คมพยัคฆ์ ป.ประมุข
| ข้อมูลส่วนตัว | ||
|---|---|---|
| ชื่อจริง | สุริยันต์ สาธร | |
| ฉายา | เฟียซ ไทเกอร์ | |
| วันเกิด | 18 มิถุนายน พ.ศ. 2525 (30 ปี) | |
| สถานที่เกิด | อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ | |
| ส่วนสูง | 154 เซนติเมตร | |
| รุ่น | ไลท์ฟลายเวท ฟลายเวท |
|
| ค่ายมวย | ป.ประมุข เพชรยินดี บ็อกซิ่ง โปรโมชั่น |
|
| ผู้จัดการ | ประมุข โรจนตัณฑ์ วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ |
|
| ผู้ฝึกสอน | ออด ป.ประมุข ฉัตรชัย สาสกุล จิมมี่ ศิษย์ไฝแดง อู๊ด เพชรยินดี |
|
| สถิติ | ||
| ชก | 53 | |
| ชนะ | 49 | |
| ชนะน็อก | 34 | |
| แพ้ | 4 | |
| เสมอ | 0 | |
คมพยัคฆ์ ป.ประมุข มีชื่อจริงว่า สุริยันต์ สาธร เกิดวันที่ 18 มิถุนายน พ.ศ. 2525 ที่ ตำบลแสลงพัน อำเภอลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์ มีชื่อเล่นว่า "น้อย" เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC) และปัจจุบันเป็นแชมป์เฉพาะกาลในรุ่นฟลายเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA)
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
คมพยัคฆ์เริ่มชกมวยไทยตั้งแต่อายุ 10 ปี ในชื่อ "เพชรน้อย ศักดิ์ธีรยุทธ" โดยมี ธีรยุทธ กิติสุบรรณ เป็นผู้ฝึกสอน หันมาชกมวยสากลเมื่ออายุ 16 ปี ขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2543 ชนะน็อก พยัคฆ์น้อย วงศ์ประเสริฐ ยก 1 จนได้แชมป์เวทีลุมพินีรุ่นมินิมั่มเวทเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2544 ชนะน็อก ฤทธิเดช แสงหิรัญ ยก 10 "กำนันแก๊" ประมุข โรจนตัน จึงดึงตัวไปอยู่ที่ค่าย ให้ใช้ชื่อว่า "คมพยัคฆ์ ป.ประมุข" และขึ้นชกมวยสากลเรื่อยมา จนได้ครองแชมป์ PABA รุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 17 ตุลาคม พ.ศ. 2546 ชนะคะแนน เบนจี้ โซโรนา และแชมป์สภามวยโลกเอเชียรุ่นไลท์ฟลายเวทเมื่อ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ชนะน็อก ลาร์รี่ เมเด ยก 3
ต่อมาในช่วง พ.ศ. 2552 – พ.ศ. 2553 คมพยัคฆ์เริ่มไม่มีรายการชก จึงไปเป็นเด็กเสิร์ฟอาหารที่ 13 เหรียญคาเฟ่ และเป็นคนล่อเป้าให้กับชาวต่างชาติที่มาฝึกมวยไทยที่ค่าย 13 เหรียญ เมื่อ "กำนันแก๊" ประมุข โรจนตัน เลิกจัดมวยสากล คมพยัคฆ์ จึงมาอยู่ในสังกัดของ "เสี่ยเน้า" วิรัตน์ วชิรรัตนวงศ์ ขึ้นชกต่อเนื่องมาตลอด จนได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสภามวยโลก เมื่อ 23 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ซึ่งคมพยัคฆ์เป็นฝ่ายชนะน็อก เอเดรียน เฮอร์นันเดซ ยก 10 ได้ครองแชมป์โลก
หลังจากได้ครองแชมป์โลกคมพยัคฆ์ได้รับรางวัลนักกีฬาอาชีพยอดเยี่ยมสยามกีฬา อวอร์ดส (ครั้งที่ 6)[1]และนักกีฬาอาชีพยอดเยี่ยมสมาคมผู้สื่อข่าวกีฬาแห่งประเทศไทย ประจำปี พ.ศ. 2554[2] นอกจากนั้น การชกระหว่างคมพยัคฆ์กับเฮอร์นันเดซยังได้รับการยกย่องให้เป็นไฟต์ที่ตื่นเต้นที่สุดแห่งปี[3]
คมพยัคฆ์ป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้เพียงครั้งเดียว เมื่อเป็นฝ่ายชนะคะแนน โจนาธาน ทาคูนิ่ง นักมวยชาวฟิลิปปินส์ไปแบบไม่ประทับใจ เนื่องจากเกิดอุบัติเหตุหัวชนกันแล้วเกิดแผลแตก คมพยัคฆ์ชกต่อไม่ได้ในยกที่ 6[4] ในวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2555 จากนั้นเมื่อป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 2 คมพยัคฆ์ก็เป็นฝ่ายแพ้ทีเคโอให้แก่ เอเดรียน เฮอร์นันเดซ คู่ปรับเก่าไปในต้นยกที่ 6 ที่ประเทศเม็กซิโก ในถิ่นของเฮอร์นันเดซเอง ในวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2555 (ตรงเช้าวันที่ 7 ตุลาคม ตามเวลาในประเทศไทย)[5]
