ข้ามไปเนื้อหา

ผลต่างระหว่างรุ่นของ "กรรณะ"

จัดรูปแบบ +เก็บกวาดด้วยสจห.
(โรบอต เพิ่ม: hi:कर्ण)
(จัดรูปแบบ +เก็บกวาดด้วยสจห.)
{{รอการตรวจสอบ}}
{{ต้องการวิกิลิงก์}}
[[ไฟล์:Karna-kl.jpg|thumb|250px|ตัวหนังชวา ([[วายัง]]) "กรรณะ" จากเรื่องมหาภารตะ]]
'''กรรณะ (Karna) หรือราธียะ (Radheya) ''' (कर्ण) โดยแท้จริงแล้วเป็นบุตรของ[[พระอาทิตย์]]และ[[พระนางกุนตี]] ซึ่งพระนางกุนตีไม่ตั้งใจที่จะเรียกมนต์วิเศษให้พระอาทิตย์มาสมสู่กับตน แต่เมื่อนางเรียกมาแล้วก็ได้ลูกเป็นกรรณะคนนี้ แต่หลังจากนั้นจึงกลายเป็นสาวพรหมจรรย์ตามมนต์วิเศษ
 
พระนางกุนตียังไม่เคยผ่านพิธีสยุมพร (เลือกคู่สมรส) มาก่อน ด้วยขณะนั้นพระนางยังอยู่ในวัยแตกเนื้อสาว จึงเกรงว่าจะเป็นเรื่องเสื่อมเสียแก่ราชวงศ์ จึงนำทารกน้อยที่เพิ่งคลอดออกมาใส่ตะกร้าหวายซึ่งปูรองด้วยผ้าไหมอย่างดี ลอยน้ำไปและอธิษฐานให้ทารกอยู่รอดปลอดภัยกับพระอาทิตย์ พระอาทิตย์ก็ให้พรและบอกกับนางกุนตีว่ากรรณะจะเป็นนักยิงธนูฝีมือเยี่ยมคนหนึ่งของปฐพีและชื่อเสียงของเขาคือเป็นผู้ใจบุญสุนทานที่สุดในโลก
 
กรรณะเป็นบุตรของพระอาทิตย์มีกวจะ (เกราะ) และกุณฑล (ตุ้มหู) ติดตัวมาตั้งแต่เกิดและยังเป็นผู้โชคดีที่มีสารถีและภรรยาของเขาเก็บไปเลี้ยงไว้ได้ สารถีไม่แน่ใจว่าชื่อนันทนะหรืออธิรัฐ ส่วนภรรยาของเขานั้นชื่อราธา
 
เมื่อกรรณะโตขึ้นด้วยวรรณะศูทร เขาก็ไปขอเรียนวิชาการยิงธนูกับโทรณาจารย์ซึ่งก็ถูกปฏิเสธเพราะโทรณาจารย์ต้องการสอนเฉพาะบุคคลวรรณะกษัตริย์เท่านั้น แต่กรรณะก็ไม่ลดละความพยายาม จึงไปตามหาภควาจารย์หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ฤๅษีปรศุราม นั่นเอง (ฤๅษีปรศุรามนั้นเปรียบเสมือนยอดธนูในสมัยนั้นเลยก็ว่าได้และเกลียดวรรณะกษัตริย์เป็นอย่างยิ่ง) โดยกรรณะโกหกกับฤๅษีปรศุรามว่าตนเป็นคนชนชั้นวรรณะพราหมณ์ ฤๅษีปรศุรามจึงสอนกรรณะเสมือนเป็นลูกตนเอง แต่วันหนึ่งความลับก็เผยออกมาเพราะฤๅษีปรศุรามได้นอนบนตักของกรรณะ แล้วเผอิญมีแมลงตัวหนึ่งทั้งกัด ทั้งเจาะด้วยนอที่แหลมคมของมันเข้าที่หน้าขาของกรรณะ กรรณะไม่อยากให้ฤๅษีปรศุรามที่ตนรักและเคารพเหมือนบิดาต้องตื่นขึ้นจึงทนความเจ็บปวดไว้ได้ แต่เลือดของกรรณะกลับกระเด็นเข้าที่ใบหน้าของฤๅษีปรศุราม ฤๅษีปรศุรามตื่นขึ้นและรู้ว่ากรรณะเป็นคนวรรณะกษัตริย์ (เพราะกษัตริย์ทนความเจ็ดปวดได้ดีกว่าวรรณะพราหมณ์เป็นอย่างมาก) จึงโมโหมากและสาปแช่งให้กรรณะลืมวิชาที่ตนสอนมาในเวลาที่กรรณะต้องการใช้วิชานั้นมากที่สุด
 
