ชาติชาย เชี่ยวน้อย
| ข้อมูลส่วนตัว | ||
|---|---|---|
| ชื่อจริง | นริศ เชี่ยวน้อย | |
| ฉายา | มาร์เซียโน่น้อยแห่งเอเชีย | |
| วันเกิด | 10 ตุลาคม พ.ศ. 2485 | |
| สถานที่เกิด | ||
| สถานที่เสียชีวิต | ไทย | |
| รุ่น | ฟลายเวท | |
| ผู้จัดการ | พ.ต.ท.บุญเลิศ เลิศปรีชา ประโยชน์ พิศาลบุตร |
|
| ผู้ฝึกสอน | บุญธรรม เชาว์สนิท | |
| สถิติ | ||
| ชก | 82 | |
| ชนะ | 61 | |
| ชนะน็อก | 36 | |
| แพ้ | 18 | |
| เสมอ | 3 | |
ชาติชาย เชี่ยวน้อย มีชื่อจริงว่า นริศ เชี่ยวน้อย เกิดเมื่อวันที่ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2485 ที่อำเภอปทุมวัน จังหวัดพระนคร
เนื้อหา |
วัยเด็ก [แก้]
ชาติชายเป็นบุตรคนที่ 3 ของ ร.ต.ต.สุจิต และนางรักสอาด เชี่ยวน้อย ในจำนวนพี่น้อง 9 คน ฐานะครอบครัวของชาติชายนับว่ายากจน หลังจบ ป.4 จากโรงเรียนวัดเครือวัลย์แล้ว ชาติชายต้องออกมาช่วยพ่อแม่ทำมาหากิน โดยชาติชายชกมวยครั้งแรกเมื่ออายุได้ 14 ปี ที่ค่ายมวย "ลูกวังเดิม" หลังวัดใหม่พิเรนทร์ อำเภอบางกอกใหญ่ จังหวัดธนบุรี โดยการชกครั้งแรกของชาติชายชนะน็อกยก 2 ได้เงินรางวัล 50 บาท โดยใช้ชื่อว่า "ธนูน้อย ลูกวังเดิม"[1]
เริ่มชกมวย [แก้]
จากนั้นจึงได้ย้ายค่ายมาอยู่กับ ม.ล.สุทัศน์ สุประดิษฐ์ เจ้าของค่าย "แหลมฟ้าผ่า" จึงได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น "ชาติชาย แหลมฟ้าผ่า" โดยชื่อชาติชายนั้น มาจากชื่อของ "ชาติชาย รัตนสิทธิ์" อดีตนักมวยไทยชื่อดัง และจากชื่อนี้เองที่ได้สร้างประสบการณ์และชื่อเสียงให้กับชาติชาย ก่อนจะเปลี่ยนเป็น "ชาติชาย เชี่ยวน้อย" ตามนามสกุลตัวเอง ในเวลาต่อมา โดยได้ตระเวนชกไปทั่วทั้งในและต่างประเทศมากกว่า 50 ไฟท์ รวมทั้งเอาชนะคะแนน ซันวาตอเร่ เบอรูนนี่ แชมป์โลกชาวอิตาลี ผู้ได้แชมป์จากโผน กิ่งเพชร ในการชกนอกรอบด้วย สร้างความมั่นใจอย่างมาก จากนั้นจึงได้ขึ้นชิงแชมป์โลกกับ วอลเตอร์ แม็คโกแวน นักมวยชาวอังกฤษ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2509 ที่อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก โดยชาติชายสามารถชนะทีเคโอไปได้ในยกที่ 9
แชมป์โลกคนที่สอง [แก้]
ชาติชาย นับได้ว่าเป็นแชมป์โลกคนหนึ่งที่อยู่ในความทรงจำของแฟนมวยและบุคคลร่วมสมัยตลอดกาลไม่แพ้ โผน กิ่งเพชร แชมป์โลกคนแรก หรือแชมป์โลกคนอื่น ๆ เลย โดยชาติชายเป็นแชมป์ถึง 3 สมัย ครองแชมป์ทั้งสถาบันสภามวยโลก (WBC) และสมาคมมวยโลก (WBA) มีไฟท์ในความทรงจำหลายไฟท์ เช่น การป้องกันตำแหน่งกับ พันธุ์ทิพย์ แก้วสุริยะ เจ้าของฉายา "เสือหมัดซ้าย" นักมวยชาวไทยด้วยกันเอง ที่เรียกว่าเป็น "ศึกสายเลือด" ครั้งแรกของวงการมวยไทย การผลัดแพ้ - ชนะ แอฟเฟรน ทอร์เรส นักมวยชาวเม็กซิกัน ที่แฟนมวยชาวไทยตั้งฉายาให้ว่า "ไอ้แมงป่อง" หรือการชกกับ มาซาโอะ โอบะ นักมวยอันตรายชาวญี่ปุ่น รวมถึงการชกกับ เบิกฤกษ์ ชาติวันชัย นักมวยชาวไทยระดับแชมป์โลกอีกคน โดยชาติชายได้มีโอกาสชกต่อหน้าพระพักตร์ พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวหลายต่อหลายครั้ง และมีพระกรุณาต่อชาติชายอย่างหาที่สุดมิได้ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ยังคงตรึงอยู่ในความทรงจำของชาติชายตราบจนปัจจุบัน
ชีวิตส่วนตัว [แก้]
ชาติชาย เชี่ยวน้อย เป็นนักมวยรูปร่างเล็ก แต่มีจิตใจที่กล้าหาญ ไม่กลัวใคร เป็นมวยในสไตล์ไฟเตอร์ เดินหน้าไม่มีหยุด ชกสนุก เดินทางไปชกทั่วโลก มีสถิติการชกมากมาย จนนับได้ว่าเป็นแชมป์โลกที่มีสถิติการชกมากที่สุดของไทยตราบจนปัจจุบัน จนได้รับฉายาจากแน็ต แฟลชเชอร์ บรรณาธิการนิตยสารเดอะริง ว่า "มาร์เซียโน่น้อยแห่งเอเชีย" (มาจาก ร็อคกี้ มาร์เซียโน่ แชมป์โลกรุ่นเฮฟวี่เวทผิวขาว ชาวอเมริกันร่วมสมัย) ที่ขากางเกงของชาติชายเมื่อขึ้นชก จะปักอักษรคำว่า "BOY" ไว้เสมอ โดยเป็นชื่อเล่นของลูกชายคนแรกคือ "จรัลโรจน์ เชี่ยวน้อย" รวมถึงคำว่า "BLE" ด้วย ซึ่งเป็นชื่อเล่นของลูกชายคนที่สอง คือ "สัญชัย เชี่ยวน้อย" แต่กางเกงแบบหลังนี้ไม่ค่อยเป็นที่คุ้นเคยเหมือนแบบแรก
ชาติชาย เป็นนักมวยที่ตระเวนชกไปทั่วโลก ไปในหลายประเทศ ทั้งที่กัมพูชา, ญี่ปุ่น หรือนิคารากัว จึงมีสถิติการชกที่มากมาย และทำให้เป็นนักมวยที่สามารถใช้ภาษาอังกฤษและภาษาญี่ปุ่นได้เป็นอย่างดี เนื่องด้วยเป็นคนที่ชื่นชอบเสวนาและคบหากับชาวต่างชาติ ชาติชายโดยปกติแล้ว เป็นนักมวยที่ประสบปัญหาการลดน้ำหนักตัวเป็นอย่างมากในการชกแต่ละครั้ง ในบางครั้งเคยลดเกือบถึง 20 กิโลกรัม จนหลายครั้งเจ้าตัวเกิดความเครียด จนทำร้ายตัวเองด้วยการใช้ศีรษะโขกกับฝาผนังบ้าน หรือแม้กระทั่งกระโดดจากเฟอร์นิเจอร์แล้วทิ้งศีรษะลงฟาดกับพื้นก็มี เหล่านี้แม้กระทั่งครอบครัวก็ไม่อาจจะช่วยอะไรได้[1]
หลังแขวนนวม ชาติชาย มีชีวิตความเป็นอยู่สุขสบายตามอัตภาพ มีลูก ๆ หลาน ๆ หลายคน มีฐานะมั่นคงจากหยาดเหยื่อแรงกายเมื่อครั้งสมัยรุ่งโรจน์ มีที่ดินหลายไร่ ทั้งที่ จังหวัดปทุมธานี, นครนายก และเชียงใหม่ ที่เจ้าตัวซื้อไว้สมัยที่ยังเป็นแชมป์โลก ปัจจุบัน ชาติชายได้อาศัยอยู่ที่จังหวัดเชียงใหม่พร้อมกับ นางสิรินทร (ชื่อเล่น: อี๊ด) ผู้เป็นภรรยา และอนุตรา (ชื่อเล่น: บี) ลูกสาวคนที่สาม พร้อมกับลูกเขย ผู้เป็นสามีของอนุตรา ชาติชายมีอาการป่วยเป็นอัมพฤกษ์ และสมองฝ่อ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องเข้ารักษาตัวที่โรงพยาบาลเสมอ ๆ ซึ่งก่อนหน้านั้นก็ได้มีข่าวลือว่าชาติชายเสียชีวิตแล้ว[2][3]
