมป์ลีกเอิงที่ได้เมื่อปี 1993 ทำให้ตำแหน่งแชมป์ว่างลงหลัง ปารีส แซงต์-แชร์กแม็ง ปฏิเสธที่จะขึ้นเป็นแชมป์แทน พร้อมถูกตัดสิทธิ์ในการป้องกันแชมป์ยูฟ่า แชมเปี้ยนส์ลีก รวมถึงลงแข่งในรายการยูฟ่า ซูเปอร์คัพ กับอินเตอร์คอนติเนตัล คัพ อีกด้วย

และเพียงปีถัดมา ซึ่งพวกเขาจบในตำแหน่งรองแชมป์ถัดจากเปแอสเชและได้ไปเล่นในศึกยูฟ่าคัพ มาร์กเซยก็ถูกปรับตกชั้นจากปัญหาทางการเงินกับเรื่องอื้อฉาวที่เกิดขึ้นกับตัวของตาปี และแม้พวกเขาจะคว้าแชมป์ลีกเดอซ์ได้ในฤดูกาลต่อมา โอแอ็มก็จำต้องอยู่ลีกรองต่ออีกปีเมื่อสโมสรยื่นขอล้มละลาย

กลับมาสำเร็จบนลีกเอิงอีกครั้ง[แก้]

หลังกลับสู่ลีกสูงสุดได้อีกครั้ง มาร์กเซยสามารถคว้าแชมป์ลีกสูงสุดได้เพียงหนเดียวเมื่อปี 2010 เมื่อพวกเขาถูกบดบังรัศมีจาก ลียง ที่คว้าแชมป์ 7 สมัยซ้อน รวมถึงเศรษฐีใหม่อย่างเปแอสเช ซึ่งนอกจากแชมป์ลีกเอิงครั้งนั้นแล้ว ผลงานเมื่อปี 2004 ที่ ดิดิเย่ร์ ดร็อกบา แบกทีมไปถึงรอบชิงชนะเลิศยูฟ่าคัพ ก็ดูจะเป็นแสงสว่างวาบเดียวจากอดีตยักษ์ใหญ่รายนี้ กระทั่งความเปลี่ยนแปลงมาถึงในถิ่น สต๊าด เวโลโดรม เมื่อ แฟรงค์ แม็คคอร์ท นายทุนชาวอเมริกันเข้ามาซื้อสโมสร มาร์กเซยกลับมามีชีวิตชีวาภายใต้การคุมทีมของ รูดี้ การ์เซีย อดีตนายใหญ่ ลีลล์ และ โรม่า ที่พาทีมมีลุ้นโควต้าแชมเปี้ยนส์ลีกอย่างต่อเนื่อง รวมถึงการปรับปรุงรังเหย้าของพวกเขาให้กลับมาสง่างามน่าเกรงขามอีกครั้ง แต่ถึงกระนั้น แม้พวกเขาจะมีฤดูกาลน่าประทับใจเมื่อได้ ฟลอริยอง โตแว็ง กลับมาแจ้งเกิดใหม่ด้วยการทำไป 22 ประตู 11 แอสซิสต์ในลีก รวมถึง ดิมิทรี ปาเยต

เกรียติประวัติ[แก้]

ฝรั่งเศส ระดับประเทศ[แก้]

ยุโรป ระดับทวีปยุโรป[แก้]

ผู้เล่น[แก้]

ผู้เล่นชุดปัจจุบัน[แก้]

ณ วันที่ 26 มกราคม ค.ศ. 2017[2]

หมายเหตุ: ธงชาติที่ปรากฏบ่งบอกให้ทราบว่าผู้เล่นคนนั้นสามารถเล่นให้กับชาติใดตามกฎของฟีฟ่าตามความเหมาะสม เพราะผู้เล่นบางคนอาจถือสองสัญชาติ

No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
1 ฝรั่งเศส GK Brice Samba
2 ญี่ปุ่น DF ฮิโระกิ ซะไก
3 บราซิล DF Dória
4 เนเธอร์แลนด์ DF การีม รือกิก
5 ฝรั่งเศส MF อาบู ดียาบี
6 โปรตุเกส DF รูลังดู
7 ฝรั่งเศส MF Rémy Cabella
8 ฝรั่งเศส MF Morgan Sanson
9 อิตาลี FW มารีโอ บาโลเตลลี
10 ฝรั่งเศส MF ลาซานา ดียารา
11 ฝรั่งเศส FW รอแม็ง อาเลซ็องดรีนี
12 แคเมอรูน DF Henri Bedimo
14 แคเมอรูน FW กลินตอน เอ็นฌีเอ (ยืมตัวมาจาก ทอตนัมฮอตสเปอร์)
15 สโลวาเกีย DF ตอมาช ฮูบอชัน
16 ฝรั่งเศส GK ยออาน เปอเล
17 กินี FW บูนา ซาร์
18 ฝรั่งเศส FW Bafétimbi Gomis (กัปตัน, ยืมตัวมาจาก สวอนซีซิตี)
19 ฝรั่งเศส MF William Vainqueur (ยืมตัวมาจาก โรมา)
No. ตำแหน่ง ผู้เล่น
20 ตูนิเซีย MF Saîf-Eddine Khaoui
21 ฝรั่งเศส DF ปาทริส เอวรา
22 เบลเยียม FW Aaron Leya Iseka (ยืมตัวมาจาก อันเดอร์เลคต์)
23 ฝรั่งเศส MF Zinédine Machach (ยืมตัวมาจาก Toulouse)
24 ฝรั่งเศส DF Rod Fanni
25 นิวซีแลนด์ MF Bill Tuiloma
26 ฝรั่งเศส FW ฟลอรียอง โตแว็ง (ยืมตัวมาจาก นิวคาสเซิลยูไนเต็ด)
27 ฝรั่งเศส MF Maxime Lopez
28 ฝรั่งเศส FW Antoine Rabillard
29 แคเมอรูน MF อ็องเดร-ฟร็องก์ ซัมบู อ็องกีซา
30 นอร์เวย์ DF Eirik Haugan
31 ฝรั่งเศส DF Alphousseyni Sané
32 แคเมอรูน FW Samad Mouhammadou
33 ฝรั่งเศส FW Jérémie Porsan-Clemente
40 ฝรั่งเศส GK Florian Escales
ฝรั่งเศส MF ดีมีทรี ปาแย็ต

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 "Velodrome Stadium". om.net. สืบค้นเมื่อ 13 January 2008.
  2. Olympique de Marseille. "Equipe professionnelle 2016–2017". OM.net. สืบค้นเมื่อ 1 September 2016.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]