กรรณะเสียใจมากจึงออกเดินทางกลับไปหาสารถีและนางราธา ระหว่างทางนั้นได้เจอกับเสียงแปลก ๆ ด้วยสัญชาตญาณ กรรณะจึงยิงธนูออกไปยังเสียงนั้น แต่กลับกลายเป็นว่าได้ยิงธนูเข้าใส่วัวของพราหมณ์ผู้หนึ่งตาย พราหมณ์ผู้นั้นจึงสาปแช่งซ้ำอีกว่า หากกรรณะสู้กับศัตรูก็ขอให้รถศึกของเขาติดหล่มโคลน และให้ศัตรูผู้นั้นสังหารเขาในเวลาที่เขาไม่พร้อมที่สุดด้วย เหมือนกับที่เขาฆ่าวัวที่ไม่รู้เรื่องของพราห์มไป
 
นอกจากนี้ในสงครามบนทุ่งกุรุเกษตร กรรณะก็ได้เข้าร่วมกับฝ่ายเการพของทุรโยธน์ แต่ก่อนหน้านั้นหลังจากที่เขาอาบน้ำชำระล้างร่างกายเสร็จ พระอินทร์ก็แปลงกายเป็นพราหมณ์มาขอกวจะและกุณฑลของเขาไป กรรณะไม่เคยปฏิเสธคำขอของใครจึงให้ไป โดยก่อนหน้านี้พระอาทิตย์ผู้เป็นพระบิดาของกรรณะก็ได้มาบอกกับเขาว่าตอนเช้าจะมีพระอินทร์ที่แปลงกายเป็นพราหมณ์มาขอกวจะและกุณฑล ก็ให้กรรณะให้ไปแต่ให้กรรณะขอหอกศักติ (หอกที่มีอานุภาพทำลายล้างสูงแต่ใช้ได้ครั้งเดียว) มาใช้ในการรบกับฝ่ายปาณฑพ กรรณะก็ทำตามนั้น
 
สุดท้าย กรรณะก็สิ้นชีวิตลงในสงครามบนทุ่งกุรุเกษตร ตามคำสาปแช่งของพราหมณ์ที่กรรณะเคยไปฆ่าวัวของเขา คือ รถศึกของกรรณะติดหล่มโคลน ไม่สามารถเคลื่อนที่ต่อไปได้ เขาขอเวลากับอรชุนว่าขอดันรถม้าให้ออกจากหล่มโคลนนั้น แต่อรชุนไม่เสียเวลา จึงจัดการสังหารกรรณะในระหว่างที่เขาขอเวลาโดยไม่รู้ว่ากรรณะนั้นเป็นพี่ชายคนโตของตน
 
== อุปนิสัย ==
 
กรรณะได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้ใจบุญสุนทานอย่างหาที่เปรียบได้ยาก วันที่เขาได้รับการแต่งตังเป็นอังคราชา เขาปฏิญาณว่าทุกเที่ยงวัน ในเวลาที่เขาบูชาสุริยะเทพ เขาจะอนุญาตในประชาชนมารับบริจาคทานจากเขา โดยไม่มีครั้งใดที่เขาจะไห้ไครกลับบ้านมือเปล่า กรรณะเป็นเพื่อนแท้ เป็นคนจริงใจและเป็นลูกผู้ชายตัวจริง จนมีคนกล่าวว่า มิตรภาพของพระกฤษณะกับอรชุนยิ่งใหญ่กว่ามิตรภาพในในโลก ยกเว้นแต่มิตรภาพของทุรโยธน์และกรรณะ ถึงจะไม่เห็นด้วยในการไช้วิธีสกปรกในการกำจัดศัตรู ในฐานะนักรบ เขาเป็นผู้กล้า เด็ดเดี่ยว และเป็นนักการทหารที่มีความสามารถ หลังจากที่ปาณฑพต้องถูกเนรเทศไปอยู่ป่า กรรณะช่วยทุรโยธน์ทำพิธีราชสูรยะโดยยกทัพไปพิชิตแค้วนต่างๆไห้มาอยู่ไต้การปกครองของเการพ แต่บางครั้งเขาก็ถูกมองว่าเป็นคนอาฆาตแค้น และเป็นแม่ทัพผู้โหดเหี้ยม เห็นได้จากการที่เขาร่วมรุมสังหาร อภิมันยุที่ไร้ทางสู้ เขายังเป็นคนแข็งกร้าว ที่เลือกจะทำสงครามมากกว่าการไช้สันติวิธี หรือการเจรจา
 
15,884

การแก้ไข