กรมศุลกากร

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
กรมศุลกากร
The Customs Department
ตรากรมศุลกากร.png
ตรากรมศุลกากร
ที่ทำการ
1 ถนนสุนทรโกษา แขวงคลองเตย เขตคลองเตย กรุงเทพมหานคร 10110
ภาพรวม
วันก่อตั้ง 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 (143 ปี)
เขตอำนาจ ทั่วราชอาณาจักร
งบประมาณ 4,267.7016 ล้านบาท (พ.ศ. 2559)[1]
ผู้บริหาร กุลิศ สมบัติศิริ, อธิบดี
ชัยยุทธ คำคุณ[2], รองอธิบดี
ต้นสังกัด กระทรวงการคลัง
เว็บไซต์
http://www.customs.go.th

กรมศุลกากร (อังกฤษ: The Customs Department) เป็นส่วนราชการระดับกรม สังกัดกระทรวงการคลัง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 4 กรกฎาคม พ.ศ. 2417 ในสมัยรัชกาลที่ 5 โดยมีชื่อว่า "หอรัษฎากรพิพัฒน์"[3] มีหน้าที่เก็บภาษีอากรขาเข้าและขาออกเป็นรายได้ของรัฐ

ประวัติ[แก้]

กิจการศุลกากรในประเทศไทย เริ่มมีมาตั้งแต่สมัยสุโขทัย โดยเรียกว่า "จกอบ" ต่อมาในสมัยอยุธยา ได้มีหน่วยงานที่ทำหน้าที่ด้านการตรวจเก็บภาษีขาเข้าเรียกว่า "พระคลังสินค้า"

ในยุครัตนโกสินทร์ ได้มีระบบการประมูลผูกขาดการเรียกเก็บภาษีอากร เรียกว่า "ระบบเจ้าภาษีนายอากร" ต่อมาในรัชสมัยรัชกาลที่ 4 มีการติดต่อค้าขายมากขึ้น มีการทำสนธิสัญญาเบาว์ริง เปลี่ยนแปลงการเก็บค่าธรรมเนียมปากเรือมาเป็น "ภาษีร้อยชักสาม" โดยมีโรงเก็บภาษีเรียกว่า "ศุลกสถาน" ต่อมาในปี พ.ศ. 2417 ได้มีการจัดตั้งหอรัษฎากรพิพัฒน์ เป็นสำนักงานกลางในการรวบรวมรายได้ของแผ่นดิน และได้มีพัฒนาการเรื่อยมาจนเป็นกรมศุลกากร ที่มีบทบาทหน้าที่เน้นการจัดเก็บภาษีอากรจากของที่นำเข้ามาในและส่งออกนอกประเทศ

หน่วยงานในสังกัด[แก้]

  • สำนักบริหารกลาง
  • สำนักสืบสวนและปราบปราม
  • สำนักบริหารทรัพยากรบุคคล
  • สำนักตรวจสอบอากร
  • สำนักพิกัดอัตราศุลกากร
  • สำนักสิทธิประโยชน์ทางภาษีอากร
  • สำนักมาตรฐานพิธีการและราคาศุลกากร
  • สำนักกฎหมาย
  • สำนักแผนและการต่างประเทศ
  • สำนักเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร
  • สำนักงานศุลกากรกรุงเทพ
  • สำนักงานศุลกากรท่าเรือกรุงเทพ
  • สำนักงานศุลกากรท่าเรือแหลมฉบัง
  • สำนักงานศุลกากรตรวจของผู้โดยสารท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
  • สำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
  • สำนักงานศุลกากรตรวจสินค้าลาดกระบัง
  • สำนักงานที่ปรึกษาการศุลกากร ประจำสถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงบรัสเซลส์
  • สำนักงานศุลกากรประจำสถานกงสุลใหญ่ ณ เมืองฮ่องกง
  • งานที่ปรึกษาการศุลกากรประจำสถานกงสุลใหญ่ ณ นครกวางโจว
  • สำนักงานศุลกากรภาคที่ 1-4

ด่านศุลกากร[แก้]

ด่านศุลากร ในสังกัดกรมศุลากรมีจำนวนทั้งสิ้น 48 ด่าน[4] ดังนี้

  • สำนักงานศุลกากรภาคที่ 1 มีด่านศุลกากร จำนวน 11 ด่าน ได้แก่ อรัญประเทศ คลองใหญ่ จันทบุรี มาบตาพุด แม่กลอง ประจวบคีรีขันธ์ และสังขละบุรี
  • สำนักงานศุลกากรภาคที่ 2 มีด่านศุลกากร จำนวน 10 ด่าน ได้แก่ ท่าลี่ เชียงคาน หนองคาย บึงกาฬ นครพนม มุกดาหาร เขมราฐ ช่องเม็ก ช่องสะงำ และช่องจอม
  • สำนักงานศุลกากรภาคที่ 3 มีด่านศุลกากร จำนวน 9 ด่าน ได้แก่ แม่สาย เชียงแสน เชียงของ ทุ่งช้าง แม่สอด แม่สะเรียง ท่าอากาศยานเชียงใหม่ แม่ฮ่องสอน และเชียงดาว
  • สำนักงานศุลกากรภาคที่ 4 มีด่านศุลกากร จำนวน 18 ด่าน ได้แก่ ชุมพร เกาะสมุย บ้านดอน ระนอง กระบี่ ภูเก็ต ท่าอากาศยานภูเก็ต กันตัง วังประจัน สตูล ปาดังเบซาร์ สะเดา บ้านประกอบ เบตง บูเก๊ะดา สุไหงโก-ลก ตากใบ ปัตตานี ท่าอากาศยานหาดใหญ่ สงขลา นครศรีธรรมราช และสิชล
  • สำนักงานศุลกากรท่าเรือแหลมฉบัง

อธิบดีกรมศุลกากร[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]