ชนะ ป.เปาอินทร์
| ข้อมูลส่วนตัว | ||
|---|---|---|
| ชื่อจริง | คูณ หมดมา | |
| ฉายา | แชมป์โลกจอมคาถา | |
| วันเกิด | 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 (47 ปี) | |
| สถานที่เกิด | จังหวัดเพชรบูรณ์ |
|
| รุ่น | มินิมัมเวท | |
| ค่ายมวย | แกแล็คซี่ บ็อกซิ่ง โปรโมชั่น | |
| ผู้จัดการ | นิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ | |
| ผู้ฝึกสอน | สมศักดิ์ แสนยากร | |
| สถิติ | ||
| ชก | 61 | |
| ชนะ | 54 | |
| ชนะน็อก | 19 | |
| แพ้ | 4 | |
| เสมอ | 3 | |
ชนะ ป.เปาอินทร์ มีชื่อจริงว่า คูณ หมดมา เป็นชาวจังหวัดเพชรบูรณ์ เกิดเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2509 โดยเป็นน้องชายฝาแฝดกับสงคราม ป.เปาอินทร์ แต่ชนะเกิดทีหลังด้วยความเชื่อของคนต่างจังหวัด จึงนับว่าเป็นพี่
ชนะ ป.เปาอินทร์ และสงครามได้เข้ามาอยู่ในสังกัดของนิวัฒน์ เหล่าสุวรรณวัฒน์ ได้ก็เมื่อนิวัฒน์ไปเที่ยวที่เพชรบูรณ์ และได้พบกับคู่แฝดนี้โดยบังเอิญ และหมายมั่นว่าจะปั้นให้เป็นแชมป์โลกคู่แฝดอีกคู่หนึ่งเหมือนเขาทราย-เขาค้อ แกแล็คซี่ ในอดีต
ชนะ ป.เปาอินทร์ เป็นนักมวยรูปร่างเล็ก ไม่มีที่เด็ดทีขาดอะไร แต่มีความทรหดและใจสู้ สามารถชกได้ตลอด 12 ยก โดยไม่หมดแรง ทำสถิติชนะรวดถึง 26 ครั้ง จึงได้มีโอกาสไปถึงแชมป์โลกถึงที่ประเทศญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2536 กับ ฮิเดยูกิ โอฮาชิ ผลปรากฏว่าชนะสามารถเอาชนะคะแนนไปได้ กลายเป็นแชมป์โลกคนที่ 18 ของประเทศไทย
ชนะป้องกันแชมป์ได้หลายต่อหลายครั้ง รวมทั้งเอาชนะคาร์ลอส มูริลโล่ นักมวยอันตรายชาวปานามาถึง 2 ครั้ง ก่อนจะเสียแชมป์ไปอย่างไม่มีใครคาดคิดด้วยการแพ้คะแนน 12 ยก แก่ โรเซนโด อัลวาเรซ นักมวยชาวนิการากัว ที่จังหวัดสระแก้ว ในปลายปี พ.ศ. 2538 ทั้ง ๆ ที่รูปแบบน่าจะออกเสมอกันมากกว่า อีกทั้งเป็นการชกในประเทศด้วย
จากนั้นชนะยังคงทุ่มเทให้กับการชก แม้อายุจะมากแล้ว ในที่สุดก้ได้มีโอกาสไปชิงแชมป์โลกอีกครั้งที่ประเทศญี่ปุ่น และได้เป็นแชมป์ในสมัยที่ 2 ด้วยการเอาชนะคะแนน เคอิทาโร โฮชิโน นักมวยสูงอายุด้วยกันชาวญี่ปุ่น แต่เมื่อป้องกันตำแหน่งแชมป์ครั้งแรก ชนะก็เสียแชมป์ทันทีเมื่อพบกับ ยูทากะ นิอิดะ นักมวยที่หนุ่มกว่าที่ประเทศญี่ปุ่นอีกเช่นเคย
ชนะ ป.เปาอินทร์ ได้รับฉายาจากแฟนมวยชาวไทยว่า "แชมป์โลกจอมคาถา" เนื่องจากมีรอยสักยันตร์ที่กลางหลัง และก่อนชกพี่เลี้ยงจะบริกรรมคาถาให้ทุกครั้งเหมือนการชกมวยไทย
ปัจจุบัน ชนะมีกิจการร้านขายข้าวสารอยู่ที่อำเภอบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี มีความเป็นอยู่ตามอัตภาพ
