จักรวรรดิขแมร์
| ประวัติศาสตร์กัมพูชา |
|---|
| ประวัติศาสตร์ยุคแรกของกัมพูชา |
| อาณาจักรฟูนัน (พ.ศ.611 – พ.ศ.1093 ) |
| อาณาจักรเจนละ (พ.ศ.1093 – พ.ศ.1345) |
| จักรวรรดิขแมร์ (พ.ศ.1345 – พ.ศ.1974) |
| อาณาจักรจตุรมุข (พ.ศ.1974 – พ.ศ.2068) |
| อาณาจักรละแวก (พ.ศ.2068 – พ.ศ.2136) |
| ยุคมืดของกัมพูชา (พ.ศ.2136 – พ.ศ.2379) |
| อาณาจักรศรีสุนทร (พ.ศ.2136 – พ.ศ.2162) |
| อาณาจักรอุดง (พ.ศ.2162 – พ.ศ.2406) |
| ยุครัฐในอารักขาของไทยและเวียดนาม |
| ยุครัฐในอารักขาของฝรั่งเศส; (2406–2496) |
| ส่วนหนึ่งของอินโดจีนฝรั่งเศส |
| ยุคญี่ปุ่นยึดครอง (2484–2489) |
| หลังได้รับเอกราช |
| สงครามกลางเมืองกัมพูชา (2510–2518) |
| รัฐประหารในกัมพูชา พ.ศ. 2513 และ สาธารณรัฐเขมร |
| สงครามเวียดนามในกัมพูชา พ.ศ. 2513 |
| ยุคเขมรแดง (2518–2519) |
| สงครามกัมพูชา-เวียดนาม (2518–2532) |
| สาธารณรัฐประชาชนกัมพูชา (2522–2536) |
| การจัดการเลือกตั้งโดยสหประชาชาติ (2522–2536) |
| ราชอาณาจักรกัมพูชา (2536–ปัจจุบัน) |
จักรวรรดิขแมร์ หรือ อาณาจักรเขมร หรือบางแหล่งเรียกว่า อาณาจักรขอม เป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณ เริ่มต้นขึ้น ราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยเริ่มจากอาณาจักรฟูนัน [1] มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณประเทศกัมพูชา โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ ประเทศไทย ลาว และบางส่วนของเวียดนามในปัจจุบัน นับเป็นอาณาจักรที่มีแสนยานุภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้อ่อนกำลังลงจนเสียดินแดนบางส่วนให้กับอาณาจักรสุโขทัยและแตกสลายในที่สุดเมื่อตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา อาณาจักรขอมสืบทอดอำนาจจากอาณาจักรเจนฬา มีสงครามผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับอาณาจักรข้างเคียง เช่น อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรจามปา มรดกที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรขอมคือ นครวัด และ นครธม ซึ่งเคยเป็นนครหลวงเมื่อครั้งอาณาจักรแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองที่สุด และยังมีลัทธิความเชื่อต่างๆ อย่างหลากหลาย ศาสนาหลักของอาณาจักรนี้ได้แก่ ศาสนาฮินดู พุทธศาสนามหายาน และพุทธศาสนาเถรวาทซึ่งได้รับจากศรีลังกา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13
[แก้] การเปลี่ยนแปลงดินแดน
พื้นที่จักรวรรดิขแมร์ระบายด้วยสีแดง
[แก้] อ้างอิง
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
|
||||||||||||||