ไรแบ็ค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางมาจาก สกิพ เชฟฟิลด์)
ไรแบ็ค
An image of ไรแบ็ค.
ข้อมูล
ฉายา ไรอัน รีฟส์
ไรแบ็ค
สกิพ เชฟฟิลด์[1]
ความสูง 6 ฟุต 3 นิ้ว (1.91 ม.)[2]
น้ำหนัก 291 ปอนด์ (132 kg)
เกิด 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 (31 ปี)
ลาสเวกัส, รัฐเนวาดา[3]
มาจาก ซินซิตี
ฝึกหัดโดย บิลล์ เดมอตต์
อัล สโนว์
โจดี ฮามิลตัน
เปิดตัว ค.ศ. 2004
เว็บไซต์ SilverbackAttack.com

ไรอัน รีฟส์ เกิดวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1981 เป็นนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า ไรแบ็ค

เนื้อหา

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2008 - ปัจจุบัน) [แก้]

เชฟฟิลด์ได้เข้าร่วมแข่งขันในรายการ ดับเบิลยูดับเบิลยูอีเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1 โดยผู้ชนะในรายการเอ็นเอ็กซ์ที ซีซั่น 1 คือ เวด บาร์เร็ตต์[4] เชฟฟิลด์ได้เข้าร่วมเป็นสมาชิกกลุ่ม เดอะเน็กซัส[5] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2010) ทีมเดอะเน็กซัสได้เจอกับทีม WWE ในรูปแบบการปล้ำแทคทีม 7 ต่อ 7 แบบคัดออก สุดท้ายทีม WWE เป็นฝ่ายชนะไป[6] เชฟฟิลด์ได้รับบาดเจ็บและต้องพักการปล้ำไปเป็นเวลานาน[7][8][9]

เชฟฟิลด์ได้เปลี่ยนชื่อใช้ชื่อว่า ไรแบ็ค เปิดตัวในศึก สแมคดาวน์[10][11] ในศึกรอว์ (24 กันยายน 2012) ในช่วงท้ายรายการ ซีเอ็ม พังก์ เจ้าของตำแหน่ง แชมป์ WWE เดินกลับเข้าหลังเวทีไปพร้อมกับเข็มขัดแชมป์ด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว เดินไปสักพักก็เจอ มิค โฟลีย์ ทั้งคู่จ้องตากันก่อนพังก์ จะหันหลังมาเตะโฟลีย์ จนหมอบลงที่พื้น พังก์เดินไปอีกนิดก่อนจะหยุดเดินหันกลับมาเห็นไรแบ็คยืนจ้องพังก์[12] ในศึกรอว์ (8 ตุลาคม 2012) แมตช์ระหว่าง พังก์กับ วินซ์ แม็กแมน ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา ไรแบ็ควิ่งออกมาช่วยวินซ์ ทำให้ พังก์รีบหนีลงเวที แต่ จอห์น ซีนา เข้ามาลากพังก์เหวี่ยงกลับขึ้นเวทีไปโดนไรแบ็ควิ่งมาลาเรียตเต็มๆ ไรแบ็คจับพังก์ใส่ Shell Shock แต่พังก์ดิ้นหลุด แล้วก็หยิบเข็มขัดหนีเข้าไปบนอัฒจรรย์ หลังแมตช์ วินซ์ประกาศให้พังก์ตัดสินใจเอาว่าจะเจอกับไรแบ็คหรือซีนา ในศึก เฮลอินเอเซล (2012) และถ้าไม่ตัดสินใจภายในสัปดาห์หน้า วินซ์จะตัดสินใจให้เอง ในศึกรอว์ (15 ตุลาคม 2012) พังก์ออกมาโม้จนวินซ์ทนไม่ไหว ออกมาประกาศว่าอุตส่าห์ให้โอกาสเลือกคู่ต่อสู้เองแล้ว ไม่เลือกซักที วินซ์จะเลือกให้เองในช่วงการเซ็นสัญญา และในช่วงการเซ็นสัญญาชิงแชมป์ WWE ในศึก เฮลอินเอเซล (2012) วินซ์ก็เลือกไรแบ็ค ให้ชิงแชมป์กับพังก์ สุดท้ายก็เป็นไรแบ็คได้เซ็นสัญญาเพื่อเจอกับพังก์ โดยที่ซีนา ก็สนับสนุนและช่วยเชียร์ ไรแบ็คด้วย พังก์เข้าไปท้าทายไรแบ็ค หลังจากเซ็นสัญญาเสร็จ ไรแบ็คเลยจับหัวโขกโต๊ะ แล้วใส่ท่า Shell Shock ปิดรายการไป[13] ในศึก เฮลอินเอซล (2012) ไรแบ็คก็แพ้ให้กับพังก์เป็นครั้งแรกและไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[14]

