ซานติโน่ มาเรลล่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซานติโน่ มาเรลล่า
An image of ซานติโน่ มาเรลล่า.
ข้อมูล
ฉายา บอริส อเล็กซ์ฟ (Boris Alexiev)
ซานติโน่ มาเรลล่า (Santino Marella)
ซานติน่า มาเรลล่า (Santina Marella)
ความสูง 5 ฟุต 8 นิ้ว (1.73 ม.)
น้ำหนัก 233 ปอนด์ (106 kg)
เกิด 14 มีนาคม ค.ศ. 1979 (34 ปี)[1]
Mississauga, ประเทศแคนาดา
มาจาก แคว้นกาลาเบรีย, ประเทศอิตาลี
ฝึกหัดโดย โอไฮโอวาลลีย์เรสต์ลิง
เปิดตัว 12 เมษายน ค.ศ. 2007

แอนโทนี คาเรลลี[2] เกิดวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1979[3][4] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักยูโดชาวแคนาดา[2][5] ปัจจุบันเซ็นสัญญากับสมาคม ดับเบิลยูดับเบิลยูอี ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า ซานติโน่ มาเรลล่า[6] มีท่าไม้ตายคือ The Cobra หรือ งูจงอางฉก[7][8]

เนื้อหา

ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ [แก้]

เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2007 - ปัจจุบัน) [แก้]

ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์ยูเอส

ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เปิดตัวครั้งแรกในศึกรอว์ (16 เมษายน 2007) โดยมาเป็นคนดูในสนามและถูก วินซ์ แม็กแมน เรียกให้ขึ้นมาบนเวทีมาเจอกับ อูมาก้า เจ้าของตำแหน่ง แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในตอนนั้น ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา เพื่อชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล สุดท้าย บ็อบบี แลชลีย์ ออกมาช่วยซานติโน่ โดยเล่นงาน อูมาก้า เอาเก้าอี้ตีใส่ อูมาก้า 3 ที และสเปียร์ใส่ อูมาก้า และลากซานติโน่ มากดจนเป็นฝ่ายเอาชนะ อูมาก้า และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ และเสียแชมป์คืนให้กับ อูมาก้า วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2007[9][10][11] วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ซานติโน่ได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาเป็นสมัยที่ 2 โดยการเอาชนะ โคฟี คิงส์ตัน เจ้าของตำแหน่งในตอนนั้น[12] ในศึกรอว์ (10 พฤศจิกายน 2008) ซานติโน่ก็เสียแชมป์ให้กับ วิลเลียม รีกัล[13]

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) ซานติโน่ได้เข้าร่วมแข่นขันในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 28 แต่ก็ถูก เคน เหวี่ยงลงจากเวทีในเวลาสั้นที่สุดคือ 1 วินาที ซึ่งทำลายสถิติของ เดอะ วอร์ลอร์ด ในเวลา 2 วินาที ในศึก รอยัลรัมเบิล (1989) ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ซานติโน่ได้เข้าร่วมแข่งขันในแมตช์การปล้ำดีวาส์ แบทเทิลรอยัล ผู้ชนะจะได้ครองมงกุฎมิสเรสเซิลเมเนีย โดยซานติโน่ ได้แอบปลอมเป็นผู้หญิงในบทน้องสาวชื่อว่า ซานติน่า มาเรลล่า และซานติโน่ ก็เป็นฝ่ายชนะโดยเหวี่ยง เบท ฟีนิกซ์ กับ เมลิน่า 2 คนสุดท้ายออกจากเวที และครองมงกุฎมิสเรสเซิลเมเนีย[14]

