ซานติโน่ มาเรลล่า

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ซานติโน่ มาเรลล่า
An image of ซานติโน่ มาเรลล่า.
ข้อมูล
ฉายา บอริส อเล็กซ์ฟ (Boris Alexiev)
ซานติโน่ มาเรลล่า (Santino Marella)
ซานติน่า มาเรลล่า (Santina Marella)
ความสูง 6 ฟุต 0 นิ้ว (1.83 ม.)
น้ำหนัก 212 ปอนด์ (96 kg)
เกิด 14 มีนาคม ค.ศ. 1979 (33 ปี)[1]
Mississauga, ออนตาริโอ, แคนาดา
มาจาก แคว้นกาลาเบรีย, อิตาลี
ฝึกหัดโดย โอไฮโอวาลลีย์เรสต์ลิง
เปิดตัว 12 เมษายน ค.ศ. 2006

แอนโทนี คาเรลลี[2] เกิดวันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 1979[3][4] เป็นนักมวยปล้ำอาชีพและนักยูโดชาวแคนาดา[2][5] ปัจจุบันเซ็นสัญญาให้กับสมาคม เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หรือ ดับเบิลยูดับเบิลยูอี สังกัดค่าย รอว์ ในนามสังเวียนมวยปล้ำมีชื่อว่า ซานติโน่ มาเรลล่า[6]

เนื้อหา

[แก้] ประวัติในสังเวียนมวยปล้ำ

[แก้] เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์ / ดับเบิลยูดับเบิลยูอี (2007 - ปัจจุบัน)

ซานติโน่ มาเรลล่า เป็นอดีต แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล 2 สมัย[7][8], แชมป์แทคทีม WWE 1 สมัย คู่กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ[9] และ แชมป์ยูเอส 1 สมัย คนปัจจุบัน[10] และมีท่าไม้ตายคือ The Cobra หรือ งูจงอางฉก[11][12]

[แก้] รอว์ (2007 - ปัจจุบัน)

[แก้] ปี 2007
ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในปี ค.ศ. 2007

ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เปิดตัวครั้งแรกในศึกรอว์ (16 เมษายน 2007) โดยมาเป็นคนดูในสนามและถูก วินซ์ แมคแมน เรียกให้ขึ้นมาบนเวทีมาเจอกับ อูมาก้า เจ้าของตำแหน่งแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในตอนนั้น ในแมตช์การปล้ำไม่มีกฎกติกา เพื่อชิงแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล สุดท้าย บ็อบบี แลชลีย์ ออกมาช่วย ซานติโน่ มาเรลล่า โดยเล่นงาน อูมาก้า เอาเก้าอี้ตีใส่ อูมาก้า 3 ที และสเปียร์ใส่ อูมาก้า และลาก ซานติโน่ มาเรลล่า มากดจนเป็นฝ่ายเอาชนะ อูมาก้า และคว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ ต่อมา วันที่ 2 กรกฎาคม ค.ศ. 2007 ซานติโน่ มาเรลล่า จะต้องป้องกันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล กับ อูมาก้า สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า ก็เป็นฝ่ายแพ้และเสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับ อูมาก้า ไปในที่สุด[13][14][15]

[แก้] ปี 2008
ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในปี ค.ศ. 2008

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2008) ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมแข่นขันในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 3 สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ต่อมา วันที่ 17 สิงหาคม ค.ศ. 2008 ซานติโน่ มาเรลล่า ได้คว้าแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล มาได้เป็นสมัยที่ 2 โดยการเอาชนะ โคฟี คิงส์ตัน เจ้าของตำแหน่งแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ในตอนนั้น[16] ต่อมา ในศึกรอว์ (10 พฤศจิกายน 2008) ซานติโน่ มาเรลล่า จะต้องป้องกันแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล กับ วิลเลียม รีกัล สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า ก็เป็นฝ่ายแพ้และเสียแชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล ให้กับ วิลเลียม รีกัล ไปในที่สุด[17]