เกียรติประวัติ [แก้]
- แชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวท (2505 - 2506)
- ชิง, 22 พ.ย. 2505 ชนะคะแนน ฟรีโม ฟามีโร่ (ฟิลิปปินส์) ที่ อลาเน็ตตา โคลอสเซียม กรุงมะนิลา
- เสียแชมป์,7 ก.ค. 2506 แพ้คะแนน ทาเคชิ นากามูร่า (ญี่ปุ่น) ที่ โอซาก้า
- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC (2510 - 2512)
- ชิง 30 ธันวาคม 2509 ชนะน็อค ยก 9 วอลเตอร์ แม็คโกแวน (อังกฤษ) ที่ อินดอร์ สเตเดียม หัวหมาก
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 26 กรกฎาคม 2510 ชนะน็อค ยก 3 พันธุ์ทิพย์ แก้วสุริยะ ที่ อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 19 ก.ย. 2510 ชนะน็อค ยก 7 วอลเตอร์ แม็คโกแวน (อังกฤษ) ที่ เอ็มไพร์พูล สนามกีฬาเว็มบลีย์ กรุงลอนดอน [4]
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 28 มกราคม 2511 ชนะน็อค ยก 13 แอฟเฟรน ทอร์เรส (เม็กซิโก) ที่ เอลทอโร่ กรุงเม็กซิโก ซิตี
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 10 พฤศจิกายน 2511 ชนะคะแนน เบอร์นาเบ้ วิลลาแคมโป (ฟิลิปปินส์) ที่ สนามกีฬาจารุเสถียร
- เสียแชมป์ 23 กุมภาพันธ์ 2512 แพ้น็อค ยก 8 แอฟเฟรน ทอร์เรส (เม็กซิโก) ที่ เอลทอโร่ กรุงเม็กซิโก ซิตี[5]
- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC (2513)
- ชิง 20 มีนาคม 2513 ชนะคะแนน แอฟเฟรน ทอร์เรส (เม็กซิโก) ที่อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก
- เสียแชมป์ 7 ธันวาคม 2513 แพ้น็อค ยก 2 เออร์บิโต้ ซาลาวาเรีย (ฟิลิปปินส์) ที่ อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก
- แชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA (2516 - 2517)
- ชิงแชมป์ครั้งที่ 1, 2 มกราคม 2516 แพ้น็อค ยก 12 มิซาโอะ โอบะ (ญี่ปุ่น) ที่ หอประชุมมหาวิทยาลัยนิฮน
- ชิงแชมป์ครั้งที่ 2, 17 พฤษภาคม 2516 ชนะน็อค ยก 5 ฟริต เซอร์เวต (สวิตเซอร์แลนด์) ที่ อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 27 ตุลาคม 2516 ชนะคะแนน ซูซูมุ ฮานากาตะ (ญี่ปุ่น) ที่ อินดอร์สเตเดียม หัวหมาก
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 27 เมษายน 2517 ชนะคะแนน ฟริต เซอร์เวต (สวิตเซอร์แลนด์)ที่ ฮาลเล็นส์สเตเดียม ซูริก
- เสียแชมป์ 18 ตุลาคม 2517 แพ้น็อค ยก 6 ซูซูมุ ฮานากาต้า (ญี่ปุ่น) ที่ บุงก้ายิม โยดกฮามา จ.คันนากาวา (ชาติชายถูกปลดก่อนหน้านี้เพราะทำน้ำหนักไม่ผ่าน)
- รางวัลเกียรติยศ (Hall of Fame) นักกีฬาทรงคุณค่าในอดีต: สยามกีฬาอวอร์ดส์ ครั้งที่ 3, 6 มีนาคม 2552 ที่ โรงละครอักษรา คิง เพาเวอร์[1]
