อำเภอเขวาสินรินทร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอเขวาสินรินทร์
แผนที่จังหวัดสุรินทร์ เน้นอำเภอเขวาสินรินทร์
เขวาสินรินทร์ ดินแดนหัตถกรรม เลิศล้ำภูมิปัญญา
ตระการตาผ้าไหม ระบือไกลประคำสวย
ร่ำรวยประเพณี มีปราสาทโบราณ สืบสานเพลงกันตรึม
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอเขวาสินรินทร์
อักษรโรมัน Amphoe Khwao Sinarin
จังหวัด สุรินทร์
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 191.135 ตร.กม.
ประชากร 35,092 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 183.59 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์ 3216
รหัสไปรษณีย์ 32000
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอเขวาสินรินทร์ เลขที่ 229 หมู่ที่ 1 ตำบลเขวาสินรินทร์ อำเภอเขวาสินรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ 32000
พิกัด 15°0′8″N 103°35′47″E / 15.00222°N 103.59639°E / 15.00222; 103.59639
หมายเลขโทรศัพท์ 0 4458 2105
หมายเลขโทรสาร 0 4458 2106

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอเขวาสินรินทร์ [—เขฺวา-สิ-นะ-ริน][1] เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดสุรินทร์

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอเขวาสินรินทร์ตั้งอยู่ทางตอนกลาง ค่อนไปทางทิศตะวันตกของจังหวัด มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียง ดังนี้

ประวัติ[แก้]

ท้องที่อำเภอเขวาสินรินทร์เดิมเป็นส่วนหนึ่งของอำเภอเมืองสุรินทร์ ทางราชการได้แบ่งพื้นที่การปกครองออกมาตั้งเป็น กิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์ ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยลงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2539 โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 15 กรกฎาคม ปีเดียวกัน[2] ต่อมาในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2550 ได้มีพระราชกฤษฎีกายกฐานะขึ้นเป็น อำเภอเขวาสินรินทร์ โดยมีผลบังคับตั้งแต่วันที่ 8 กันยายน ปีเดียวกัน[3]

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอเขวาสินรินทร์แบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 55 หมู่บ้าน ได้แก่

1. เขวาสินรินทร์ (Khwao Sinarin) 11 หมู่บ้าน
2. บึง (Bueng) 11 หมู่บ้าน
3. ตากูก (Ta Kuk) 10 หมู่บ้าน
4. ปราสาททอง (Prasat Thong) 13 หมู่บ้าน
5. บ้านแร่ (Ban Rae) 10 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอเขวาสินรินทร์ประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 5 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลเขวาสินรินทร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเขวาสินรินทร์ทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบึง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบึงทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลตากูก ครอบคลุมพื้นที่ตำบลตากูกทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลปราสาททอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลปราสาททองทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลบ้านแร่ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลบ้านแร่ทั้งตำบล

ประชากรในตำบล[แก้]

      หมายถึงจำนวนประชากรได้เพิ่มขึ้นเมื่อเทียบกับปีก่อน
      หมายถึงจำนวนประชากรได้ลดลงเมื่อเทียบกับปีก่อน
อันดับ
(ปีล่าสุด)
ตำบลในอำเภอเขวาสินรินทร์ พ.ศ. 2558[4] พ.ศ. 2557[5] พ.ศ. 2556[6] พ.ศ. 2555[7] พ.ศ. 2554[8] พ.ศ. 2553[9] พ.ศ. 2552[10] พ.ศ. 2551[11]
1 เขวาสินรินทร์ 10,430 10,481 10,537 10,569 10,544 10,619 10,644 10,673
2 ตากูก 7,098 7,102 7,114 7,158 7,116 7,102 7,079 7,079
3 ปราสาททอง 6,615 6,584 6,606 6,570 6,523 6,496 6,512 6,473
4 บ้านแร่ 6,341 6,367 6,364 6,362 6,357 6,385 6,380 6,349
5 บึง 4,546 4,558 4,568 4,527 4,541 4,563 4,536 4,551
รวม 35,030 35,092 35,189 35,186 35,081 35,165 35,151 35,125

อ้างอิง[แก้]

  1. ราชบัณฑิตยสถาน. อ่านอย่างไร และ เขียนอย่างไร ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 22. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2557.
  2. "ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง แบ่งเขตท้องที่อำเภอเมืองสุรินทร์ จังหวัดสุรินทร์ ตั้งเป็นกิ่งอำเภอเขวาสินรินทร์". ราชกิจจานุเบกษา 113 (พิเศษ 18 ง): 30. 26 มิถุนายน 2539. 
  3. "พระราชกฤษฎีกาตั้งอำเภอฆ้องชัย...และอำเภอเหล่าเสือโก้ก พ.ศ. ๒๕๕๐". ราชกิจจานุเบกษา 124 (46 ก): 14–21. 24 สิงหาคม 2550. 
  4. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2558." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_58 .pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2559.
  5. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2557." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/pk/pk_57.pdf 2558. สืบค้น 1 มีนาคม 2558.
  6. ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักทะเบียนกลาง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเนกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่างๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ ๓๑ ธันวาคม ๒๕๕๖, เล่ม ๑๓๑, ตอน ๔๑ ง , ๔ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๕๗, หน้า ๑
  7. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2555." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html 2555. สืบค้น 3 เมษายน 2556.
  8. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2554." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat54.html 2555. สืบค้น 6 เมษายน 2555.
  9. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2553." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://stat.dopa.go.th/stat/y_stat53.html 2553. สืบค้น 30 มกราคม 2554.
  10. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2552."203.113.86.149/stat/y_stat.htmlสืบค้น 30 มีนาคม 2553
  11. กรมการปกครอง. กระทรวงมหาดไทย. "ประกาศสำนักทะเบียนกลาง กรมการปกครอง เรื่อง จำนวนราษฎรทั่วราชอาณาจักร แยกเป็นกรุงเทพมหานครและจังหวัดต่าง ๆ ตามหลักฐานการทะเบียนราษฎร ณ วันที่ 31 ธันวาคม 2551." [ออนไลน์]. เข้าถึงได้จาก: http://www.dopa.go.th/stat/y_stat51.html 2552. สืบค้น 30 มกราคม 2552.