[แก้] ปี 2009

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2009) ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมแข่นขันในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 28 สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า ก็ถูก เคน เหวี่ยงลงจากเวทีในเวลาสั้นที่สุดคือ 1 วินาที ซึ่งทำลายสถิติของ เดอะ วอร์ลอร์ด ในเวลา 2 วินาที ในศึก รอยัลรัมเบิล (1989) ต่อมา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 25 ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมแข่งขันในแมตช์การปล้ำดีวาส์ แบทเทิลรอยัล ผู้ชนะจะได้ครองมงกุฎมิสเรสเซิลเมเนีย โดย ซานติโน่ มาเรลล่า ได้แอบปลอมเป็นผู้หญิงในบทน้องสาวชื่อว่า ซานติน่า มาเรลล่า และ ซานติโน่ มาเรลล่า ก็เป็นฝ่ายเอาชนะโดยเหวี่ยง เบท ฟีนิกซ์ กับ เมลิน่า 2 คนสุดท้ายออกจากเวที และครองมงกุฎมิสเรสเซิลเมเนีย มาได้สำเร็จ[18]

[แก้] ปี 2010
ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ในปี ค.ศ. 2010

ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เป็นคู่แทคทีมกับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ[19] ในศึก แบรกกิ้ง ไรท์ส (2010) ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมทีมฝั่งรอว์ เจอกับทีมฝั่ง สแมคดาวน์ สุดท้ายทีมฝั่งรอว์ ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับทีมฝั่ง สแมคดาวน์ ไปในที่สุด[20] ในศึก เซอร์ไวเวอร์ ซีรีส์ (2010) ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ จะต้องเจอกับ ฮีท สเลเตอร์ และ จัสติน เกเบรียล ในแมตช์การปล้ำชิงแชมป์แทคทีม WWE สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์แทคทีม WWE มาได้ ในศึกรอว์ ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ก็เป็นฝ่ายเอาชนะ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ ในการปล้ำแทคทีม 4 เส้า และคว้าแชมป์แทคทีม WWE เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ

[แก้] ปี 2011
ซานติโน่ มาเรลล่า ในปี ค.ศ. 2011

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2011) ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมแข่นขันในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 37 แต่ถูก อัลเบอร์โต เดล รีโอ จับเหวี่ยงออกจากเวทีเป็นคนสุดท้าย ทำให้ ซานติโน่ มาเรลล่า ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ในศึกรอว์ ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ จะต้องป้องกันแชมป์แทคทีม WWE กับ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี และ ฮัสกี้ แฮร์ริส สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ก็เป็นฝ่ายป้องกันแชมป์แทคทีม WWE เอาไว้ได้สำเร็จ ต่อมา ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2011) ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ จะต้องป้องกันแชมป์แทคทีม WWE กับ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ก็เป็นฝ่ายแพ้และเสียแชมป์แทคทีม WWE ให้กับ จัสติน เกเบรียล และ ฮีท สเลเตอร์ ไปในที่สุด

ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 27 ซานติโน่ มาเรลล่า ได้จับคู่กับ บิ๊กโชว์, เคน และ โคฟี คิงส์ตัน เจอกับทีม เดอะคอร์ ในการปล้ำแทคทีม 8 คน สุดท้ายทีมของ บิ๊กโชว์ ก็เป็นฝ่ายเอาชนะกลุ่มเดอะคอร์ มาได้สำเร็จ[21] ต่อมา ซานติโน่ มาเรลล่า ได้ตั้งกลุ่มแอปเปิ้ล สมาชิกมี ซานติโน่ มาเรลล่า (หัวหน้า), มาร์ก เฮนรี, อีแวน บอร์น และ แดเนียล ไบรอัน สุดท้ายก็แตกทีมกันไปในที่สุด ต่อมา ในศึกรอว์ (1 สิงหาคม 2011) ซานติโน่ มาเรลล่า จะต้องจับคู่กับ แซค ไรเดอร์ เจอกับ เดวิด โอทังกา และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แซค ไรเดอร์ ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับ เดวิด โอทังกา และ ไมเคิล แมคกิลลิคัตตี ไปในที่สุด ในวันที่ 5 สิงหาคม ค.ศ. 2011 วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ได้ถูกไล่ออกจาก WWE ทำให้ ซานติโน่ มาเรลล่า กับ วลาดิเมียร์ คอซลอฟ ต้องแตกทีมกันไปในที่สุด