ในศึกรอว์ (4 กุมภาพันธ์ 2013) ซีนา, ไรแบ็ค และเชมัส ออกมาล้อม เดอะชีลด์ เอาไว้ ทำให้ เดอะชีลด์ วิ่งหนีไปทางหลังเวทีแต่ แรนดี ออร์ตัน นำทัพนักมวยปล้ำออกมาขวางเอาไว้ เดอะชีลด์ เลยโดน ซีนา, ไรแบ็ค และ เชมัส อัดจนน่วม ก่อนที่จะหนีไปทางอัฒจรรย์[15] ในศึกรอว์ (11 กุมภาพันธ์ 2013) ไรแบ็คได้จับคู่กับซีนา และ เชมัส เจอกับ ทรีเอ็มบี (ฮีท สเลเตอร์, จินเดอร์ มาฮาล และ ดรูว์ แมคอินไตย์) สุดท้าย ซีนา, เชมัส และไรแบ็ค ก็เป็นฝ่ายชนะ หลังแมตช์ เชมัส เอาไมค์มาพูดว่าจะกำจัด เดอะชีลด์ ให้ได้ จากนั้น จอห์น ซีนา เอาไมค์มาถือบ้าง คนดูโห่อย่างหนัก และสุดท้ายไรแบ็ค ก็พูดบ้าง บอกว่าเขารอเวลานี้มานานแล้ว และ เดอะชีลด์ จะต้องตกเป็นเหยื่อของเขา ในคืนเดียวกัน เดอะชีลด์ ออกมาท้าทายกลุ่มของซีนา ว่าถ้าอยากมีเรื่องก็ออกมาเจอกันเดี๋ยวนี้ได้เลย ปรากฏว่าไฟในสนามดับ แล้วกลุ่มของซีนา ก็ออกมาไล่อัด เดอะชีลด์ จนหนีกระเจิง และได้เจอกันในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2013) แต่ทีมไรแบ็คก็แพ้ไป[16] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 29 ไรแบ็คได้เจอกับ มาร์ก เฮนรี แต่ก็แพ้ไป

เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]

สกิพ เชฟฟิลด์ ไรแบ็ค สมัยอยู่กลุ่มเดอะเน็กซัส
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ ไรแบ็ค
      • Shell Shocked (Cradle suplex lifted and transitioned into a running horizontal muscle buster)[17][18][19][20]
    • ในนามของ สกิพ เชฟฟิลด์
      • Over The Shoulder Bolder Holder (Backpack stunner)[21][22]
      • Running lariat[23]
    • ในนามของ ไรอัน รีฟส์
      • Silverback Attack (Vertical suplex powerslam pin)[24]
  • ท่าเอกลักษณ์
    • ในนามของ ไรแบ็ค
      • Backpack stunner
      • Big boot
      • Fallaway slam[25]
      • Military press powerslam[26]
      • Overhead belly to belly suplex
      • Release powerbomb
      • Running lariat[27][28]
      • Spinebuster
    • ในนามของ สกิพ เชฟฟิลด์
      • Body avalanche[29]
      • Diving headbutt
      • Oklahoma Stampede[30]
      • Overhead belly to belly suplex[31]
      • Running splash
      • Thesz press
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "Silverback"
    • "The Human Wrecking Ball"
    • "The Corn-Fed Meathead"[32]
  • เพลงเปิดตัว
    • "Wild & Young" โดย American Bang[33] (2 มีนาคม 2010 - 11 พฤษภาคม 2010)
    • "We Are One" โดย 12 Stones[34] (7 มิถุนายน 2010 - 18 สิงหาคม 2010;ใช้เปิดตัวพร้อม เดอะเน็กซัส)
    • "Meat" โดย Jim Johnston[35] (6 เมษายน 2012 - 10 สิงหาคม 2012)
    • "Meat On the Table" โดย Jim Johnston[36] (13 สิงหาคม 2012 - ปัจจุบัน)

ผลงานทั้งหมด [แก้]

  • Ohio Valley Wrestling
    • OVW Heavyweight Championship (1 สมัย)[37]
  • Pro Wrestling Illustrated
    • PWI Feud of the Year (2010)[38] เดอะเน็กซัส ปะทะ WWE
    • PWI Most Hated Wrestler of the Year (2010)[39] ในตอนของ เดอะเน็กซัส
    • PWI จัดในอันดับที่ 218 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2010
    • PWI จัดในอันดับที่ 111 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2012[40]
  • World Wrestling Entertainment
    • สแลมมีอวอร์ด สำหรัการเปิดตัวที่น่ากลัวที่สุดแห่งปี (2010)[41] การเปิดตัวของ เดอะเน็กซัส

ดูเพิ่ม [แก้]

อ้างอิง [แก้]

