ปาพจน์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ส่วนหนึ่งของ
ศาสนาพุทธ

Dhamma Cakra.svg สถานีย่อย


Dharmacakra flag (Thailand).svg
ประวัติศาสนาพุทธ

ศาสดา

พระโคตมพุทธเจ้า
(พระพุทธเจ้า)

จุดมุ่งหมาย
นิพพาน
พระรัตนตรัย

พระพุทธ · พระธรรม · พระสงฆ์

ความเชื่อและการปฏิบัติ
ศีล (ศีลห้า) · ธรรม (เบญจธรรม)
สมถะ · วิปัสสนา
บทสวดมนต์และพระคาถา
คัมภีร์และหนังสือ
พระไตรปิฎก
พระวินัยปิฎก · พระสุตตันตปิฎก · พระอภิธรรมปิฎก
หลักธรรม
ไตรลักษณ์ · อริยสัจ 4 · มรรค 8 · ปฏิจจสมุปบาท · มงคล 38
นิกาย
เถรวาท · มหายาน · วัชรยาน
สังคมศาสนาพุทธ
ปฏิทิน · บุคคล · วันสำคัญ · ศาสนสถาน
การจาริกแสวงบุญ
พุทธสังเวชนียสถาน ·
การแสวงบุญในพุทธภูมิ
ดูเพิ่มเติม
อภิธานศัพท์ศาสนาพุทธ
หมวดหมู่ศาสนาพุทธ

ปาพจน์ แปลว่า คำเป็นประธาน หมายถึงคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้าที่เป็นหลักใหญ่คือพระธรรมวินัยซึ่งถือว่าเป็นศาสดาแทนองค์พระพุทธเจ้า

ประเภท[แก้]

แบ่งออกเป็นสองประเภท คือ

  1. ธรรม ได้แก่คำสั่งสอนที่เนื่องด้วยการปฏิบัติ เป็นหลักที่ควรรู้และปฏิบัติ เป็นวิถีชีวิตและแนวทางอบรมความประพฤติและอัธยาศัยให้ละเอียดประณีต งดงาม และสูงขึ้นตามลำดับจนสามารถกำจัดกิเลสได้หมดสิ้น ซึ่งได้แก่คำสั่งสอนที่รวมอยู่ในพระสุตตันตปิฎกและพระอภิธรรมปิฎก
  2. วินัย ได้แก้คำสั่งสอนที่เนื่องด้วยข้อบัญญ้ติ เป็นข้อห้าม วางไว้เป็นหลักปฏิบัติเพื่อให้เกิดความสงบเรียบร้อยดีงามในหมู่คณะ เป็นเครื่องมือบริหารหมู่คณะ ซึ่งได้แก่คำสั่งสอนที่รวมอยู่ในพระวินัยปิฎก

อ้างอิง[แก้]