[แก้] ปี 2012
ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์ยูเอส ในปี ค.ศ. 2012

ในศึก รอยัลรัมเบิล (2012) ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมในแมตช์ รอยัลรัมเบิล โดยออกมาเป็นคนที่ 9 สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า ก็ไม่ได้เป็นผู้ชนะ ต่อมา ในศึก สแมคดาวน์ (17 กุมภาพันธ์ 2012) ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เป็นผู้ชนะในแมตช์ แบทเทิลรอยัล เพื่อหาผู้ชนะเข้าร่วมในแมตช์การปล้ำอิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ ในศึก อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ (2012) แทน แรนดี ออร์ตัน ที่ได้รับบาดเจ็บ[22] โดย ซานติโน่ มาเรลล่า จะต้องเจอกับ แดเนียล ไบรอัน, โคดี้ โรดส์, บิ๊กโชว์, เวด บาร์เร็ตต์ และ เดอะ เกรท คาลี ในแมตช์การปล้ำ อิลิมิเนชั่น แชมเบอร์ เพื่อชิงแชมป์โลกเฮฟวี่เวท โดย ซานติโน่ มาเรลล่า สามารถต่อสู้ยืนหยัดจนเหลือสองคนสุดท้ายกับ แดเนียล ไบรอัน แต่สุดท้ายแล้ว ซานติโน่ มาเรลล่า ก็ไม่สามารถคว้าแชมป์โลกเฮฟวี่เวทมาได้[23]

ในศึกรอว์ (5 มีนาคม 2012) ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เอาชนะ แจ๊ค สแวกเกอร์ คว้าแชมป์ยูเอส เป็นสมัยแรกมาได้สำเร็จ[24] ต่อมา ในศึก เรสเซิลเมเนีย ครั้งที่ 28 ซานติโน่ มาเรลล่า ได้เข้าร่วมทีมของ ทีโอดอร์ ลอง เจอกับทีมของ จอห์น โลรีนายติส ในการปล้ำแทคทีม 12 คน สุดท้ายทีมของ ทีโอดอร์ ลอง ก็เป็นฝ่ายแพ้ให้กับทีมของ จอห์น โลรีนายติส ไปในที่สุด[25] ต่อมา ในศึกรอว์ (2 เมษายน 2012) ซานติโน่ มาเรลล่า จะต้องป้องกันแชมป์ยูเอส กับ ดอล์ฟ ซิกก์เลอร์ และ แจ๊ค สแวกเกอร์ ในแมตช์การปล้ำ 3 เส้า สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า ก็เป็นฝ่ายเอาชนะป้องกันแชมป์ยูเอส เอาไว้ได้สำเร็จ[26] ต่อมา ในศึก เอ็กซ์ตรีมรูลส์ (2012) ซานติโน่ มาเรลล่า จะต้องป้องกันแชมป์ยูเอส กับ เดอะ มิซ โดยเป็นแมตช์ก่อนเริ่มรายการ สุดท้าย ซานติโน่ มาเรลล่า ก็เป็นฝ่ายเอาชนะ เดอะ มิซ ป้องกันแชมป์ยูเอส เอาไว้ได้สำเร็จ[27]

