จักรวรรดิขแมร์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
จักรวรรดิขแมร์
អាណាចក្រខ្មែរ
อาณาจักร,จักรวรรดิ

802–1431
แผนที่จักรวรรดิขแมร์ประมาณ พ.ศ. 1443 (สีแดง)
เมืองหลวง หริหราลัย
(802-889)

ยโสธรปุระ
(889-1431)

เกาะแกร์
(928-944)
ภาษา เขมร
ศาสนา พระพุทธศาสนา, ศาสนาฮินดู
การปกครอง สมบูรณาญาสิทธิราชย์/เทวาธิปไตย
Emperor
 - 802-850 ชัยวรมันที่ 2
 - 889-900 ยโสธรวรมันที่ 1
 - 1002-1050 สุริยวรมันที่ 1
 - 1113-1150 สุริยวรมันที่ 2
 - 1181-1218 ชัยวรมันที่ 7
ประวัติศาสตร์
 - พระเจ้าชัยวรมันที่ 2 ประกาศอิสรภาพจากอาณาจักรศรีวิชัยภายใต้การปกครองของราชวงศ์ไศเลนทร์ที่ปกครองกัมพูชา 802 802
 - เสียกรุงยโสธรปุระครั้งแรก 1352-1357
 - เสียกรุงยโสธรปุระครั้งที่สอง 1393
 - ชาวสยามได้บุกรุกทำลายพระนครหลวงยโสธรปุระ 1431 1431
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
นครวัด
ประวัติศาสตร์ยุคแรก
อาณาจักรฟูนาน (611–1093)
อาณาจักรเจนละ en (1093–1345)
จักรวรรดิขแมร์ (1345–1974)
ยุคมืด
อาณาจักรจตุรมุข (1974–2068)
อาณาจักรละแวก (2068–2136)
อาณาจักรศรีสุนทร (2136–2162)
อาณาจักรอุดง (2162–2406)
ยุครัฐในอารักขา
ไทยและเวียดนาม
ฝรั่งเศส (2406–2496)
ส่วนหนึ่งของอินโดจีนฝรั่งเศส
ยุคญี่ปุ่นยึดครอง (2484–2489)
หลังได้รับเอกราช
สงครามกลางเมืองกัมพูชา (2510–2518)
รัฐประหาร พ.ศ. 2513
สาธารณรัฐเขมร
สงครามเวียดนาม พ.ศ. 2513 en
ยุคเขมรแดง (2518–2519)
สงครามกัมพูชา–เวียดนาม (2518–2532)
สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา (2522–2536)
การจัดการเลือกตั้งโดยสหประชาชาติ
ราชอาณาจักรกัมพูชา (2536–ปัจจุบัน)
หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2536
    

จักรวรรดิขแมร์ หรือ อาณาจักรเขมร หรือบางแหล่งเรียกว่า อาณาจักรขอม เป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณ เริ่มต้นขึ้น ราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยเริ่มจากอาณาจักรฟูนัน [1] มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณประเทศกัมพูชา โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ ประเทศไทย ลาว และบางส่วนของเวียดนามในปัจจุบัน นับเป็นอาณาจักรที่มีแสนยานุภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้อ่อนกำลังลงจนเสียดินแดนบางส่วนให้กับอาณาจักรสุโขทัยและแตกสลายในที่สุดเมื่อตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา อาณาจักรขอมสืบทอดอำนาจจากอาณาจักรเจนฬา มีสงครามผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับอาณาจักรข้างเคียง เช่น อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรจามปา มรดกที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรขอมคือ นครวัด และ นครธม ซึ่งเคยเป็นนครหลวงเมื่อครั้งอาณาจักรแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองที่สุด และยังมีลัทธิความเชื่อต่างๆ อย่างหลากหลาย ศาสนาหลักของอาณาจักรนี้ได้แก่ ศาสนาฮินดู พุทธศาสนามหายาน และพุทธศาสนาเถรวาทซึ่งได้รับจากศรีลังกา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13

การเปลี่ยนแปลงดินแดน[แก้]

พื้นที่จักรวรรดิขแมร์ระบายด้วยสีแดง

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]