ดานัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดานัง
Đà Nẵng
เทศบาลนคร
ชายหาดไมน์เคะ-กระเช้าไฟฟ้าบ่าหนา-ภูเขามาร์เบิล-สะพานโนโวเตลดานังฮั่นริเฟอร์
ชายหาดไมน์เคะ-กระเช้าไฟฟ้าบ่าหนา-ภูเขามาร์เบิล-สะพานโนโวเตลดานังฮั่นริเฟอร์
แผนที่ประเทศเวียดนามเน้นดานัง
แผนที่ประเทศเวียดนามเน้นดานัง
พิกัดภูมิศาสตร์: 16°04′N 108°14′E / 16.067°N 108.233°E / 16.067; 108.233
ประเทศ ธงชาติของเวียดนาม เวียดนาม
เนื้อที่
 • ทั้งหมด 1,256 กม.2 (485 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ.2555)
 • ทั้งหมด 973,800 คน
 • ความหนาแน่น 780คน/กม.2 (2,000คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา เขตเวลาอินโดจีน (UTC+07:00)
รหัสพื้นที่ 511

ดานัง หรือ ด่าหนัง (อังกฤษ: Da Nang; เวียดนาม: Đà Nẵng) เป็นเมืองท่าสำคัญของเวียดนามกลางตอนใต้ ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลจีนใต้ จัดเป็น 1 ใน 5 เขตการปกครองส่วนท้องถิ่นในเวียดนาม

สภาพทางภูมิศาสตร์[แก้]

ตำแหน่งที่ตั้ง[แก้]

ดานังตั้งอยู่ที่ตำแหน่งละติจูดที่ 15°55' ถึง 16°14' องศาเหนือ และลองจิจูดที่ 107°18' ถึง 108°20' องศาตะวันออก ทิศเหนือติดกับเมืองเว้ ซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของเวียดนาม ทิศตะวันตกและทิศใต้ติดกับจังหวัดกว๋างนาม ทิศตะวันออกติดกับทะเลจีนใต้ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอยไปทางใต้ 764 กิโลเมตร และห่างจากโฮจิมินห์ซิตีไปทางเหนือ 964 กิโลเมตร

ภูมิอากาศ[แก้]

ข้อมูลภูมิอากาศของดานัง
เดือน ม.ค. ก.พ. มี.ค. เม.ย. พ.ค. มิ.ย. ก.ค. ส.ค. ก.ย. ต.ค. พ.ย. ธ.ค. ทั้งปี
อุณหภมูิสูงสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 32
(90)
35
(95)
37
(99)
41
(106)
39
(102)
38
(100)
38
(100)
38
(100)
37
(99)
36
(97)
35
(95)
32
(90)
41
(106)
อุณหภูมิสูงสุดเฉลี่ย °C (°F) 24.8
(76.6)
26.1
(79)
28.7
(83.7)
31.0
(87.8)
33.4
(92.1)
33.9
(93)
34.3
(93.7)
33.9
(93)
31.5
(88.7)
29.6
(85.3)
27.0
(80.6)
24.9
(76.8)
29.93
(85.87)
อุณหภูมิเฉลี่ยแต่ละวัน °C (°F) 21.7
(71.1)
23.0
(73.4)
25.1
(77.2)
27.2
(81)
29.2
(84.6)
29.7
(85.5)
29.8
(85.6)
29.7
(85.5)
27.8
(82)
26.4
(79.5)
24.3
(75.7)
22.1
(71.8)
26.33
(79.4)
อุณหภูมิต่ำสุดเฉลี่ย °C (°F) 18.5
(65.3)
19.8
(67.6)
21.5
(70.7)
23.3
(73.9)
24.9
(76.8)
25.5
(77.9)
25.3
(77.5)
25.5
(77.9)
24.1
(75.4)
23.2
(73.8)
21.6
(70.9)
19.3
(66.7)
22.71
(72.88)
อุณหภมูิต่ำสุดที่เคยบันทึก °C (°F) 8
(46)
7
(45)
11
(52)
7
(45)
18
(64)
20
(68)
17
(63)
21
(70)
21
(70)
12
(54)
7
(45)
11
(52)
7
(45)
หยาดน้ำฟ้า มม (นิ้ว) 96.2
(3.787)
33.0
(1.299)
22.4
(0.882)
26.9
(1.059)
62.6
(2.465)
87.1
(3.429)
85.6
(3.37)
103.0
(4.055)
349.7
(13.768)
612.8
(24.126)
366.2
(14.417)
199.0
(7.835)
2,044.5
(80.492)
ความชื้นร้อยละ 83 83 83 82 78 75 74 76 81 84 84 84 80.6
วันที่มีหยาดน้ำฟ้าโดยเฉลี่ย 13.7 6.9 4.8 5.6 8.9 8.0 8.6 11.4 15.4 21.2 20.9 18.6 144
จำนวนชั่วโมงที่มีแดด 136.4 144.1 105.4 207.0 257.3 237.0 257.3 207.7 174.0 145.7 120.0 116.6 2,108.5
แหล่งที่มา1: World Meteorological Organisation (UN)[1]
แหล่งที่มา 2: Weatherbase (record highs, lows, and humidity) [2]