[แก้] เกี่ยวกับมวยปล้ำ

ซานติโน่ มาเรลล่า ใช้ท่า The Cobra (งูจงอางฉก)
  • ท่าไม้ตาย
    • ในนามของ ซานติโน่ มาเรลล่า
      • Cobra Strike (Right-handed thrust to an opponent's throat, or face, with theatrics) - 2010 - ปัจจุบัน
      • Salute Flying Headbutt (Running headbutt drop while saluting), sometimes in diving position - 2008 - 2010; used as a signature move thereafter
    • ในนามของ บอริส อเล็กซ์ฟ
      • Triangle choke
  • ท่าเอกลักษณ์
    • Arm drag
    • Atomic drop
    • Camel clutch
    • Dropkick
    • Inverted atomic drop
    • Jawbreaker
    • Punching combination ended with Forearm smash
    • Roll-up
    • Running headbutt drop while saluting
    • Santino Stunner (Split-legged three-quarter facelock jawbreaker)
    • Split leg followed by a hip toss
    • Snap suplex
    • STO
    • Sunset flip
    • Tornado DDT
  • ฉายาและชื่ออื่นๆ
    • "The Milan Miracle"
    • "The Italian Stallion"
  • เพลงเปิดตัว
    • "Anvil of Crom" โดย Basil Poledouris (OVW)
    • "You Look So Good to Me (Remix)" โดย Jim Johnston (WWE;ในนามของ ซานติโน่ มาเรลล่า; 2009)
    • "La Vittoria è Mia (Victory Is Mine)" โดย Jim Johnston (14 พฤษภาคม 2007 - ปัจจุบัน)

[แก้] ผลงานทั้งหมด

ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์อินเตอร์คอนติเนนทัล
ซานติโน่ มาเรลล่า กับ แชมป์ยูเอส
  • โอไฮโอแวลลีย์เรสต์ลิง
    • OVW Television Championship (2 สมัย)[28]
  • โปรเรสต์ลิงอิลลัสต์
    • PWI จัดในอันดับที่ 91 ของท็อป 500 อันดับ นักมวยปล้ำซิงเกิ้ลใน PWI 500 ในปี 2008[29]
  • เวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์
  • เรสต์ลิงออบเซอร์เวอร์นิวส์เล็ตเตอร์
    • กิมมิคที่ดีที่สุด (2007, 2008)[34]