สถิติการชก (เฉพาะที่ไปชกต่างประเทศ) [แก้]
ชาติชายเป็นนักมวยสากลชาวไทยที่ออกไปชกต่างแดนหลายครั้งทั้งชกป้องกันแชมป์และชกนอกรอบ เท่าที่บันทึกได้มีดังต่อไปนี้[6]
- ?? ???? 2502 เสมอ สละกัมพุช (กัมพูชา) ที่ กรุงพนมเปญ
- ?? ???? 2502 ชนะน็อค ยู่ สำอาง (กัมพูชา) ยก 2 ที่ พนมเปญ
- ?? ???? 2502 ชนะคะแนน วันโพธิ์ (กัมพูชา) ที่ พนมเปญ
- 2 ก.ย. 2503 ชนะน็อค มาซาโนบุ กันบายาชิ (ญี่ปุ่น) ยก 8 ที่ โตเกียว
- 29 ก.ย. 2503 ชนะน็อค อัตสึโยชิ ฟูกูโมโตะ (ญี่ปุ่น) ยก 2 ที่ โตเกียว
- 19 ต.ค. 2503 ชนะคะแนน โยชิคัตสึ ฟูจิกาวา (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 4 ธ.ค. 2503 ชนะคะแนน มาซาโอะ โอกาวา (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 4 ม.ค. 2504 แพ้คะแนน มิตสุโนริ เซกิ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 19 เม.ย. 2504 ชนะน็อค คัตสึโยชิ อมาด้า (ญี่ปุ่น) ยก 6 ที่ โตเกียว
- 15 พ.ค. 2504 ชนะน็อค อีด้า บาชิโอะ (ญี่ปุ่น) ยก 2 ที่ โตเกียว
- 8 มิ.ย. 2504 แพ้คะแนน อกิร่า โอกูจิ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 21 ก.ค. 2504 ชนะน็อค มาซาคัตสึ กูโรกิ (ญี่ปุ่น) ยก 7 ที่ โอซาก้า
- 17 ส.ค. 2504 แพ้คะแนน ฮารูโกะ สกาโมโต้ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 7 ก.ย. 2504 ชนะน็อค ฮิโรยูกิ โอกาวา (ญี่ปุ่น) ยก 2 ที่ โตเกียว
- 4 ต.ค. 2505 ชนะน็อค เบบี้ เอสปิโนซ่า (ฟิลิปปินส์) ยก 6 ที่ เซบู
- 22 พ.ย. 2505 ชนะคะแนน ฟรีโม ฟามีโร่ (ฟิลิปปินส์) ที่ กรุงมะนิลา (ชิงแชมป์ภาคฯรุ่นฟลายเวท)
- 31 ธ.ค. 2505 แพ้คะแนน ฮิโรยูกิ เอบิฮาร่า (ญี่ปุ่น) ที่ กรุงโตเกียว
- 19 ก.พ. 2506 ชนะน็อค เซซากิ ไซโต้ (ญี่ปุ่น) ยก 8 ที่ โตเกียว
- 7 มิ.ย. 2506 แพ้คะแนน ทาเคชิ นากามูร่า (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 7 ก.ค. 2506 แพ้คะแนน ทาเคชิ นากามูร่า (ญี่ปุ่น) ที่ โอซาก้า (ป้องกันแชมป์ภาคฯรุ่นฟลายเวท)
- 26 ก.ค. 2506 ชนะคะแนน ทาดาโอะ กาวามูระ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 28 ส.ค. 2506 เสมอ คัตสุมิ ยามากามิ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 10 ธ.ค. 2506 ชนะคะแนน ยูจิ อิชิยาม่า (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 7 ม.ค. 2507 ชนะน็อค แพ็ต กอนซาเลซ (ฟิลิปปินส์) ยก 7 ที่ เซบู
- 8 ก.พ. 2507 ชนะคะแนน รูดี้ วิลลากอนซ่า (ฟิลิปปินส์) ที่ มะนิลา
- 10 มิ.ย. 2507 ชนะน็อค ลิตเติล พาราเมา (ฟิลิปปินส์) ยก 2 ที่ มะนิลา
- 12 ก.ค. 2507 แพ้คะแนน เบอร์นาโด้ คาราบัลโล่ (ฟิลิปปินส์)
