ชนะ ป.เปาอินทร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชนะ ป.เปาอินทร์
ChaNa.jpg
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง คูณ หมดมา
ฉายา แชมป์โลกจอมคาถา
วันเกิด 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 (47 ปี)
สถานที่เกิด ธงชาติของไทย บ้านน้ำหลุม อำเภอหล่มสัก
จังหวัดเพชรบูรณ์
รุ่น มินิมัมเวท
ค่ายมวย แกแล็คซี่ บ็อกซิ่ง โปรโมชั่น
ผู้จัดการ นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์
ผู้ฝึกสอน สมศักดิ์ แสนยากร
สถิติ
ชก 61
ชนะ 54
ชนะน็อก 19
แพ้ 4
เสมอ 3
ชนะ ถูกหมัดของ เคอิทาโร โฮชิโน แต่เมื่อครบ 12 ยก ชนะเป็นฝ่ายชนะคะแนน ได้เป็นแชมป์โลกสมัยที่ 2

ชนะ ป.เปาอินทร์ มีชื่อจริงว่า คูณ หมดมา เป็นชาวจังหวัดเพชรบูรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 โดยเป็นน้องชายฝาแฝดกับสงคราม ป.เปาอินทร์ แต่ชนะเกิดทีหลังด้วยความเชื่อของคนต่างจังหวัด จึงนับว่าเป็นพี่

ชนะ ป.เปาอินทร์ และสงครามได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของนิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ ได้ก็เมื่อนิวัฒน์ไปเที่ยวที่เพชรบูรณ์ และได้พบกับคู่แฝดนี้โดยบังเอิญ และหมายมั่นว่าจะปั้นให้เป็นแชมป์โลกคู่แฝดอีกคู่หนึ่งเหมือนเขาทราย-เขาค้อ แกแล็คซี่ ในอดีต

ชนะ ป.เปาอินทร์ เป็นนักมวยรูปร่างเล็ก ไม่มีที่เด็ดทีขาดอะไร แต่มีความทรหดและใจสู้ สามารถชกได้ตลอด 12 ยก โดยไม่หมดแรง ทำสถิติชนะรวดถึง 26 ครั้ง จึงได้มีโอกาสไปถึงแชมป์โลกถึงที่ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2536 กับ ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ผลปรากฏว่าชนะสามารถเอาชนะคะแนนไปได้ กลายเป็นแชมป์โลกคนที่ 18 ของประเทศไทย

ชนะป้องกันแชมป์ได้หลายต่อหลายครั้ง รวมทั้งเอาชนะคาร์ลอส มูริลโล่ นักมวยอันตรายชาวปานามาถึง 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยการแพ้คะแนน 12 ยก แก่ โรเซนโด อัลวาเรซ นักมวยชาวนิการากัว ที่จังหวัดสระแก้ว ในปลายปี พ.ศ. 2538 ทั้ง ๆ ที่รูปแบบน่าจะออกเสมอกันมากกว่า อีกทั้งเป็นการชกในประเทศด้วย

จากนั้นชนะยังคงทุ่มเทให้กับการชก แม้อายุจะมากแล้ว ในที่สุดก้ได้มีโอกาสไปชิงแชมป์โลกอีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่น และได้เป็นแชมป์ในสมัยที่ 2 ด้วยการเอาชนะคะแนน เคอิทาโร โฮชิโน นักมวยสูงอายุด้วยกันชาวญี่ปุ่น แต่เมื่อป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งแรก ชนะก็เสียแชมป์ทันทีเมื่อพบกับ ยูทากะ นิอิดะ นักมวยที่หนุ่มกว่าที่ประเทศญี่ปุ่นอีกเช่นเคย

ชนะ ป.เปาอินทร์ ได้รับฉายาจากแฟนมวยชาวไทยว่า "แชมป์โลกจอมคาถา" เนื่องจากมีรอยสักยันตร์ที่กลางหลัง และก่อนชกพี่เลี้ยงจะบริกรรมคาถาให้ทุกครั้งเหมือนการชกมวยไทย