ซานติโน่ได้แทคทีมกับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ[15] ในศึกรอว์ ซานติโน่กับคอซลอฟ ก็สามารถคว้าแชมป์แทคทีม WWE เป็นสมัยแรก โดยการเอาชนะ ฮีท สเลเตอร์ และ จัสติน เกเบรียล ก่อนจะเสียคืนให้กับ สเลเตอร์ และ เกเบรียล ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 ซานติโน่ได้จับคู่กับ บิ๊กโชว์, เคน และ โคฟี คิงส์ตัน เจอกับทีม เดอะคอร์ สุดท้ายทีมของซานติโน่ ก็เป็นฝ่ายชนะ[16] ต่อมา ซานติโน่ได้ตั้งกลุ่มแอปเปิ้ล สมาชิกมี ซานติโน่ มาเรลล่า (หัวหน้า), มาร์ก เฮนรี, อีแวน บอร์น และ แดเนียล ไบรอัน สุดท้ายก็แยกทีมกันไป ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2011 คอซลอฟ ได้ถูกไล่ออกจาก WWE ทำให้ต้องแยกทีมกัน

ในศึก สแมคดาวน์ (17 กุมภาพันธ์ 2012) ซานติโน่ได้เป็นผู้ชนะในแมตช์ แบทเทิลรอยัล เพื่อหาผู้ชนะเข้าร่วมในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) แทน แรนดี ออร์ตัน ที่ได้รับบาดเจ็บ[17] โดย ซานติโน่ มาเรลล่า จะต้องเจอกับ แดเนียล ไบรอัน, โคดี โรดส์, บิ๊กโชว์, เวด บาร์เร็ตต์ และ เดอะ เกรท คาลี ในแมตช์การปล้ำ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดย ซานติโน่สามารถต่อสู้ยืนหยัดจนเหลือสองคนสุดท้ายกับ แดเนียล ไบรอัน แต่สุดท้ายแล้วซานติโน่ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์มาได้[18] ในศึกรอว์ (5 มีนาคม 2012) ซานติโน่ได้เอาชนะ แจ๊ค สแวกเกอร์ และคว้า แชมป์ยูเอส เป็นสมัยแรก[19] ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซานติโน่ได้เข้าร่วมทีมของ ทีโอดอร์ ลอง เจอกับทีมของ จอห์น โลรีนายติส ในแมตช์การปล้ำแทคทีม 12 คน สุดท้ายทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ก็เป็นฝ่ายแพ้ไป[20] ในศึก ซัมเมอร์สแลม (2012) ซานติโน่ก็เสียแชมป์ยูเอส ให้กับ แอนโทนิโอ ซีซาโร เป็นแมตช์ก่อนเริ่มรายการ[21]

เกี่ยวกับมวยปล้ำ [แก้]

ซานติโน่ มาเรลล่า ใช้ท่า The Cobra (งูจงอางฉก)
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ ซานติโน่ มาเรลล่า
      • Cobra Strike (Right-handed thrust to an opponent's throat, or face, with theatrics) - 2010 - ปัจจุบัน
      • Salute Flying Headbutt (Running headbutt drop while saluting), sometimes in diving position - 2008 - 2010; used as a signature move thereafter
    • ในนามของ บอริส อเล็กซ์ฟ
      • Triangle choke
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Arm drag
    • Atomic drop
    • Camel clutch
    • Dropkick
    • Inverted atomic drop
    • Jawbreaker
    • Punching combination ended with Forearm smash
    • Roll-up
    • Running headbutt drop while saluting
    • Santino Stunner (Split-legged three-quarter facelock jawbreaker)
    • Split leg followed by a hip toss
    • Snap suplex
    • STO
    • Sunset flip
    • Tornado DDT
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "The Italian Stallion"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Anvil of Crom" โดย Basil Poledouris (OVW)
    • "La Vittoria è Mia (Victory Is Mine)" โดย Jim Johnston (14 พฤษภาคม 2007 - ปัจจุบัน)
    • "You Look So Good to Me (Remix)" โดย Jim Johnston (WWE;ในนามของ ซานติโน่ มาเรลล่า; 2009)

ผลงานทั้งหมด [แก้]

ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์ยูเอส
  • โอไฮโอแวลลีย์เรสต์ลิง
    • OVW Television Championship (2 สมัย)[22]
  • โปรเรสต์ลิงอิลลัสต์
    • PWI จัดในอันดับที่ 91 ของท็อป 500 อันดับ ซิงเกิลนักมวยปล้ำแห่งปีใน PWI 500 ในปี 2008[23]
  • เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
  • เรสต์ลิงออบเซิร์ฟเวอร์นิวส์เล็ตเตอร์
    • กิมมิคที่ดีที่สุด (2007, 2008)[28]

อ้างอิง [แก้]

  1. ^ Andrews, Kenai (2008-02-03). "La Vita è Bella for Santino". SLAM! Sports. สืบค้นเมื่อ 2008-02-05. 
  2. ^ 2.0 2.1 The LilsBoys (2007-12-06). "The man behind Santino". The Sun. สืบค้นเมื่อ 2007-12-07. 
  3. ^ "Wrestler Profiles". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2011-09-25. 
  4. ^ "Biography of Santino Marella". AllWrestlingSuperstars.com. สืบค้นเมื่อ 2011-09-25. 
  5. ^ "Santino Marella Is The Most Underrated Wrestler Today". Bleacher Report. สืบค้นเมื่อ 2011-06-04. 
  6. ^ "Santino Marella". WWE. สืบค้นเมื่อ 2011-11-11. 
  7. ^ http://www.wwe.com/shows/raw/2011-10-03/results
  8. ^ http://atlanta.sbnation.com/pro-wrestling/2011/4/3/2089182/wwe-wrestlemania-27-results-santino-marella-hits-the-cobra-strike-and
  9. ^ "Raw results - May 7, 2007". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-01-04. 
  10. ^ "Raw results - May 14, 2007". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-01-04. 
  11. ^ "Raw results - July 2, 2007". Online World of Wrestling. สืบค้นเมื่อ 2008-01-04. 
  12. ^ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2008-08-17). "SummerSlam comes close to 'blockbuster' status". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. 
  13. ^ Sitterson, Aubrey (2008-11-10). "Union jacked". World Wrestling Entertainment. สืบค้นเมื่อ 2009-03-02. 
  14. ^ Plummer, Dale (2009-04-06). "Wrestlemania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. สืบค้นเมื่อ 2009-04-06. 
  15. ^ "Shooting Star-Spangled Raw". 
  16. ^ Galo Loglisci (2011-04-03). "Eight-Man Tag Team Match". WWE. 
  17. ^ "WWE Smackdown Spoilers 2/17/12". 
  18. ^ Giannini, Alex (February 19, 2012). "World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match". WWE. สืบค้นเมื่อ 19 February 2012. 
  19. ^ "WWE Monday Night Raw (3/5/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis". 
  20. ^ "Team Teddy vs. Team Johnny". WWE. สืบค้นเมื่อ 12 March 2012. 
  21. ^ Caldwell, James (2012-08-19). "Caldwell's WWE SummerSlam PPV report 8/19: Complete "virtual time" coverage of live PPV - Lesnar vs. Triple H, Punk vs. Cena vs. Show". Pro Wrestling Torch. สืบค้นเมื่อ 2012-08-20. 
  22. ^ "OVW Television Championship history". 
  23. ^ Clark, Ryan (2008-09-18). "The Complete 'PWI 500' List For 2008". Pro Wrestling Illustrated. WrestlingInc.com. สืบค้นเมื่อ 2009-03-10. 
  24. ^ "Santino Marella's first Intercontinental Championship reign". 
  25. ^ "Santino Marella's second Intercontinental Championship reign". 
  26. ^ "Santino Marella's first United States Championship reign". 
  27. ^ "Santino Marella and Vladimir Kozlov's first WWE Tag Team Championship reign". 
  28. ^ "Awards". 

แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]

คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
ซานติโน่ มาเรลล่า
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ซานติโน่_มาเรลล่า&oldid=4924465".