แหล่งตู่ซี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
แหล่งตู่ซี *
Piaoqijiangjun Shiyu Longyantun Yanjinbei.png
A monument of Hailongtun
ประเทศ จีน
ประเภท มรดกทางวัฒนธรรม
เกณฑ์พิจารณา (ii) (iii)
ประวัติการขึ้นทะเบียน
ขึ้นทะเบียน 2558 (คณะกรรมการสมัยที่ 39)

แหล่งตู่ซี ตั้งอยู่บนพื้นที่ภูเขาทางตะวันตกเฉียงใต้ของประเทศจีน เต็มไปด้วยมรดกที่ยังคงหลงเหลือของชนเผ่าต่าง ๆ ซึ่งบรรดาหัวหน้าเผ่าจะได้รับการแต่งตั้งจากรัฐบาลและใช้ชื่อว่า 'ถูซือ' ชนเผ่านี้ปกครองดินแดนแห่งนี้ตั้งแต่ช่วงศตวรรษที่ 13 ถึง ช่วงต้นศตวรรษที่ 20 ระบบถูซือเป็นผลต่อยอดมาจากระบบปกครองชนกลุ่มน้อยของราชวงศ์จีนใน 3 ศตวรรษก่อนคริสตกาล เพื่อให้เกิดความเป็นหนึ่งเดียว ในขณะเดียวกันก็ยังทำให้ชนกลุ่มน้อยต่างๆ สามารถรักษาจารีตประเพณีและวิถีชีวิตของตัวเองเอาไว้ได้ ป้อมปราการที่หลงเหลือในดินแดนแห่งนี้ ยังเป็นหลักฐานอย่างดีของลักษณะการปกครองดังกล่าว

มรดกโลก[แก้]

แหล่งตู่ซีได้รับการลงทะเบียนเป็นมรดกโลกในการประชุมคณะกรรมการมรดกโลกสมัยสามัญครั้งที่ 39 เมื่อปี 2558 ที่เมืองบอนน์ ประเทศเยอรมนีด้วยข้อกำหนดและหลักเกณฑ์ในการพิจารณา ดังต่อไปนี้

  • (ii) - เป็นสิ่งที่มีอิทธิพลยิ่ง ผลักดันให้เกิดการพัฒนาสืบต่อมาในด้านการออกแบบทางสถาปัตยกรรม อนุสรณ์สถาน ประติมากรรม สวน และภูมิทัศน์ ตลอดจนการพัฒนาศิลปกรรมที่เกี่ยวข้อง หรือการพัฒนาการตั้งถิ่นฐานของมนุษย์ ซึ่งได้เกิดขึ้นในช่วงเวลาใดเวลาหนึ่ง หรือบนพื้นที่ใด ๆ ของโลกซึ่งทรงไว้ซึ่งวัฒนธรรม
  • (iii) - เป็นสิ่งที่ยืนยันถึงหลักฐานของวัฒนธรรมหรืออารยธรรมที่ปรากฏให้เห็นอยู่ในปัจจุบันหรือว่าที่สาบสูญไปแล้ว