ราชอาณาจักรฮังการี

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ราชอาณาจักรฮังการี
Kingdom of Hungary
Magyar Királyság
ราชอาณาจักร

 

1000–1918

1920–1946

 

ธง ตราแผ่นดิน
ดินแดนของราชอาณาจักรฮังการี
ในปลายคริสต์ศตวรรษที่ 15
เมืองหลวง บูดาเปสต์;
พอซโซนี;
บูดา;
Székesfehérvár;
Debrecen;
Esztergom
ภาษา ฮังการี, ละติน, เยอรมัน และอื่นๆ
ศาสนา โรมันคาทอลิก, ต่อมานิกายคาลวิน, ลูเธอรัน และอื่นๆ[1]
รัฐบาล ราชาธิปไตย
พระมหากษัตริย์
 - ค.ศ. 1000-1038 พระเจ้าสตีเฟนที่ 1
 - ค.ศ. 1920–1944 ผู้สำเร็จราชการ มิคอส ฮอร์ธี
Palatine
 - 1009–1038 Samuel Aba
 - 1847–1848 Stephen Francis Victor
นายกรัฐมนตรี
 - 1848 Lajos Batthyány
 - 1945–1946 Zoltán Tildy
ประวัติศาสตร์
 - ราชาภิเษก
พระเจ้าสตีเฟนที่ 1
ค.ศ. 1000
 - ออตโตมันยึดครองบูดา ค.ศ. 1541
 - การปฏิวิติ ค.ศ. 1848 ค.ศ. 1848
 - การประนีประนอมออสเตรีย-ฮังการี ค.ศ. 1867
 - สนธิสัญญาไตรอนอน ค.ศ. 1920
 - สาธารณรัฐประชาชนฮังการี ค.ศ. 1946
ขนาดพื้นที่
 - 1918 325.111 กม.2 (126 ตร. ไมล์)
ประชากร
 - ค.ศ. 1711 ประเมิน 3,000,000 
 - ค.ศ. 1790 ประเมิน 8,000,000 
 - ค.ศ. 1910 ประเมิน 18,264,533 
 - ค.ศ. 1940 ประเมิน 14,679,573 
แหล่งข้อมูลประชากร: [2] ข้อมูลเรื่องศาสนา[3]

ราชอาณาจักรฮังการี หรือเรียกสั้นๆ ว่า ฮังการี (อังกฤษ: Kingdom of Hungary, ฮังการี: Magyar Királyság) มีชื่อเต็มว่า “ราชอาณาจักรแห่งพระมหามงกุฎอันศักดิ์สิทธิ์แห่งเซนต์สตีเฟน”[4][5][6] (ฮังการี: A magyar Szent Korona országai) เริ่มก่อตั้งราชอาณาจักรขึ้นราว ค.ศ. 1000 เมื่อราชรัฐฮังการีที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 896 ได้รับฐานะเป็น “ราชอาณาจักร” โครงสร้างของการปกครองเปลี่ยนแปลงจากระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ไปเป็นระบอบสาธารณรัฐเป็นระยะเวลาอันสั้นในปี ค.ศ. 1918 และอีกครั้งหนึ่งในปี ค.ศ. 1946 ซึ่งเป็นการสิ้นสุดของการเป็นราชอาณาจักรและเปลี่ยนไปเป็นสาธารณรัฐฮังการี ในประวัติศาสตร์ส่วนใหญ๋ราชอาณาจักรฮังการีถือว่าเป็นรัฐหนึ่งของยุโรปกลางที่นอกจากตัวราชอาณาจักรแล้วก็ยังรวมทรานซิลเวเนีย, โครเอเชีย-สโลวีเนีย และดินแดนที่เรียกว่าพรมแดนทหาร (Military Frontier)[7]

ชื่อ[แก้]

ต้นกำเนิด[แก้]

ยุคกลาง[แก้]

ยุคกลางตอนต้น[แก้]

จักรวรรดิมองโกล[แก้]

ยุคกลางตอนปลาย[แก้]

ศตวรรษที่ 16-19[แก้]

ศตวรรษที่ 20[แก้]

ออสเตรีย-ฮังการี[แก้]

ค.ศ. 1920–1946[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. และอีสเติร์นออร์โธด็อกซ์, ยูนิทาเรียน, ยูดาย
  2. Historical World Atlas. With the commendation of the Royal Geographical Society. Carthographia, Budapest, Hungary, 2005. ISBN 963-352-002-9CM
  3. The majority of Hungarian people became Christian in the 10th century.Hungary's first king, Stephen I of Hungary, took up Western Christianity. Hungary remained Catholic until the 16th century, when the Protestant Reformation took place and, as a result, first Lutheranism, then soon afterwards Calvinism started to spread.
  4. Peter Revay: Commentarius De Sacra Regni Hungariae Corona, "Commentary on the Kingdom of the Holy Crown of Hungary" 1613.
  5. Peter Revay: "About the state of Hungary and the Holy Hungarian Crown( of St. Stephen)", 1613
  6. Engel, Pal; Palosfalvi, Tamas; Ayton, Andrew (2005). The Realm of St Stephen (illustrated ed.). I.B.Tauris. ISBN 185043977X, 9781850439776 Check |isbn= value (help). สืบค้นเมื่อ 02-16-2009. 
  7. Aldásy, Antal. "Hungary." The Catholic Encyclopedia. Vol. 7. New York: Robert Appleton Company, 1910. 17 Apr. 2009 <http://www.newadvent.org/cathen/07547a.htm>.

หนังสืออ่านเพิ่มเติม[แก้]

  • Frucht, Richard. Encyclopedia of Eastern Europe: From the Congress of Vienna to the Fall of Communism (2000) online edition
  • Hoensch, Jörg K., and Kim Traynor. A History of Modern Hungary, 1867–1994 (1996) online edition
  • Hanak, Peter et al. A History of Hungary (1994)
  • Kontler, Laszlo. A History of Hungary (2006) excerpt and text search
  • Molnár, Miklós, and Anna Magyar. A Concise History of Hungary (2001) excerpt and text search
  • Palffy, Geza. The Kingdom of Hungary and the Habsburg Monarchy in the Sixteenth Century (East European Monographs, distributed by Columbia University Press, 2010) 406 pages; Covers the period after the battle of Mohacs in 1526 when the Kingdom of Hungary was partitioned in three, with one segment going to the Habsburgs.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]