จักรวรรดิเซลจุค

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
มหาจักรวรรดิเซลจุค
شاهنشاهی بزرگ سلجوقی
Shahanshahie Bozorge Saljugh

ค.ศ. 1037–ค.ศ. 1194
จักรวรรดิเซลจุคอันยิ่งใหญ่ในสมัยที่รุ่งเรืองที่สุดในปี ค.ศ. 1092 เมื่อสุลต่านมาลิค ชาห์ที่ 1เสียชีวิต
เมืองหลวง นิชาเพอร์
เรย์
การปกครอง Not specified
สุลต่าน
 - ค.ศ. 1037 - 1063 Tuğrul Beg (คนแรก)
 - ค.ศ. 1118 - 1153 Ahmed Sanjar (สุดท้าย)
ประวัติศาสตร์
 - Tugrul Beg ก่อตั้งเป็นรัฐ ค.ศ. 1037
 - มาแทนด้วยจักรวรรดิ Khwarezmian[1] ค.ศ. 1194 ค.ศ. 1194
ก่อนหน้า
ถัดไป
จักรวรรดิกาซนาวิด
จักรวรรดิควาริซึม
รัฐสุลต่านเซลจูกแห่งรัม 20px
ราชวงศ์อยูบิด
Atabegs of Azerbaijan
Burid dynasty
Zengid dynasty
Danishmends
Artuqid dynasty
Saltuklu
Faravahar background
ประวัติศาสตร์เกรตเตอร์อิหร่าน
พระมหากษัตริย์แห่งเปอร์เชีย
ก่อนสมัยใหม่
สมัยใหม่

มหาจักรวรรดิเซลจุค (เปอร์เซีย: سلجوقیان) เป็นจักรวรรดิแบบเปอร์เชีย[2][3][4][5] ของยุคกลางของซุนนีมุสลิมของชนเซลจุคเตอร์กของเทอร์โค-เปอร์เชีย[6] ที่ก่อตั้งโดยสาขา Qynyq ของ เทอร์โคมัน[7] ที่มีอำนาจครอบครองอาณาบริเวณอันกว้างใหญ่ตั้งแต่เทือกเขาฮินดูกูช ไปถึงทางตะวันออกของอนาโตเลียและจากทวีปเอเชียกลางไปจนถึงอ่าวเปอร์เชีย เซลจุคตั้งต้นมาจากดินแดนบ้านเกิดใกล้ทะเลอาราล และขยายอำนาจไปยังเกรตเตอร์โคราซาน และต่อไปยังเกรตเตอร์อิหร่านก่อนจะไปสิ้นสุดลงที่ทางตะวันออกของอนาโตเลีย

อ้างอิง[แก้]

  1. Grousset, Rene, The Empire of the Steppes, (New Brunswick:Rutgers University Press, 1988),159,161.
  2. M.A. Amir-Moezzi, "Shahrbanu", Encyclopaedia Iranica, Online Edition, (LINK): "... here one might bear in mind that non-Persian dynasties such as the Ghaznavids, Saljuqs and Ilkhanids were rapidly to adopt the Persian language and have their origins traced back to the ancient kings of Persia rather than to Turkish heroes or Muslim saints ..."
  3. Josef W. Meri, "Medieval Islamic Civilization: An Encyclopedia", Routledge, 2005, p. 399
  4. Michael Mandelbaum, "Central Asia and the World", Council on Foreign Relations (May 1994), p. 79
  5. Jonathan Dewald, "Europe 1450 to 1789: Encyclopedia of the Early Modern World", Charles Scribner's Sons, 2004, p. 24: "Turcoman armies coming from the East had driven the Byzantines out of much of Asia Minor and established the Persianized sultanate of the Seljuks."
  6. Possessors and possessed: museums, archaeology, and the visualization of history in the late Ottoman Empire; By Wendy M. K. Shaw; Published by University of California Press, 2003, ISBN 0520233352, 9780520233355; p. 5.
    • Jackson, P. (2002). Review: The History of the Seljuq Turks: The History of the Seljuq Turks.Journal of Islamic Studies 2002 13(1):75-76; doi:10.1093/jis/13.1.75.Oxford Centre for Islamic Studies.
    • Bosworth, C. E. (2001). Notes on Some Turkish Names in Abu 'l-Fadl Bayhaqi's Tarikh-i Mas'udi. Oriens, Vol. 36, 2001 (2001), pp. 299-313.
    • Dani, A. H., Masson, V. M. (Eds), Asimova, M. S. (Eds), Litvinsky, B. A. (Eds), Boaworth, C. E. (Eds). (1999). History of Civilizations of Central Asia. Motilal Banarsidass Publishers (Pvt. Ltd).
    • Hancock, I. (2006). ON ROMANI ORIGINS AND IDENTITY. The Romani Archives and Documentation Center. The University of Texas at Austin.
    • Asimov, M. S., Bosworth, C. E. (eds.). (1998). History of Civilizations of Central Asia, Vol. IV: The Age of Achievement: AD 750 to the End of the Fifteenth Century, Part One: The Historical, Social and Economic Setting. Multiple History Series. Paris: UNESCO Publishing.
    • Dani, A. H., Masson, V. M. (Eds), Asimova, M. S. (Eds), Litvinsky, B. A. (Eds), Boaworth, C. E. (Eds). (1999). History of Civilizations of Central Asia. Motilal Banarsidass Publishers (Pvt. Ltd).

ดูเพิ่ม[แก้]