- 24 เม.ย. 2508 ชนะน็อค รูดี้ วิลลากอนซ่า (ฟิลิปปินส์) ยก 4 ที่ เกซอน ซิตี้
- 12 พ.ค. 2508 ชนะน็อค รูดี้ วิลลากอนซ่า (ฟิลิปปินส์) ยก 3 ที่ มะนิลา
- 10 มิ.ย. 2508 ชนะน็อค เชอร์รี่ มอนตาโน (ฟิลิปปินส์) ยก 2 ที่ มะนิลา
- 22 ส.ค. 2508 แพ้คะแนน ฮาจิเม ทาโรอูระ (ญี่ปุ่น) ที่ โตเกียว
- 19 ก.ย. 2510 ชนะน็อค ยก 7 วอลเตอร์ แม็คโกแวน (สหราชอาณาจักร) ที่ กรุงลอนดอน อังกฤษ บางแห่งว่าชนะคะแนน ? (ป้องกันแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC)
- 28 ม.ค. 2511 ชนะน็อค แอฟเฟรน ทอร์เรส (เม็กซิโก) ยก 13 ที่ กรุงเม็กซิโก ซิตี้ (ป้องกันแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC)
- 3 มิ.ย. 2511 แพ้คะแนน ราตอง โมจิก้า (นิคารากัว) ที่ กรุงมานากัว
- 23 ก.พ. 2512 แพ้น็อค แอฟเฟรน ทอร์เรส (เม็กซิโก) ยก 8 ที่ เม็กซิโก ซิตี้ (ป้องกันแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBC)
- 2 ม.ค. 2516 แพ้น็อค ยก 12 มาซาโอะ โอบะ (ญี่ปุ่น) ที่ กรุงโตเกียว (ชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA)
- 29 ม.ค. 2517 แพ้คะแนน เฟอร์นันโด คาบาเนลล่า (ฟิลิปปินส์) ที่ ฮาวาย
- 27 เม.ย. 2517 ชนะคะแนน ฟริต เซอร์วิต (สวิตเซอร์แลนด์) ที่ ซูริก, สวิตฯ (ป้องกันแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA)
- 18 ต.ค. 2517 แพ้น็อค ซูซูมุ ฮานากาต้า (ญี่ปุ่น) ยก 6 ที่ โยโกฮาม่า (ป้องกันแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท WBA)
- 24 ส.ค. 2518 แพ้น็อค ยก 6 โรดอลโฟ ฟรานซิส (ปานามา) ที่ กรุงปานามา ซิตี้
อ้างอิง [แก้]
- ↑ 1.0 1.1 1.2 วีรบุรุษยอดนักชก มาเซียโน่แห่งเอเชีย ชาติชาย เชี่ยวน้อย, "มวยสยาม EXTRA" (มีนาคม 2556) โดย สยามสปอร์ต
- ↑ ชาติชาย เชี่ยวน้อย ชีวิตรันทดพุดไม่ได้น้ำลายเยิ้ม ป่วยโรคอัมพฤกษ์สมาคมไม่ดูแลทีมปชป.รุดช่วยเหลือ
- ↑ ลือกระหึ่มชาติชาย เชี่ยวน้อยสิ้นลม-แชมป์โลกสุดฉงนจากสนุกดอตคอม
- ↑ บางแห่งว่าชนะคะแนน ?
- ↑ เทปการชกของ ชาติชาย เชี่ยวน้อย กับ แอฟเฟรน ทอร์เรส.
- ↑ เกี่ยรติตระกูล ใจไทย. ชาติชาย เชี่ยวน้อย แชมป์โลกเจ้าน้ำตาหมัดภูผาหิน.กทม.ดอกหญ้า.2545
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- http://www.boxing-records.com/palm/voirpalma.phtml?boxeur=chionoch.html
- http://www.boxrec.com/media/index.php/Boxer:Chartchai_Chionoi:016406
- http://www.thesweetscience.com/boxing-article/4249/chartchai-chionoi-still-going-strong-part/
- http://www.thesweetscience.com/boxing-article/4253/chartchai-chionoi-family-man-fighter-part/
- เทปการชกระหว่าง ชาติชาย กับ มาซาโอะ โอบะ
|
||||||||||||||
