หลวงสุรณรงค์ (ธงไชย โชติกเสถียร)
หลวงสุรณรงค์ (ธงไชย โชติกเสถียร) | |
|---|---|
| สมุหราชองครักษ์ | |
| ดำรงตำแหน่ง 1 มกราคม พ.ศ. 2491 – 26 มิถุนายน พ.ศ. 2507 | |
| ก่อนหน้า | พลโท พระศิลปศัสตราคม |
| ถัดไป | หม่อมเจ้ากาฬวรรณดิศ ดิศกุล |
| องคมนตรี | |
| ดำรงตำแหน่ง 26 มิถุนายน พ.ศ. 2507 – 18 มกราคม พ.ศ. 2529 | |
| ข้อมูลส่วนบุคคล | |
| เกิด | ธงไชย 26 มิถุนายน พ.ศ. 2442 |
| เสียชีวิต | 18 มกราคม พ.ศ. 2529 (86 ปี) |
| ศาสนา | พุทธ |
| คู่สมรส | ท่านผู้หญิงจรวย สุรณรงค์ |
| บุพการี |
|
| ลายมือชื่อ | |
| ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |
| รับใช้ | |
| ยศ | |
| ผ่านศึก | สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง กรณีพิพาทอินโดจีน |
พลเอก หลวงสุรณรงค์ (ธงไชย โชติกเสถียร) (26 มิถุนายน พ.ศ. 2442 - 18 มกราคม พ.ศ. 2529) เป็นอดีตสมุหราชองครักษ์ และอดีตองคมนตรีในรัชกาลที่ 9
ประวัติ
[แก้]พลเอก หลวงสุรณรงค์ เกิดเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2442 เป็นบุตรชายของ มหาอำมาตย์ตรี พระยาสรรพกิจปรีชา (ชื่น โชติกเสถียร) กับคุณหญิงสรรพกิจปรีชา (ฉลวย โชติกเสถียร) สมรสกับท่านผู้หญิงจรวย โชติกเสถียร ธิดาของ พระยาพิพิธภัณฑวิจารย์ (เจริญ โชติกเสถียร) กับคุณหญิงสุย
หลวงสุรณรงค์ ได้รับแต่งตั้งเป็นสมุหราชองครักษ์ เมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2491[1] จนถึงวันที่ 26 มิถุนายน พ.ศ. 2507 เนื่องจากได้รับแต่งตั้งเป็นองคมนตรี[2] กระทั่งถึงแก่อสัญกรรม เมื่อวันที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2529 ในการนี้ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร เสด็จพระราชดำเนินพร้อมด้วย สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี สมเด็จเจ้าฟ้าฯ กรมพระศรีสวางควัฒน วรขัตติยราชนารี พระเจ้าวรวงศ์เธอ พระองค์เจ้าโสมสวลี กรมหมื่นสุทธนารีนาถ และนาวาอากาศเอก วีระยุทธ ดิษยะศริน ไปในการพระราชทานเพลิงศพ พลเอก หลวงสุรณรงค์ ณ เมรุหลวงหน้าพลับพลาอิศริยาภรณ์ วัดเทพศิรินทราวาส เมื่อเวลา 16.55 น. ของวันพฤหัสบดีที่ 13 มีนาคม พ.ศ. 2529[3]
หลวงสุรณรงค์ มีโอกาสตามเสด็จ พระบาทสมเด็จพระมหาภูมิพลอดุลยเดชมหาราช บรมนาถบพิตร และ สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถ พระบรมราชชนนีพันปีหลวง ไปเยือนประเทศต่าง ๆ ถึง 26 ครั้ง[4]
ตำแหน่ง
[แก้]- 27 มิถุนายน พ.ศ. 2484 : ราชองครักษ์เวร[5]
- 1 มกราคม พ.ศ. 2491 : สมุหราชองครักษ์
- 26 มิถุนายน พ.ศ. 2507 : องคมนตรี
บรรดาศักดิ์
[แก้]- 3 มิถุนายน พ.ศ. 2473 : หลวงสุรณรงค์ ถือศักดินา ๘๐๐[6]
ยศทหาร
[แก้]เครื่องราชอิสริยาภรณ์
[แก้]พลเอก หลวงสุรณรงค์ (ธงไชย โชติกเสถียร) ได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทั้งไทยและต่างประเทศ ดังนี้
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย
[แก้]- พ.ศ. 2506 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า ชั้นที่ 1 ปฐมจุลจอมเกล้า (ป.จ.) (ฝ่ายหน้า)[16] - พ.ศ. 2502 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่เชิดชูยิ่งช้างเผือก ชั้นสูงสุด มหาปรมาภรณ์ช้างเผือก (ม.ป.ช.)[17] - พ.ศ. 2497 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีเกียรติยศยิ่งมงกุฎไทย ชั้นสูงสุด มหาวชิรมงกุฎ (ม.ว.ม.)[18] - พ.ศ. 2462 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดี ชั้นที่ 6 เหรียญรามมาลา (ร.ม.)[19] - พ.ศ. 2481 –