มีสถิติการชกทั้งหมด 61 ครั้ง ชนะ 54 (น็อค 19) เสมอ 3 แพ้ 4
เกียรติประวัติ [แก้]
- แชมป์ประเทศไทยรุ่นมินิฟลายเวท (2531 - 2535)
- ชิง, 19 ตุลาคม 2531 ชนะคะแนน เด็ด ดอนเจดีย์
- แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA สมัยที่ 1 (2536 - 2538)
- ชิง, 10 กุมภาพันธ์ 2536 ชนะคะแนน ฮิเดยูกิ โอฮาชิ (ญี่ปุ่น) ที่ เมโทรโปลิแตนท์ ยิม กรุงโตเกียว
- ป้องกันครั้งที่ 1, 9 พฤษภาคม 2536 ชนะคะแนน คาร์ลอส มูริลโล่ (ปานามา) ที่ ศูนย์จิตวิทยาศึกษา จ.อ่างทอง
- ป้องกันครั้งที่ 2, 22 สิงหาคม 2536 ชนะคะแนน รอนนี่ มากราโม (ฟิลิปปินส์) ที่ สนามกีฬากลางจังหวัด จ.สระบุรี
- ป้องกันครั้งที่ 3, 28 พฤศจิกายน 2536 ชนะน็อค ราฟาเอล ทอร์เรส (โดมินิกัน) ยก 4 ที่ สนามกีฬากลางจังหวัด จ.อพิจิตร
- ป้องกันครั้งที่ 4, 26 มีนาคม 2537 ชนะคะแนน คาร์ลอส มูริลโล่ (ปานามา) ที่ ชลบุรี
- ป้องกันครั้งที่ 5, 3 กันยายน 2537 ชนะคะแนน กัง คึมยอง (เกาหลีใต้) ที่ ศูนย์กีฬาในร่ม ภายในสนามกีฬากลางจังหวัด จ.พัทลุง
- ป้องกันครั้งที่ 6, 5 พฤศจิกายน 2537 ชนะคะแนน มานูเอล เฮซุส เฮอร์รีร่า (โดมินิกัน) ที่ หาดใหญ่
- ป้องกันครั้งที่ 7, 28 มกราคม 2538 ชนะคะแนน คิม จินโฮ (เกาหลีใต้) ที่ สนามกีฬานิมิบุตร ภายในสนามกีฬาแห่งชาติ เขตปทุมวัน กรุงเทพฯ
- ป้องกันครั้งที่ 8, 6 สิงหาคม 2538 ชนะน็อค เออร์เนสโต้ รูบิลลาร์ (ฟิลิปปินส์) ยก 6 ที่ เวทีราชดำเนิน
- เสียแชมป์, 28 ธันวาคม 2538 แพ้คะแนน โรเซนโด อัลวาเรซ (ฟิลิปปินส์) ที่ ยิมเนเซียมอำเภอเมือง จ.สระแก้ว
- แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA สมัยที่ 2 (2544)
- ชิง, 16 เมษายน 2544 ชนะคะแนน เคอิทาโร โฮชิโน (ญี่ปุ่น) ที่ แปซิฟิกโก โยโกฮามา จ.คันนะกาวา
- เสียแชมป์, 25 สิงหาคม 2544 แพ้คะแนน ยูทากะ นิอิดะ (ญี่ปุ่น) ที่ แปซิฟิกโก โยโกฮามา จ.คันนะกาวา[1]
- เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
- ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นมินิมัมเวท WBA 31 มกราคม 2547 แพ้คะแนน ฮวน ลันดาเอต้า (เวเนซูเอลา) ที่ เอลโปลิโด กรุงคารากัส
- ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นมินิมั่มเวท WBA 5 พฤษภาคม 2547 เสมอกับ ฮวน ลันดาเอต้า (เวเนซูเอลา)ที่ เวทีราชดำเนิน[2]
อ้างอิง [แก้]
- ↑ เทปการชกชิงแชมป์โลกของ ชนะ ป.เปาอินทร์ V.S. ยูทากะ นิอิดะ
- ↑ นิตยสารคนเด็ดฉบับพิเศษ, 22 แชมป์โลกชาวไทย โดย สุพจน์ ชีรานนท์
- สถิติการชก boxrec.com (อังกฤษ)