ท้าวปาณฑุ
| ท้าวปาณฑุ | |
|---|---|
ภาพวาดปลายคริสต์ศตวรรษ 17 แสดงท้าวปาณฑุ (ขวา) และพระนางกุนตีจากกัศมีร์ | |
| ข้อมูลส่วนพระองค์ | |
| สังกัด | กุรุ, จันทรวงศ์ |
| อาวุธ | ธนูและลูกธนู |
| ครอบครัว | พระราชบิดามารดา ดูNiyoga
|
| คู่สมรส | |
| บุตร | พระราชโอรสบุญธรรมจากพระนางกุนตี พระราชโอรสบุญธรรมจากพระนางมาทรี |
ท้าวปาณฑุ (สันสกฤต: पाण्डु, อักษรโรมัน: Pāṇḍu, แปลตรงตัว 'ซีด') เป็นกษัตริย์แห่งอาณาจักรกุรุที่มีเมืองหลวงที่หัสตินาปุระในมหากาพย์ มหาภารตะ พระองค์เป็นพระราชบิดาบุญธรรมของปาณฑพ ผู้เป็นตัวละครศูนย์กลางในมหากาพย์[1]
ท้าวปาณฑุพระราชสมภพด้วยพระวรกายสีซีดจากเจ้าหญิงอัมพาลิกา พระมเหสีองค์ที่สองของวิจิตรวีรยะ ท้าวปาณฑุสมรสกับพระนางกุนตีและพระนางมาทรี หลังคำสาปของฤๅษี Kindama พระราชโอรสของพระองค์เกิดมาโดยอาศัยพรที่เทพเจ้าหลายองค์ประทานให้แก่พระนางกุนตีผู้เป็นพระมเหสี เนื่องจากพระองค์ไม่สามารถมีบุตร[2]
พระราชสมภพ
[แก้]เมื่อวิจิตรวีรยะสวรรคตจากอาการพระประชวร ภีษมะขึ่นครองราชย์ไม่ได้เนื่องด้วยคำสาบาน และสาย Bahlika ไม่ต้องการออกจากอาณาจักร Bahlika[3] ก่อให้เกิดวิกฤติผู้สืบทอดในหัสตินาปุระ พระนางสัตยวดีจึงเชิญวยาสให้เจ้าหญิงอัมพิกาและเจ้าหญิงอัมพาลิกาทรงมีครรภ์ด้วยพิธี Niyoga เมื่อฤๅษีวยาสเไปเข้าเฝ้าอัมพาลิกา พระนางทรงตกใจกลัวตัวเขาจนหน้าซีดเผือดด้วยความขยะแขยง ทำให้พระราชโอรสของพระนางเกิดมามีสีซีด ดังนั้น พระนามของท้าวปาณฑุจึงแปลว่าซีด[4][5]
พระชนม์ชีพช่วงต้น
[แก้]ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มข้อมูลส่วนนี้ได้ |
คำสาปและสวรรคต
[แก้]ครั้งหนึ่งเมื่อขึ้นครองราชย์แล้วเสด็จประพาสป่า ได้ยิงธนูใส่กวางคู่หนึ่งที่กำลังสมสู่กันอยู่ แต่ปรากฏว่ากวางคู่นั้นเป็นฤๅษีจำแลงกายเป็นกวาง ก่อนตายฤๅษีได้สาปแช่งท้าวปาณฑุว่า เมื่อใดที่ท่านสมสู่กับหญิงผู้ใดก็ตามขอให้ท่านได้ประสบถึงแก่ความตาย ทำให้ท้าวปาณฑุเสียใจมากจึงสละราชสมบัติแล้วเข้าป่าออกบวช ซึ่งชายาทั้ง 2 ก็ขอติดตามไปด้วย วันหนึ่งท้าวปาณฑุได้เข้าไปในป่ากับพระนางมาทรีเพื่อไปเก็บผลไม้และดอกไม้ ระหว่างนั้นได้เกิดความใคร่อยากสมสู่กับพระนางมาทรีขึ้น จึงทำให้ท้าวปาณฑุสิ้นใจในเวลาต่อมาตามคำสาปของฤๅษีที่ได้สาปแช่งไว้
อ้างอิง
[แก้]- ↑ www.wisdomlib.org (2020-02-21). "Pandu, Pāṇḍu, Paṇḍu, Pandū, Pamdu, Pamde: 38 definitions". www.wisdomlib.org (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2023-09-16.
- ↑ "Hinduism: An Alphabetical Guide", by Roshen Dalal, p. 230, publisher = Penguin Books India
- ↑ "The Mahabharata, Book 1: Adi Parva: Sambhava Parva: Section CII". Sacred-texts.com. สืบค้นเมื่อ 2012-08-15.
- ↑ www.wisdomlib.org (2019-01-28). "Story of Ambālikā". www.wisdomlib.org (ภาษาอังกฤษ). สืบค้นเมื่อ 2022-11-16.
- ↑ Bhanu, Sharada (1997). Myths and Legends from India - Great Women. Chennai: Macmillan India Limited. pp. 35–6. ISBN 0-333-93076-2.