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 8 ชั้นที่ 4 (อ.ป.ร.4)[20] - พ.ศ. 2509 –
เหรียญรัตนาภรณ์ รัชกาลที่ 9 ชั้นที่ 1 (ภ.ป.ร.1)[21] - พ.ศ. 2462 –
เหรียญงานพระราชสงครามทวีปยุโรป - พ.ศ. 2477 –
เหรียญพิทักษ์รัฐธรรมนูญ (พ.ร.ธ.) - พ.ศ. 2484 –
เหรียญช่วยราชการเขตภายใน การรบสงครามอินโดจีน (ช.ร.)[22] - พ.ศ. 2506 –
เหรียญราชการชายแดน (ช.ด.)[23] - พ.ศ. 2479 –
เหรียญจักรมาลา (ร.จ.ม.)[24] - พ.ศ. 2454 –
เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 (ร.ร.ศ.6) - พ.ศ. 2468 –
เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 (ร.ร.ศ.7) - พ.ศ. 2493 –
เหรียญพระราชพิธีบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 9 (ร.ร.ศ.9) - พ.ศ. 2464 –
เหรียญชัย (ร.ช.) - พ.ศ. 2475 –
เหรียญเฉลิมพระนคร 150 ปี (ร.ฉ.พ.)
ต่างประเทศ
[แก้]
อิตาลี :
- พ.ศ. 2480 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎอิตาลี ชั้นที่ 4[25]
- พ.ศ. 2480 –
สหราชอาณาจักร :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์รอยัลวิกตอเรียน ชั้นอัศวินสูงสุด (GCVO)[26]
- พ.ศ. 2505 –
เยอรมนี :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
โปรตุเกส :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องอิสริยาภรณ์อิงฟังตึ เด. เอ็งรีกึ ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
เดนมาร์ก :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์แดนเนอโบร ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
นอร์เวย์ :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์นักบุญโอลาฟ ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
สวีเดน :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ดาบ ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
อิตาลี :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องอิสริยาภรณ์คุณธรรมแห่งสาธารณรัฐอิตาลี ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
นครรัฐวาติกัน :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องอิสริยาภรณ์เซนต์ซิลเวสเตอร์ ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
เบลเยียม :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์มงกุฎเบลเยียม ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
ลักเซมเบิร์ก :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อดอล์ฟแห่งนัสเซา ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
ฝรั่งเศส :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องอิสริยาภรณ์เลฌียงดอเนอร์ ชั้นที่ 2[26]
- พ.ศ. 2505 –
มาเลเซีย :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ปังกวนเนการา ชั้นที่ 2[27]
- พ.ศ. 2505 –
เนเธอร์แลนด์ :
- พ.ศ. 2505 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ออเรนจ์-นัสเซา ชั้นที่ 1[26]
- พ.ศ. 2505 –
ญี่ปุ่น :
- พ.ศ. 2506 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์อาทิตย์อุทัย ชั้นที่ 1[28]
- พ.ศ. 2506 –
กรีซ :
- พ.ศ. 2506 –
เครื่องราชอิสริยาภรณ์จอร์จที่ 1 ชั้นที่ 1[29]
- พ.ศ. 2506 –
ไต้หวัน :
- พ.ศ. 2506 –
เครื่องอิสริยาภรณ์ยุนฮุย ชั้นที่ 1[30]
- พ.ศ. 2506 –
อ้างอิง
