ประวัติศาสตร์เวียดนาม

ประวัติศาสตร์เวียดนาม

ราชวงศ์หงบาง ถึง 257 ปีก่อนคริสต์ศักราช ราชวงศ์ถุก 257–207 ปีก่อนคริสต์ศักราช การปกครองของจีนครั้งแรก 207 ปีก่อนคริสต์ศักราช – ค.ศ. 39 • ราชวงศ์เตรียว 207–111 ปีก่อนคริสต์ศักราช พี่น้องชึง 40–43 การปกครองของจีนครั้งที่สอง 43–544 • การกบฏของท่านผู้หญิงเตรียว 248 ราชวงศ์ลี้ยุคก่อน 544–602 • เตรียวเวียดเวือง การปกครองของจีนครั้งที่สาม 602–905 • มายฮักเต๋อ 722 • พุงหุง 791–798 อัตตาณัติ 905–938 • ตระกูลคุ๊ก 906–930 • เยืองดิ่นห์เหงะ 931–937 • เกี่ยวกงเตี๊ยน 937–938 ราชวงศ์โง 939–967 • กบฏ 12 ขุนศึก 966–968 ราชวงศ์ดินห์ 968–980 ราชวงศ์เลยุคก่อน 980–1009 ราชวงศ์ลี้ 1009–1225 ราชวงศ์เตริ่น 1225–1400 ราชวงศ์โห่ 1400–1407 การปกครองของจีนครั้งที่สี่ 1407–1427 • ราชวงศ์เตริ่นยุคหลัง 1407–1413 • กบฏลามเซิน 1418–1427 ราชวงศ์เล 1428–1788 • ราชวงศ์เลตอนต้น 1428–1788 • ราชวงศ์เลยุคฟื้นฟู 1533–1788 • ราชวงศ์หมัก 1527–1592 • ราชวงศ์ใต้และ ราชวงศ์เหนือ 1533–1592 • ตริ่นห์-เหวียน สงคราม 1627–1673 ราชวงศ์เตยเซิน 1778–1802 ราชวงศ์เหวียน 1802–1945 • ลัทธิจักรวรรดินิยมตะวันตก 1887–1945 • จักรวรรดิเวียดนาม 1945 สงครามอินโดจีน 1945–1975 การแบ่งเวียดนาม 1954 • สาธารณรัฐประชาธิปไตย  เวียดนาม 1945–1976 • รัฐเวียดนาม 1949–1955 • สาธารณรัฐเวียดนาม 1955–1975 • รัฐบาล  ปฏิวัติเฉพาะกาล 1975–1976 สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ตั้งแต่ 1976 หัวเรื่องสืบเนื่อง ราชวงศ์จามปา 192–1471 รายพระนามกษัตริย์และจักรพรรดิแห่งเวียดนาม ประวัติศาสตร์เศรษฐกิจของเวียดนาม วัฒนธรรมก่อนประวัติศาสตร์ของเวียดนาม

เวียดนาม เรียกชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม มีเนื้อที่ทั้งหมด 337,912 ตารางกิโลเมตร มีประชากรร่วม 87.3 ล้านคน (พ.ศ. 2552) เมืองหลวงคือ ฮานอย ประชากรส่วนใหญ่ของชาวเวียดนาม คือ ชาวเวียดนาม มีอยู่ประมาณร้อยละ 86 นอกจากนี้ยังมีชนกลุ่มน้อยอีก ได้แก่ โท้ ไต ม้ง เขมร และอื่นๆ ภาษาราชการ คือ ภาษาเวียดนาม ส่วนภาษาอื่นๆที่นิยมใช้ คือ ภาษาฝรั่งเศส และภาษาของแต่ละชนชาติ

อินโดจีนฝรั่งเศส

เวียดนามเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศสตั้งแต่ พ.ศ. 2426 หลังสงครามโลกครั้งที่ 2 ชาวเวียดนามได้ร่วมกันจัดตั้งขบวนการคอมมิวนิสต์เวียดมินห์ขึ้น โดยมีโฮจิมินห์เป็นผู้นำต่อต้านฝรั่งเศส

เวียดนามเหนือและเวียดนามใต้

ในที่สุด พ.ศ. 2497 มีการเจรจาสงบศึกกันที่นครเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ การตกลงครั้งนี้ เวียดนามได้เอกราช และแบ่งประเทศออกเป็น 2 ฝ่าย คือ เวียดนามเหนือ และเวียดนามใต้ เวียดนามเหนือมีโฮจิมินห์เป็นผู้นำ พยายามล้มล้างรัฐบาลเวียดนามใต้ที่ต่อต้านคอมมิวนิสต์ ซึ่งผู้นำ คือ โงดินห์เสี่ยม เวียดนามเหนือสนับสนุนเวียดกง หรือกลุ่มประชาชนและชาวนาเวียดนามใต้ให้ต่อต้านรัฐบาลตนเอง ทั้งสองฝ่ายต่างสู้รบกัน เวียดนามใต้ได้รับการสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกา ส่วนเวียดกงได้รับการสนับสนุนจากเวียดนามเหนือ และสหภาพโซเวียต เมื่อ พ.ศ. 2506 โงดินห์เสี่ยม ถูกโค่นอำนาจ และเสียชีวิต เวียดนามใต้จึงขาดเสถียรภาพทางการเมือง แต่ทั้งสองฝ่ายยังคงรบกันใน พ.ศ. 2515 เวียดนามเหนือโจมตีเวียดนามใต้อย่างหนัก ทำให้สหรัฐอเมริกาต้องทิ้งระเบิดที่เมืองท่าไฮฟองของเวียดนามเหนือเพื่อช่วยเหลือเวียดนามใต้

สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม

พ.ศ. 2516 มีการเจรจาหยุดยิงกันที่ปารีส แต่สงครามดำเนินต่อไปเรื่อยๆ ในที่สุดเวียดนามใต้ ก็แพ้ฝ่ายคอมมิวนิสต์ และมีการจัดตั้ง รัฐบาลชั่วคราวขึ้นปกครองประเทศ ในที่สุด เมื่อ พ.ศ. 2518 เวียดนามเหนือสามารถรวมเวียดนามทั้งสองเข้าเป็นประเทศเดียวกัน ใช้ชื่อประเทศใหม่ว่า สาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ทางด้านเศรษฐกิจรัฐมุ่งพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานรองรับการเจริญในอนาคต เช่น ตั้งเขตเสรีเศรษฐกิจพิเศษตามเมืองสำคัญต่างๆ ปรับ- ปรุงท่าเรือ และสนามบินนานาชาติ ส่งเสริมการต่อเรือสินค้าขนาดใหญ่ พัฒนาผลิตกระแสไฟฟ้า ปรับปรุงโรงไฟฟ้าทั่วประเทศ นอกจากนี้ยังส่งเสริม การลงทุนกับชาวต่างชาติ เช่นสิงคโปร์ ไต้หวัน เกาหลีใต้ ญี่ปุ่น