อักษรเบงกาลี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรเบงกาลี
ชนิด อักษรสระประกอบ
ภาษาพูด ภาษาเบงกาลี
ช่วงยุค คริสต์ศตวรรษที่ 11–ปัจจุบัน[1]
ระบบแม่
ISO 15924 Beng
หมายเหตุ: หน้านี้อาจมีสัทอักษรแสดงเสียงอ่าน
Example.of.complex.text.rendering.svg บทความนี้มีอักษรในตระกูลอักษรพราหมีปรากฏอยู่ คุณอาจเห็นสัญลักษณ์อื่นแทนตัวอักษร หรือมองเห็นสระวางผิดตำแหน่ง หากคอมพิวเตอร์ของคุณไม่สามารถแสดงผลได้อย่างถูกต้อง

อักษรเบงกาลี หรือ อักษรเบงกอล[2] ใช้เขียนภาษาเบงกาลีและภาษาอัสสัม พัฒนามาจากอักษรพราหมีและจัดว่าใกล้เคียงกับอักษรเทวนาครี ปรากฏในคริสต์ศตวรรษที่ 11 รูปแบบที่ใช้ในการพิมพ์ เริ่มใช้ใน พ.ศ. 2321เมื่อ ชาร์ล วิลกินส์ คิดค้นระบบการพิมพ์ด้วยอักษรเบงกาลี มีการปรับปรุงเล็กน้อยใน คริสต์ศตวรรษที่ 19

พยัญชนะ[แก้]

อักษรเบงกาลี ถอดเป็นอักษรโรมัน ถอดเป็นอักษรไทยตามรูป ถอดเป็นอักษรไทยตามเสียง
ka /ก/
kha /ค/
ga /ก/(ก้องในคอ)
gha /ค/(ก้องในคอ)
nga /ง/
ca /จ/
cha /ช/
ja /จ/(ก้องในคอ)
jha /ช/(ก้องในคอ)
nya /ญ/
tta /ต/
ttha /ท/
dda /ด/ (ก้องในคอ)
ddha /ด/(ก้องในคอ)
nna /น/
ta /ต/
tha /ท/
da /ด/(ก้องในคอ)
dha /ด/(ก้องในคอ)
na /น/
pa /ป/
pha /พ/
ba /บ/ (ก้องในคอ)
bha /บ/(ก้องในคอ)
ma /ม/
ya /ย/
ড় ra /ร/
la /ล /ล/
sha /ซ/(ก้องในคอ)
ssa /ซ/
sa /ซ/
ha /ฮ/
ঢ় rha - คล้ายๆ ฬ(ก้องในคอ)
য় yya - ?

สระ[แก้]

สระลอย สระจมเกาะตัว ক ถอดเป็นอักษรโรมัน ถอดเป็นอักษรไทย
a อะ
কা aa อา
কি i อิ
কী ii อี
কু u อุ
কূ uu อู
কে e เอ
কৈ ai ไอ
কো o โอ
কৌ au เอา
কৃ vocalic r
কৢ vocalic l
কৄ vocalic rr ฤๅ
কৣ vocalic ll ฦๅ

ตัวเลข[แก้]

= 0, = 1, = 2, = 3, = 4, = 5, = 6, = 7, = 8, = 9

เครื่องหมายพิเศษ[แก้]

৳ = เครื่องหมายรูปีเบงกาลี

อักษรเบงกาลีในคอมพิวเตอร์[แก้]

สำหรับผู้ใช้วินโดวส์เอ็กซ์พี (Window XP) สามารถอ่านอักษรเบงกาลีหรือพิมพ์ข้อความสั้นๆด้วยโปรแกรม Character Map ฟอนต์ Vrinda

เบงกาลี
Unicode.org chart (PDF)
  0 1 2 3 4 5 6 7 8 9 A B C D E F
U+098x        
U+099x    
U+09Ax  
U+09Bx             ি
U+09Cx          
U+09Dx                        
U+09Ex    
U+09Fx        


อ้างอิง[แก้]

  1. Ancient Scripts
  2. Microsoft© Office Word 2003 Thai