การท่องเที่ยวในประเทศจีน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
เส้นขอบฟ้าของเซี่ยงไฮ้ที่ดึงดูดนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติ และจุดชมวิวจากเดอะบันด์

การท่องเที่ยวในประเทศจีน มีการขยายตัวขึ้นอย่างมากในช่วงไม่กี่ทศวรรษที่ผ่านมาตั้งแต่การเริ่มต้นของการปฏิรูปและการเปิดประเทศ การเกิดขึ้นของชนชั้นกลางเศรษฐีใหม่และการผ่อนคลายข้อจำกัดการเคลื่อนไหวโดยทางการจีนต่างก็เป็นการเพิ่มการบูมต่อการท่องเที่ยวนี้ ประเทศจีนได้กลายเป็นหนึ่งในประเทศที่มีผู้ชมมากที่สุดของโลก และเป็นการตลาดการท่องเที่ยวขาเข้าและขาออกที่ร้อนแรงที่สุด นับว่าการท่องเที่ยวของประเทศจีนมีความเฟื่องฟูอย่างยั่งยืนในอันดับต้น ๆ ของโลก[1]

ประเทศจีนเป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสามของโลก โดยมีจำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศ 55.98 ล้านคนในปี ค.ศ. 2010 [2] และมีรายได้จากการแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศถึง 45.8 พันล้านดอลลาร์สหรัฐ นับเป็นอันดับ 4 ของโลกในปีดังกล่าว ตลอดจนมีผู้มาเยือนสถานที่ท่องเที่ยวในประเทศรวมทั้งสิ้น 1.61 พันล้านคน กับรายได้รวมที่ 777.1 พันล้านหยวน[1]

ตามองค์การการท่องเที่ยวโลก ในปี ค.ศ. 2010 ประเทศจีนจะกลายเป็นประเทศท่องเที่ยวที่ใหญ่ที่สุดและมีกลุ่มเดินทางในต่างประเทศที่ใหญ่ที่สุด ส่วนในแง่ของการใช้จ่ายการเดินทางขาออกทั้งหมด คาดว่าประเทศจีนจะมีการเจริญเติบโตเร็วที่สุดในโลกนับตั้งแต่ ค.ศ. 2006 ตลอดถึงปี ค.ศ. 2015 โดยก้าวกระโดดขึ้นสู่อันดับสองสำหรับค่าใช้จ่ายในการเดินทางรวมในปี ค.ศ. 2015 [1]

เจริญเติบโตทางเศรษฐกิจของประเทศจีนยังสร้างความพรั่งพรูในธุรกิจการท่องเที่ยว ในประเทศจีน เปอร์เซ็นต์ของยอดขายขึ้นอยู่กับธุรกิจการท่องเที่ยวที่สูงขึ้น 38% เมื่อเทียบกับสหรัฐอเมริกา 21% และ 28% ในสหราชอาณาจักร ซึ่งสอดคล้องกับการคาดการณ์การเดินทางทางธุรกิจ ค.ศ. 2013 สำหรับภูมิภาคเอเชียแปซิฟิกของสภาการเดินทางและการท่องเที่ยวโลก[3]

การท่องเที่ยวขาเข้า[แก้]

ทิวทัศน์ยามราตรีของเซี่ยงไฮ้ ที่แสดงให้เห็นถึงบริเวณของเดอะบันด์

ประเทศจีนได้กลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่สำคัญจากการปฏิรูปและการเปิดประเทศสู่โลกกว้างในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 ที่ได้รับการส่งเสริมโดยเติ้ง เสี่ยวผิง ในปี ค.ศ. 1978 ประเทศจีนได้ทำการต้อนรับนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติประมาณ 230,000 ราย ส่วนใหญ่เป็นเพราะข้อจำกัดเข้มงวดที่รัฐบาลวางไว้สำหรับผู้ที่ได้รับอนุญาตและผู้ที่ไม่ได้รับอนุญาต[4] ทว่าในปี ค.ศ. 2006 ประเทศจีนได้ต้อนรับนักท่องเที่ยวจากต่างประเทศถึง 49.6 ล้านคน ทำให้เป็นประเทศที่มีผู้มาเยือนมากที่สุดเป็นอันดับสี่ของโลก[5] ส่วนในปี ค.ศ. 2007 จำนวนนักท่องเที่ยวต่างประเทศไปยังประเทศจีนได้เพิ่มขึ้นเป็น 54.7 ล้านคน[6]

สถิติ[แก้]

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่เดินทางสู่ประเทศจีนในปี ค.ศ. 2015 มาจากประเทศดังต่อไปนี้:[7]

อันดับ ประเทศ จำนวน (คน)
1  เกาหลีใต้ 4,444,400
2  ญี่ปุ่น 2,497,700
3  เวียดนาม 2,160,800
4  สหรัฐอเมริกา 2,085,800
5  รัสเซีย 1,582,300
6  มาเลเซีย 1,075,500
7  มองโกเลีย 1,014,100
8  ฟิลิปปินส์ 1,004,000
9  สิงคโปร์ 905,300
10  อินเดีย 730,500

ดูเพิ่ม[แก้]

หมายเหตุและอ้างอิง[แก้]

 บทความนี้รวมเอางานสาธารณสมบัติจากประเทศศึกษา หอสมุดรัฐสภา

  1. 1.0 1.1 1.2 Factbox: Basic facts about China's economy
  2. [1][ลิงก์เสีย]
  3. "Chinese appetite for business travel going strong". TTGmice. สืบค้นเมื่อ 18 April 2013.
  4. Lew, Alan A. 1987. The History, Policies and Social Impact of International Tourism in the People’s Republic of China. Asian Profile 15(2)April:117 28.
  5. World Tourism Organization UNTWO Tourism Barometer. June 2007 issue
  6. "UNTWO World Tourism Barometer, Vol.5 No.2" (PDF). United Nations World Tourism Organization. June 2008. สืบค้นเมื่อ 2008-10-15.
  7. China Inbound Tourism in 2015

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]