[แก้]- ↑ ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้สมุหราชองครักษ์พ้นจากตำแหน่งและตั้งสมุหราชองครักษ์
- ↑ พระบรมราชโองการ ประกาศ แต่งตั้งองคมนตรี (พลเอก หลวงสุรณรงค์)
- ↑ ข่าวในพระราชสำนัก (หน้า ๒๗-๒๘)
- ↑ เรื่องตามเสด็จอเมริกา ; จดหมายถึงเพื่อน จาก หม่อมเจ้าวิภาวดี รังสิต 14 มิถุนายน ถึง 18 สิงหาคม พ.ศ. 2503 กรุงเทพฯ : ประชาชน, 2529
- ↑ ประกาศกระทรวงกลาโหม เรื่อง ตั้งราชองครักษ์
- ↑ พระราชทานบรรดาศักดิ์ (หน้า ๙๓๙)
- ↑ พระราชทานยศทหารบก
- ↑ พระราชทานยศทหารและข้าราชการในกระทรวงกลาโหม (หน้า ๔๗๓)
- ↑ พระราชทานยศทหารบก (หน้า ๔๑๔)
- ↑ พระราชทานยศ (หน้า ๓๑๗)
- ↑ ประกาศกระทรวงกลาโหม เรื่อง พระราชทานยศทหาร (หน้า ๕๓๑)
- ↑ ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานยศทหาร
- ↑ ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานยศทหาร
- ↑ ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานยศทหาร
- ↑ ประกาศสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานยศทหาร
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๑๒๒ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๑๙, ๒๗ ธันวาคม ๒๕๐๖
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๖ ตอนที่ ๑๑๕ ง ฉบับพิเศษ หน้า ๓๗, ๑๖ ธันวาคม ๒๕๐๒
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักคณะรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๗๑ ตอนที่ ๘๔ ง หน้า ๒๘๐๘, ๑๔ ธันวาคม ๒๔๙๗
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศพระราชทานฐานันดรแห่งเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันมีศักดิ์รามาธิบดีและเหรียญรามมาลา, เล่ม ๓๖ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๑๕๕, ๒๗ เมษายน ๒๔๖๒
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๕๕ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๓๖๑๐, ๑๖ มกราคม ๒๔๘๑
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญรัตนาภรณ์, เล่ม ๘๓ ตอนที่ ๓๓ ง หน้า ๑๖๒๔, ๑๒ เมษายน ๒๕๐๙
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญช่วยราชการเขตภายใน, เล่ม ๕๘ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๑๙๕๑, ๒๓ มิถุนายน ๒๔๘๔
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๘๑ ตอนที่ ๒ ง หน้า ๕๐, ๗ มกราคม ๒๕๐๗
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความ ส่งเหรียญจักรมาลาและเหรียญจักรพรรดิมาลาไปพระราชทาน, เล่ม ๕๓ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๒๙๘๖, ๒๑ กุมภาพันธ์ ๒๔๗๙
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง ให้ประดับตราต่างประเทศ, เล่ม ๕๔ ตอนที่ ๐ ง หน้า ๑๖๒๙, ๑ พฤศจิกายน ๒๔๘๐
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๗๙ ตอนที่ ๙๕ ง หน้า ๒๒๔๑, ๒๓ ตุลาคม ๒๕๐๕
- ↑ SENARAI PENUH PENERIMA DARJAH KEBESARAN, BINTANG DAN PINGAT PERSEKUTUAN TAHUN 1962.
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๙๗ ง หน้า ๒๒๖๙, ๑ ตุลาคม ๒๕๐๖
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องราชอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๑๐๑ ง หน้า ๒๓๕๔, ๑๕ ตุลาคม ๒๕๐๖
- ↑ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานพระบรมราชานุญาตประดับเครื่องอิสริยาภรณ์ต่างประเทศ, เล่ม ๘๐ ตอนที่ ๑๐๑ ง หน้า ๒๓๖๐, ๑๕ ตุลาคม ๒๕๐๖