สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ซานเตียโก เบร์นาเบว)
Jump to navigation Jump to search
สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว
เอลเบร์นาเบว
Santiagobernabeupanoramav3.jpg
UEFA Nuvola apps mozilla.pngNuvola apps mozilla.pngNuvola apps mozilla.pngNuvola apps mozilla.pngNuvola apps mozilla.png
ชื่อเดิม นวยโบเอสตาดีโอชามาร์ติน (ค.ศ. 1947-1955)
ที่ตั้ง Avenida de Concha Espina 1, E28036 - มาดริด
พิกัด 40°27′10″N 3°41′17″W / 40.45278°N 3.68806°W / 40.45278; -3.68806 (Estadio Santiago Bernabeu)
เจ้าของ สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
ผู้ดำเนินการ สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด
พื้นสนาม หญ้า
ความจุ 80,400 คน
ขนาดสนาม 107 × 72 เมตร (351 × 236 ฟุต)[1]
การก่อสร้าง
ลงเสาเข็ม 27 ตุลาคม ค.ศ. 1944
สถาปนิก มานวยล์ มูโญซ โมนัสเตรีโอ,
ลุยส์ อาเลมัญ ซูเลร์,
อันโตเนียว ลาเมลา (ขยายสนาม)[2]
เปิดใช้สนาม 14 ธันวาคม ค.ศ. 1947
ผู้ใช้งาน
สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด,
ฟุตบอลทีมชาติสเปน
ภายนอกสนามซานเตียโก เบร์นาเบว

สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว (สเปน: Estadio Santiago Bernabéu) เป็นสนามฟุตบอลที่มีชื่อเสียงในกรุงมาดริด ประเทศสเปน เป็นสนามเหย้าของสโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด เริ่มเปิดใช้สนามเมื่อวันที่ 27 ตุลาคม ค.ศ. 1944 เดิมมีชื่อว่า เอสตาดีโอชามาร์ติน (Estadio Chamartín) ตามชื่อของสนามเดิมของสโมสร เปิดใช้สนามอย่างเป็นทางการในเดือนธันวาคม 1947 เรอัลมาดริดได้ประกาศใช้ชื่อที่ใช้อยู่ในปัจจุบันคือ เอสตาดีโอซานเตียโก เบร์นาเบว เมื่อวันที่ 4 มกราคม 1955 เพื่อเป็นเกียรติแก่ประธานสโมสรคือ ซานเตียโก เบร์นาเบว เยสเต (Santiago Bernabéu Yeste)

สนามแห่งนี้สามารถจุผู้ชมได้มากที่สุดถึง 120,000 คนหลังจากที่มีการต่อขยายในปี ค.ศ. 1953 หลังจากนั้นก็มีการลดจำนวนความจุลงเนื่องจากต้องการเปลี่ยนแปลงสนามให้มีความทันสมัยมากขึ้น โดยบริเวณตั๋วยืนนั้นได้ยกเลิกไปในฤดูกาล 1998/99 ตามกฎของยูฟ่าที่ไม่ให้มีการยืนชมเกมในขณะที่มีการแข่งขันในรายการของยูฟ่า การเปลี่ยนแปลงสนามครั้งล่าสุดคือการเพิ่มความจุอีก 5,000 ที่นั่งรวมเป็น 80,400 ที่นั่งในปี ค.ศ. 2003 และกำลังมีแผนที่จะเพิ่มเติมหลังคาลงไปอีกด้วย

เบร์นาเบวเป็นสถานที่ทางฟุตบอลที่มีชื่อเสียงมากที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ได้รับเลือกให้เป็นสนามสำหรับเกมยูโรเปียนคัพรอบชิงชนะเลิศถึง 3 ครั้งในปี ค.ศ. 1957, ค.ศ. 1969 และ ค.ศ. 1980 ยูโรเปียนแชมเปียนชิพรองชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 1964 และฟุตบอลโลกรอบชิงชนะเลิศในปี ค.ศ. 1982

สนามแห่งนี้ยังมีสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินแห่งกรุงมาดริดเป็นของตัวเองอีกด้วย ด้วยรถไฟฟ้าใต้ดินเส้นทางหมายเลข 10 หรือรถโดยสารประจำทางหมายเลข 14, 27, 40, 43, 120, 147 และ 150 [3]สนามแห่งนี้ตั้งอยู่ในใจกลางย่านธุรกิจของกรุงมาดริด ซึ่งสนามฟุตบอลอื่น ๆ มักจะไม่ตั้งอยู่บริเวณแบบนี้ ภายในมีบริการทัวร์ชมสนาม ห้องพักนักกีฬาต่างๆและพิพิธภัณฑ์ที่เก็บข้อมูล ประวัติและถ้วยรางวัลต่างๆของสโมสร (โดยทางสโมสร เรียกห้องนี้ว่า "สโมสรที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์")

อ้างอิง[แก้]

  1. "Estadio Santiago Bernabeu". stadiumguide.com. สืบค้นเมื่อ 2009-05-31. 
  2. Antonio Lamela
  3. "ข้อมูลสนามซานเตียโก เบร์นาเบว". สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด. สืบค้นเมื่อ 2014-12-15. 

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]

ก่อนหน้า สนามกีฬาซานเตียโก เบร์นาเบว ถัดไป
สตาดีโอโอลิมปีโก
 อิตาลี
2leftarrow.png ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก รอบชิงชนะเลิศ
(ฤดูกาล 2009-2010)
2rightarrow.png เวมบลีย์ สเตเดียม
 อังกฤษ