ต่อมาในวันที่ 26 เมษายน พ.ศ. 2556 ได้เลื่อนรุ่นขึ้นไปชกในรุ่นฟลายเวท และได้มีโอกาสขึ้นชิงแชมป์เฉพาะกาลของสมาคมมวยโลกที่ว่างอยู่ กับ ฌอง ปิเอโร่ เปเรซ นักมวยชาวเวเนซุเอลา ที่จังหวัดขอนแก่น ปรากฏว่าคมพยัคฆ์เป็นฝ่ายชนะทีเคโอไปได้ในต้นยกที่ 6[6]
ชื่ออื่น [แก้]
- เพชรน้อย ศักดิ์ธีรยุทธ
- คมพยัคฆ์ เอเวอเรดี้ยิม [7]
- คมพยัคฆ์ ซีพีเฟรชมาร์ท
เกียรติประวัติ [แก้]
- แชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท ของสภามวยโลก (WBC)
- ชิงแชมป์ 23 ธันวาคม 2554 ชนะน็อก ยก 10 เอเดรียน เฮอร์นันเดซ (เม็กซิโก) ที่ ลานเอนกประสงค์ กองทัพภาคที่ 1 ภายในกรมทหารราบที่ 11 รักษาพระองค์ เขตบางเขน
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1: 3 พฤษภาคม 2555 ชนะคะแนน 5 ยก (รวมคะแนน เนื่องจากคมพยัคฆ์เกิดแผลแตกชกต่อไม่ได้) โจนาธาน ทาคูนิง (ฟิลิปปินส์) ที่ หน้าศาลากลาง จ.บุรีรัมย์
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2: 6 ตุลาคม 2555 แพ้น็อก ยก 6 เอเดรียน เฮอร์นันเดซ (เม็กซิโก) ที่ ศูนย์การประชุม โตลูกา ประเทศเม็กซิโก
- แชมป์เฉพาะกาลรุ่นฟลายเวท ของสมาคมวยโลก (WBA)
- ชิงแชมป์ 26 เมษายน 2556 ชนะน็อก ยก 6 ฌอง ปิเอโร่ เปเรซ (เวเนซุเอลา) ที่ เวทีมวยชั่วคราว จ.ขอนแก่น
- แชมป์ PABA (เฉพาะกาล) รุ่นไลท์ฟลายเวท (108 ปอนด์)
- ชิงแชมป์ 17 ตุลาคม 2546 ชนะคะแนน เบนจี้ โซรอลลา (ฟิลิปปินส์) ที่ จ.นครปฐม
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1: 8 ธันวาคม 2546 ชนะน็อก ยก 7 แจ๊ค โซล (อินโดนีเซีย) ที่ จ.ฉะเชิงเทรา
- ถูกปลด: พ.ศ. 2547
- แชมป์รุ่นไลท์ฟลายเวท ของสภามวยโลกเอเชีย (WBC-ASIA)
- ชิงแชมป์ 28 พฤศจิกายน 2549 ชนะน็อก ยก 3 ลาร์รี เมเด้ (ฟิลิปปินส์) ที่ ภัตตาคาร 13 เหรียญ มีนบุรี
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1 : 20 เมษายน 2550 ชนะน็อก ยก 3 ลิตเติล โรสแมน (อินโดนีเซีย) ที่ ตลาดปฐวิกรณ์ กรุงเทพฯ
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2 : 28 พฤษภาคม 2550 ชนะน็อก ยก 2 อีดู รีซิเลย์ (อินโดนีเซีย) ที่ จ.นครนายก
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3 : 16 มิถุนายน 2551 ชนะน็อก ยก 5 โยฮัน วาห์ยูดี (อินโดนีเซีย) ที่ วิทยาลัยทองสุข จ.นครปฐม
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4 : 15 สิงหาคม 2551 ชนะน็อก ยก 6 มาร์ติ โพลี (ฟิลิปปินส์) ที่ โรงเรียนเทคโนโลยีภาคตะวันออกเฉียงเหนือ จ.ยโสธร
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5 : 10 มีนาคม 2552 ชนะน็อก ยก 5 แจ็ค อามิซ่า (อินโดนีเซีย) ที่ โรงเรียนสว่างเจ้า จ.ฉะเชิงเทรา
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 6 : 15 กันยายน 2552 ชนะคะแนน ยานุส อีมัลรี่ (อินโดนีเซีย) ที่ อ.กะปง จ.พังงา
- ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 7 : 21 ธันวาคม 2552 ชนะน็อก ยก 4 มาโค (ฟิลิปปินส์) ที่ มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช จ.นนทบุรี
อ้างอิง [แก้]
- ↑ "ชัชวาล-คมพยัคฆ์-รัชนก" คว้ายอดเยี่ยมสยามกีฬา จากผู้จัดการออนไลน์
- ↑ หน้า 23, เดลินิวส์ฉบับที่ 22,854: พุธที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2555
- ↑ เจ้ากรซิว ยอดเยี่ยมแห่งทศวรรษWBC คมพยัคฆ์ไฟต์ดุเดือดยอดเยี่ยมแห่งปี 2011 จากผู้จัดการออนไลน์
- ↑ "คมพยัคฆ์"ทำเสียวชนะแตกดูคะแนน จากข่าวสด
- ↑ 'คมพยัคฆ์' ต้านจังโก้ไม่ไหว พ่ายน็อกยก 6 เสียแชมป์สภามวยโลก จากไทยรัฐ
- ↑ ′คมพยัคฆ์′ สอย ′เปเรซ′ ร่วงยก 6 คว้าแชมป์โลก WBA จากมติชน
- ↑ คมพยัคฆ์ได้คิวป้องที่แปดริ้ว, คมชัดลึก.
- โอ๋ อัปเปอร์คัต. รู้จักแชมป์โลกคนที่ 45 คมพยัคฆ์ ซีพีเฟรชมาร์ท. นิตยสารมวยโลก. ปีที่ 29 ฉบับที่ 1425 28 ธันวาคม 2554 – 3 มกราคม 2555 หน้า 6-7
- สถิติการชก