ประวัติศาสตร์[แก้]

ปี พ.ศ. 2390 เรือรบฝรั่งเศสได้ระดมยิงโจมตีเมืองดานังเพื่อตอบโต้ที่กลุ่มมิชชันนารีคาทอลิกถูกประหารชีวิต

เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2401 กองทหารฝรั่งเศสยกพลขึ้นบกที่ดานัง ตามพระบัญชาของพระเจ้านโปเลียนที่ 3 เพื่อประกาศพื้นที่นี้เป็นอาณานิคมภายใต้อาณัติของฝรั่งเศส และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า ตูราน (Tourane) ขณะนั้นถือว่าเป็น 1 ใน 5 เมืองสำคัญบนคาบสมุทรอินโดจีน ในระหว่างสงครามเวียดนาม เมืองนี้เป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศหลักของกองทัพสหรัฐอเมริกา ครั้งนั้นจำนวนประชากรในเมืองได้เพิ่มสูงขึ้นมากกว่า 1 ล้านคน โดยส่วนใหญ่เป็นผู้ลี้ภัยสงคราม

ก่อนปี พ.ศ. 2540 ดานังยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกว๋างนาม-ดานัง จนกระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 ดานังได้ถูกแยกออกจากจังหวัดกว๋างนาม และเป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งที่ 4 ของเวียดนาม

การศึกษา[แก้]

ดานังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย 2 แห่ง ได้แก่

สภาพเศรษฐกิจ[แก้]

ดานังจัดเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม และมีท่าเรือที่รองรับการขนส่งสินค้า มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดเล็กตั้งอยู่ในเมืองจำนวนหนึ่ง สินค้าเศรษฐกิจของเมืองได้แก่

  • อาหารทะเล
  • เครื่องเรือนหวาย
  • เครื่องใช้ภายในบ้านทั่วไป
  • เครื่องนุ่งห่ม

ในดานังมีโรงงานอุตสาหกรรมตั้งอยู่ราว 4,900 แห่ง ในปี พ.ศ. 2540 ดานังมีสินค้าส่งออกคิดเป็นมูลค่าราว 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

การเดินทาง[แก้]

ดานังตั้งอยู่ที่ปลายสุดของแนวพื้นที่เศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor : EWEC) ซึ่งเชื่อมโยงระหว่างเวียดนาม ลาว ไทย และพม่า

ทางอากาศ[แก้]

ท่าอากาศยานนานาชาติดานังตั้งอยู่ใจกลางเมืองดานัง เป็นท่าอากาศยานนานาชาติลำดับที่สามของเวียดนาม เป็นช่องทางสำคัญในการเดินทางเข้าสู่เวียดนามตอนกลาง เมื่อก่อนปี พ.ศ. 2515 ที่นี่เคยเป็นท่าอากาศยานที่มีเครื่องบินขึ้นและลงมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก เนื่องจากมีกิจกรรมทางทหารอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบันรองรับเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างเมืองสำคัญต่าง ๆ ภายในเวียดนาม เช่น ฮานอย โฮจิมินห์ซิตี กุยเยิน และเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังกรุงเทพมหานครและสิงคโปร์

ทางบก[แก้]

  • ทางหลวงหมายเลข 1
  • ทางหลวงหมายเลข 14B
  • ทางพิเศษดานัง-กว๋างหงาย (กำลังก่อสร้าง)
  • อุโมงค์หายเวิน
  • สะพานข้ามแม่น้ำฮัน

ทางเรือ[แก้]

  • ท่าเรือเทียนซา


เมืองพี่น้อง[แก้]

อ้างอิง[แก้]