ปัจจุบัน ชนะมีกิจการร้านขายข้าวสารอยู่ที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีความเป็นอยู่ตามอัตภาพ

มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อค 19) เสมอ 3 แพ้ 4

เกียรติประวัติ [แก้]

  • แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท (2531 - 2535)
    • ชิง, 19 ตุลาคม 2531 ชนะคะแนน เด็ด ดอนเจดีย์
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA สมัยที่ 1 (2536 - 2538)
    • ชิง, 10 กุมภาพันธ์ 2536 ชนะคะแนน ฮิเดยูกิ โอฮาชิ (ญี่ปุ่น) ที่ เมโทรโปลิแตนท์ ยิม กรุงโตเกียว
    • ป้องกันครั้งที่ 1, 9 พฤษภาคม 2536 ชนะคะแนน คาร์ลอส มูริลโล่ (ปานามา) ที่ ศูนย์จิตวิทยาศึกษา จ.อ่างทอง
    • ป้องกันครั้งที่ 2, 22 สิงหาคม 2536 ชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม (ฟิลิปปินส์) ที่ สนามกีฬากลางจังหวัด จ.สระบุรี
    • ป้องกันครั้งที่ 3, 28 พฤศจิกายน 2536 ชนะน็อค ราฟาเอล ทอร์เรส (โดมินิกัน) ยก 4 ที่ สนามกีฬากลางจังหวัด จ.อพิจิตร
    • ป้องกันครั้งที่ 4, 26 มีนาคม 2537 ชนะคะแนน คาร์ลอส มูริลโล่ (ปานามา) ที่ ชลบุรี
    • ป้องกันครั้งที่ 5, 3 กันยายน 2537 ชนะคะแนน กัง คึมยอง (เกาหลีใต้) ที่ ศูนย์กีฬาในร่ม ภายในสนามกีฬากลางจังหวัด จ.พัทลุง
    • ป้องกันครั้งที่ 6, 5 พฤศจิกายน 2537 ชนะคะแนน มานูเอล เฮซุส เฮอร์รีร่า (โดมินิกัน) ที่ หาดใหญ่
    • ป้องกันครั้งที่ 7, 28 มกราคม 2538 ชนะคะแนน คิม จินโฮ (เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬานิมิบุตร ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ เขตปทุมวัน กรุงเทพฯ
    • ป้องกันครั้งที่ 8, 6 สิงหาคม 2538 ชนะน็อค เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ (ฟิลิปปินส์) ยก 6 ที่ เวทีราชดำเนิน
    • เสียแชมป์, 28 ธันวาคม 2538 แพ้คะแนน โรเซนโด อัลวาเรซ (ฟิลิปปินส์) ที่ ยิมเนเซียมอำเภอเมือง จ.สระแก้ว
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA สมัยที่ 2 (2544)
    • ชิง, 16 เมษายน 2544 ชนะคะแนน เคอิทาโร โฮชิโน (ญี่ปุ่น) ที่ แปซิฟิกโก โยโกฮามา จ.คันนะกาวา
    • เสียแชมป์, 25 สิงหาคม 2544 แพ้คะแนน ยูทากะ นิอิดะ (ญี่ปุ่น) ที่ แปซิฟิกโก โยโกฮามา จ.คันนะกาวา[1]
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
  • ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA 31 มกราคม 2547 แพ้คะแนน ฮวน ลันดาเอต้า (เวเนซูเอลา) ที่ เอลโปลิโด กรุงคารากัส
    • ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นมินิมั่มเวท WBA 5 พฤษภาคม 2547 เสมอกับ ฮวน ลันดาเอต้า (เวเนซูเอลา)ที่ เวทีราชดำเนิน[2]

อ้างอิง [แก้]

  1. เทปการชกชิงแชมป์โลกของ ชนะ ป.เปาอินทร์ V.S. ยูทากะ นิอิดะ
  2. นิตยสารคนเด็ดฉบับพิเศษ, 22 แชมป์โลกชาวไทย โดย สุพจน์ ชีรานนท์