อักษรนาบาทาเอียน
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อักษรนาบาทาเอียน หรืออักษรนาบาเทียน พัฒนามาจากอักษรอราเมอิก ในราว พ.ศ. 643 จารึกหินอักษรนาบาทาเอียน พบในเปตรา เมืองหลวงของราชอาณาจักรนาบาทาเอียน (พ.ศ. 393 - 643) ดามัสกัส และเมดินา ราวคริสต์ศตวรรษที่ 4 -5 อักษรนาบาทาเอียนพัฒนามาเป็นอักษรอาหรับ
ลักษณะ [แก้]
ไม่มีเครื่องหมายสระ เขียนจากขวาไปซ้าย แนวนอน
ใช้เขียน [แก้]
- ภาษานาบาทาเอียน ซึ่งเป็นภาษาตระกูลเซมิติคใกล้เคียงกับภาษาอราเมอิก