  1. ↑ "FCW roster". 
  2. ↑ "WWE profile". 
  3. ↑ "Cagematch profile". 
  4. ↑ "WWE NXT rookies and pros revealed". 
  5. ↑ Keller, Wade (2010-06-07). "WWE Raw results 6/7: Keller's ongoing live coverage of three-hour Viewers' Choice edition of Raw". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2010-06-08. 
  6. ↑ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2010-08-15). "Rumored return helps Team WWE fend off Nexus at SummerSlam". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2010-08-18. 
  7. ↑ Gerweck, Steve (2010-08-20). "Update on Skip Sheffield and his in-ring status". WrestleView. สืบค้นเมื่อ 2010-08-23. 
  8. ↑ Steven, Andy (2010-08-26). "Update on Skip Sheffield's Injury; Out Up To 6 Months". PWMania.com. สืบค้นเมื่อ 2010-08-31. 
  9. ↑ "New update on Skip Sheffield". 2011-06-10. 
  10. ↑ "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 4/6: Ongoing "virtual time" coverage of the show, including Sheamus vs. Alberto Del Rio". 
  11. ↑ Michael Burdick (6.4.2012). "Ryback Debut". WWE. สืบค้นเมื่อ 7 April 2012. 
  12. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 9/24: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - Cena announcement, Lawler interview, latest on WWE Title picture". 
  13. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 10/8: Complete coverage of live Raw - Cena returns, but McMahon dominates show". 
  14. ↑ "WWE Champion CM Punk def. Ryback (Hell in a Cell Match)". 
  15. ↑ "WWE Raw Report - CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 2/4: Complete "virtual-time" coverage of live Raw - WWE explains many things, Punk-Jericho main event, Bruno HOF Video". 
  16. ↑ "CALDWELL'S WWE ELIMINATION CHAMBER PPV RESULTS 2/17: Complete "virtual-time" coverage of Rock-Punk II, Elimination Chamber match, Shield beats Team Cena". 
  17. ↑ Burdick, Michael. "Ryback def. two athletes in a 2-on-1 Handicap Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 10 June 2012. "Ryback executed his Shell Shocked finisher on both unfortunate athletes at the same time for another one-sided triumph." 
  18. ↑ Martin, Adam. "PPV: WWE Over the Limit". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 10 June 2012. "Ryback connects with his modified Samoan Drop finisher to get the pinfall." 
  19. ↑ Caldwell, James. "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 6/4: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw #992 - Cena returns, latest PPV hype". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 11 June 2012. "Ryback scooped up Rosenberg, then Stansky to deliver a double marching Samoan Drop for the pin and the win." 
  20. ↑ Tedesco, Mike. "Smackdown Results - 4/20/12". Wrestleview. สืบค้นเมื่อ 12 June 2012. "Ryback hits a modified fisherman's suplex for the win." 
  21. ↑ "Skip Sheffield Twitter, February 17, 2010". 
  22. ↑ "FCW Television report for November 1, 2009". 
  23. ↑ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 7/26: Ongoing "virtual time" coverage of Raw on USA Network hyping Summerslam". 
  24. ↑ "OWOW profile". 
  25. ↑ "PARKS' WWE SMACKDOWN REPORT 7/27: Complete coverage of the Friday show, including Fatal Four-Way to determine World Title #1 Contender". 
  26. ↑ Cupach, Michael. "CUPACH'S WWE SMACKDOWN REPORT 4/27: Alt. perspective review of final PPV hype, new talent debuts, Overall Reax". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 10 June 2012. 
  27. ↑ "WWE NXT Report – April 27th, 2010". 
  28. ↑ Ryan, Mike. "WWE SMACKDOWN RESULTS - JULY 27, 2012". Wrestling Attitude. สืบค้นเมื่อ July 28. 
  29. ↑ "411's NXT report on April 20, 2010". 
  30. ↑ "FCW report on October 25, 2009". 
  31. ↑ "From the Desk of Mr. V #55". 
  32. ↑ "KELLER'S WWE NXT REPORT 3/2: Competition explained, Cornfed Meathead debuts, Punk, Hardy, Regal, Jericho, Miz appear with Rookies". 
  33. ↑ "WWE NXT: "Wild & Young" by American Bang is the official theme song of WWE NXT". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2010-02-12. 
  34. ↑ "The Nexus' theme music". 
  35. ↑ "WWE theme "Meat"". 
  36. ↑ "WWE theme "Meat On the Table"". 
  37. ↑ "OVW Heavyweight Championship history". Ohio Valley Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2009-07-05. 
  38. ↑ "Achievement Awards: Feud of the Year". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-10. สืบค้นเมื่อ 2011-01-15. 
  39. ↑ "Achievement Awards: Most Hated". Pro Wrestling Illustrated. 2011-01-17. สืบค้นเมื่อ 2011-01-22. 
  40. ↑ "Pro Wrestling Illustrated (PWI) 500 for 2012". The Internet Wrestling Database. สืบค้นเมื่อ 2012-08-25. 
  41. ↑ "2010 Slammy Award winners". 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
ไรแบ็ค
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ไรแบ็ค&oldid=4937291".