[แก้] อ้างอิง

  1. ^ Andrews, Kenai (2008-02-03). "La Vita è Bella for Santino". SLAM! Sports. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/2008/02/03/4815772.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-02-05. 
  2. ^ 2.0 2.1 The LilsBoys (2007-12-06). "The man behind Santino". The Sun. http://www.thesun.co.uk/sol/homepage/sport/wrestling/article553544.ece. เรียกข้อมูลเมื่อ 2007-12-07. 
  3. ^ "Wrestler Profiles". Online World of Wrestling. http://www.onlineworldofwrestling.com/profiles/s/santino-marella.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-09-25. 
  4. ^ "Biography of Santino Marella". AllWrestlingSuperstars.com. http://www.allwrestlingsuperstars.com/wwe-biographies/biography-of-santino-marella/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-09-25. 
  5. ^ "Santino Marella Is The Most Underrated Wrestler Today". Bleacher Report. http://bleacherreport.com/articles/358004-santino-marella-is-the-most-under-rated-wrestler-today. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-06-04. 
  6. ^ "Santino Marella". WWE. http://www.wwe.com/superstars/raw/santinomarella. เรียกข้อมูลเมื่อ 2011-11-11. 
  7. ^ "Santino Marella's first Intercontinental Championship reign". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/intercontinental/4515822. 
  8. ^ "Santino Marella's second Intercontinental Championship reign". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/intercontinental/36442661111111. 
  9. ^ "Santino Marella and Vladimir Kozlov's first WWE Tag Team Championship reign". http://us.wwe.com/inside/titlehistory/wwetag/20101206. 
  10. ^ "Santino Marella's first United States Championship reign". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/unitedstates/25063179. 
  11. ^ http://www.wwe.com/shows/raw/2011-10-03/results
  12. ^ http://atlanta.sbnation.com/pro-wrestling/2011/4/3/2089182/wwe-wrestlemania-27-results-santino-marella-hits-the-cobra-strike-and
  13. ^ "Raw results - May 7, 2007". Online World of Wrestling. http://www.onlineworldofwrestling.com/results/raw/070507.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-01-04. 
  14. ^ "Raw results - May 14, 2007". Online World of Wrestling. http://www.onlineworldofwrestling.com/results/raw/070514.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-01-04. 
  15. ^ "Raw results - July 2, 2007". Online World of Wrestling. http://www.onlineworldofwrestling.com/results/raw/070702.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2008-01-04. 
  16. ^ Plummer, Dale; Tylwalk, Nick (2008-08-17). "SummerSlam comes close to 'blockbuster' status". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/PPVReports/2008/08/17/6484406.html. 
  17. ^ Sitterson, Aubrey (2008-11-10). "Union jacked". World Wrestling Entertainment. http://www.wwe.com/shows/raw/archive/11102008/. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-03-02. 
  18. ^ Plummer, Dale (2009-04-06). "Wrestlemania 25: HBK-Undertaker steals the show". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/PPVReports/2009/04/06/9019551.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-04-06. 
  19. ^ "Shooting Star-Spangled Raw". http://www.wwe.com/shows/raw/archive/05312010/. 
  20. ^ Sokol, Bryan (2010-10-25). "Cena central to Bragging Rights; Smackdown wins again". Slam! Sports. Canadian Online Explorer. http://slam.canoe.ca/Slam/Wrestling/PPVReports/2010/10/25/15816946.html. เรียกข้อมูลเมื่อ 2010-10-26. 
  21. ^ Galo Loglisci (2011-04-03). "Eight-Man Tag Team Match". WWE. http://www.wwe.com/shows/wrestlemania/wrestlemaniaxxvii/eight-man-tag. 
  22. ^ "WWE Smackdown Spoilers 2/17/12". http://expertscolumn.com/content/wwe-smackdown-spoilers-21712. 
  23. ^ Giannini, Alex (February 19, 2012). "World Heavyweight Champion Daniel Bryan won the SmackDown Elimination Chamber Match". WWE. http://www.wwe.com/shows/eliminationchamber/2012/smackdown-elimination-chamber-2012. เรียกข้อมูลเมื่อ 19 February 2012. 
  24. ^ "WWE Monday Night Raw (3/5/12) Results: Live Blog, Coverage and Analysis". http://bleacherreport.com/articles/1092197-wwe-monday-night-raw-3512-results-live-blog-coverage-and-analysis. 
  25. ^ "Team Teddy vs. Team Johnny". WWE. http://www.wwe.com/shows/wrestlemania/28/team-teddy-team-johnny. เรียกข้อมูลเมื่อ 12 March 2012. 
  26. ^ "CALDWELL'S WWE RAW RESULTS 4/2: Ongoing "virtual-time" coverage of live Raw - WM28 fall-out, how will Cena respond to Rock loss?, two big title matches". http://pwtorch.com/artman2/publish/wwerawreport/article_59908.shtml. 
  27. ^ "United States Champion Santino Marella vs. The Miz". WWE. 23 April 2012. http://www.wwe.com/shows/extremerules/2012/united-states-champion-santino-marella-vs-the-miz. เรียกข้อมูลเมื่อ 2012-04-23. 
  28. ^ "OVW Television Championship history". http://www.ovwrestling.com/titles#television. 
  29. ^ Clark, Ryan (2008-09-18). "The Complete 'PWI 500' List For 2008". Pro Wrestling Illustrated. WrestlingInc.com. http://www.wrestlinginc.com/news/2008/918/randy_orton_346514.shtml. เรียกข้อมูลเมื่อ 2009-03-10. 
  30. ^ "Santino Marella's first Intercontinental Championship reign". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/intercontinental/4515822. 
  31. ^ "Santino Marella's second Intercontinental Championship reign". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/intercontinental/36442661111111. 
  32. ^ "Santino Marella and Vladimir Kozlov's first WWE Tag Team Championship reign". http://us.wwe.com/inside/titlehistory/wwetag/20101206. 
  33. ^ "Santino Marella's first United States Championship reign". http://www.wwe.com/inside/titlehistory/unitedstates/25063179. 
  34. ^ "Awards". http://www.cagematch.de/?id=2&nr=3689&view=awards#awards. 

[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น

Commons:Category
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ:
ซานติโน่ มาเรลล่า
ดึงข้อมูลจาก "http://th.wikipedia.org/w/index.php?title=ซานติโน่_มาเรลล่า&oldid=4018436".
เครื่องมือส่วนตัว

สิ่งที่แตกต่าง
การกระทำ
ป้ายบอกทาง
มีส่วนร่วม
พิมพ์/ส่งออก
เครื่องมือ
ภาษาอื่น