เหรียญชัย
| เหรียญชัย | |
|---|---|
| มอบโดย พระมหากษัตริย์สยาม | |
| อักษรย่อ | ร.ช. |
| ประเภท | เหรียญพระราชทานเป็นที่ระลึก |
| วันสถาปนา | พ.ศ. 2464 |
| ประเทศ | |
| ภาษิต | มหาสงครามเพื่ออารยธรรม |
| จำนวนสำรับ | ไม่จำกัดจำนวน |
| แพรแถบ | |
| ผู้สมควรได้รับ | ผู้ที่ได้ปฏิบัติราชการในคราวงานพระราชสงคราม ณ ทวีปยุโรป (สงครามโลกครั้งที่หนึ่ง) |
| สถานะ | พ้นสมัยพระราชทาน |
| ผู้สถาปนา | พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว |
| ล้มเลิก | พ.ศ. 2468 |
| ลำดับเกียรติ | |
| สูงกว่า | เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 6 |
| รองมา | เหรียญบรมราชาภิเษก รัชกาลที่ 7 |
เหรียญชัย หรือ เหรียญนารายณ์บันฦๅชัย (อังกฤษ: The Chai Medal) คือ เหรียญพระราชทานเป็นที่ระลึกแก่ผู้ที่ได้ปฏิบัติราชการในคราวสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ซึ่งสถาปนาและพระราชทานโดย พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว และออกแบบโดย หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร[1]
ประวัติ
[แก้]สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ ทรงพระนิพนธ์เกี่ยวกับประวัติของเหรียญชัยไว้ ดังนี้[2]
พระบาทสมเด็จฯ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ให้สร้างขึ้นเมื่อ (ปีระกา) พ.ศ. 2464 ตามซึ่งผู้แทนแห่งสยามประเทศได้ปฤกษาตกลงกันในที่ประชุมสัมพันธมิตรว่า มีแพรแถบห้อยเหรียญเหมือนกันทุกประเทศ ส่วนตัวเหรียญแล้วแต่ประเทศใด ๆ จะเลือกทำ มีรูปสัณฐานคล้าย ๆ กันได้ตามพอใจ
— หนังสือ "ตำนานเครื่องราชอิศริยาภรณ์สยาม"
เหรียญชัยนี้ พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯให้ หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร เป็นผู้ออกแบบ
ลักษณะ
[แก้]เหรียญชัยนี้มีแค่ชนิดเดียว เป็นเหรียญทองสัมฤทธิ์รูปกลม
- ด้านหน้า ตรงกลางเป็นรูปนารายณ์บันฦๅชัย
- ด้านหลัง มีอักษรว่า "มหาสงครามเพื่ออารยธรรม" มีห่วงสำหรับห้อยแพรแถบ
แพรแถบ เป็นสีรุ้ง กว้าง 3.7 ซม. ซึ่งสีแถบแพรของเหรียญนี้เป็นสีตามข้อตกลงของที่ประชุมของฝ่ายสัมพันธมิตร ใช้ประดับที่อกเสื้อเบื้องซ้าย
เหรียญชัยในสงครามโลกครั้งที่ 1 ของประเทศต่าง ๆ
[แก้]| ประเทศ | ผู้ออกแบบ | ผู้ผลิต | จำนวนที่สร้าง | ด้านหน้า | ด้านหลัง | สถาปนาโดย |
|---|---|---|---|---|---|---|
| เบลเยียม | ปอล ดือ บัวส์ (Paul Du Bois, 1859–1938) | ----- | 300,000–350,000 | พระบรมราชโองการ ลงวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1919 | ||
| บราซิล | Jorge Soubre (1890–1934) | ประมาณ 2,500 | Decree nr. 16074 from 22 June 1923 | |||
| คิวบา | Charles Charles |
|
6,000–7,000 | Decree nr. 905 from 10 June 1922 | ||
| เชโกสโลวัก | Otakar Španiel (1881–1955) |
|
ประมาณ 89,500 | Decree from 27 July 1920 | ||
| ฝรั่งเศส | Pierre-Alexandre Morlon (1878–1951) | ประมาณ 2,000,000 | Law from 20 July 1922 | |||
| Charles Charles[Note 1] |
|
----- | ||||
|
M. Pautot and Louis Octave Mattei[Note 1] |
----- | ----- | ||||
| กรีซ | Henry-Eugène Nocq (1868–1944) |
|
ประมาณ 200,000 | Law from 22 September 1920 | ||
| อิตาลี | Gaetano Orsolini (1884–1954) |
|
ประมาณ 2,000,000 | Royal Decree nr. 1918 from 16 December 1920 | ||
| ญี่ปุ่น[Note 2] | Shokichi Hata | ประมาณ 700,000 | Imperial Edict nr 406 from 17 September 1920 | |||
| Poland[Note 3] | .... Vlaitov |
|
----- | |||
| โปรตุเกส | João Da Silva (1880–1960) |
|
ประมาณ 100,000 | Decree from 15 July 1919 | ||
| โรมาเนีย | Constantin Kristescu (1871–1928) |
|
approximately 300,000 | Royal Decree nr 3390 from 20 July 1921 | ||
| สยาม | หม่อมเจ้าอิทธิเทพสรรค์ กฤดากร | ----- | ประมาณ 1,500 | |||
| แอฟริกาใต้[Note 4] | วิลเลียม แม็คมิลแลน (William McMillan, 1887–1977) |
|
ประมาณ 75,000 | พระบรมราชโองการ ลงวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1919 | ||
| สหราชอาณาจักร[Note 5] | วิลเลียม แม็คมิลแลน (William McMillan, 1887–1977) |
|
6,334,522+ | พระบรมราชโองการ ลงวันที่ 1 กันยายน ค.ศ. 1919 | ||
| United States | James Earle Fraser (1876–1953) |
|
ประมาณ 2,500,000 | General Order nr 48 from 9 April 1919 of the Department of War | ||
Source unless otherwise indicated: Alexander J. Laslo (1986). The Interallied Victory Medals of World War I. Albuquerque: Dorado Publishing. ISBN 0961732008.
| ||||||
ดูเพิ่ม
[แก้]อ้างอิง
[แก้]- ↑ พิพิธภัณฑ์เหรียญที่ระลึกไทย เก็บถาวร 2016-03-06 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ,เหรียญชัย
- ↑ สำนักเลขาธิการคณะรัฐมนตรี. เครื่องราชอิสริยาภรณ์ไทย. พ.ศ. 2523
- ↑ Katiușa Pârvan, Angela Mihalea (1998). "Câteva date privind opera medalistică a sculptorului Constantin Kristescu" [Information regarding the medals created by sculptor Constantin Kristescu] (PDF). Acta Moldaviae Meridionalis (ภาษาโรมาเนีย). XV-XX-II: 294–295.