ภาษามัล

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
(เปลี่ยนทางจาก ภาษาลัวะ)
ภาษามัล
ถิ่น
ประเทศที่มีการพูดไทยและลาว
ชาติพันธุ์ชาวมัล
จำนวนผู้พูดunknown (26,000 cited 1982 – 1995 census)[1]
ตระกูลภาษา
ออสโตรเอเชียติก
  • ขมุ
    • มัล–ไพ
      • ภาษามัล
รหัสภาษา
ISO 639-3mlf

ภาษามัล, ภาษาไพร, ภาษาถิ่น หรือ ภาษาปรัย มีผู้พูดทั้งหมด 26,193 คน เป็นภาษาในตระกูลออสโตรเอเชียติก กลุ่มมอญ-เขมร สาขาขมุ ผู้พูดภาษานี้ในประเทศไทยอพยพมาจากประเทศลาว ในไทยพบ 3,000–4,000 คน (พ.ศ. 2525) อยู่ทางตะวันออกของอำเภอปัวและอำเภอเชียงคำ จังหวัดน่าน ใกล้กับชายแดนลาว อยู่ในลาว 23,193 คน (พ.ศ. 2538) ในแขวงไชยบุรีทางตะวันตกของแม่น้ำโขง มีสำเนียงต่าง ๆ มากมาย ผู้พูดภาษามัลในไทยมีคำยืมจากภาษาไทยที่นำไปใช้แทนคำดั้งเดิมในภาษามัลจำนวนมาก ไม่สามารถเข้าใจกันได้กับภาษาไพ

อ้างอิง[แก้]

  1. ภาษามัล ที่ Ethnologue (18th ed., 2015) (ต้องสมัครสมาชิก)
  • สุริยา รัตนกุล. นานาภาษาในเอเชียอาคเนย์ ภาคที่ 1: ภาษาตระกูลออสโตรเอเชียติกและภาษาตระกูลจีน-ธิเบต. กทม. ภาษาและวัฒนธรรมเพื่อการพัฒนาชนบท มหาวิทยาลัยมหิดล. 2531
  • Gordon, Raymond G., Jr. (ed.), 2005. Ethnologue: Languages of the World, Fifteenth edition. Dallas, Tex.: SIL International. Online version: http://www.ethnologue.com/.