ภาษาสุ่ย

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
ภาษาสุ่ย
ประเทศที่มีการพูดจีน, เวียดนาม
จำนวนผู้พูด300,000  (2007)
ตระกูลภาษา
ระบบการเขียนอักษรละติน[1], อักษรสุ่ย (สุ่ยซู), อักษรจีน
รหัสภาษา
ISO 639-3swi

ภาษาสุ่ย (ภาษาจีน: 水語/水语; ภาษาอังกฤษ: Sui) หรือ ภาษาไอซุย (ai33 sui33) พูดโดยชาวสุ่ยในมณฑลกุ้ยโจว ประเทศจีน มีผู้พูดในจีนประมาณ 300,000 คน (พ.ศ. 2550) จัดอยู่ในตระกูลภาษาขร้า-ไท กลุ่มกัม-สุ่ย ภาษานี้มีระบบพยัญชนะซับซ้อน สำเนียงซานต้ง (三洞) มีเสียงพยัญชนะถึง 70 เสียง มีอักษรเป็นของตนเองเรียก สุ่ยซู (水書/水书) สำหรับใช้ในทางพิธีกรรม ในชีวิตประจำวันจะเขียนด้วยอักษรละตินหรืออักษรจีน

อ้างอิง[แก้]

  • Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

  1. "Sui alphabet, pronunciation and language". Omniglot.com. สืบค้นเมื่อ 13 June 2018.