ดานัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ดานัง
Đà Nẵng
เทศบาลนคร
ชายหาดไมน์เคะ-กระเช้าไฟฟ้าบ่าหนา-ภูเขามาร์เบิล-สะพานโนโวเตลดานังฮั่นริเฟอร์
ชายหาดไมน์เคะ-กระเช้าไฟฟ้าบ่าหนา-ภูเขามาร์เบิล-สะพานโนโวเตลดานังฮั่นริเฟอร์
แผนที่ประเทศเวียดนามเน้นดานัง
แผนที่ประเทศเวียดนามเน้นดานัง
พิกัดภูมิศาสตร์: 16°04′N 108°14′E / 16.067°N 108.233°E / 16.067; 108.233
ประเทศ ธงชาติของเวียดนาม เวียดนาม
พื้นที่
 • ทั้งหมด 1,256 กม.2 (485 ตร.ไมล์)
ประชากร (พ.ศ.2555)
 • ทั้งหมด 973,800 คน
 • ความหนาแน่น 780คน/กม.2 (2,000คน/ตร.ไมล์)
เขตเวลา เขตเวลาอินโดจีน (UTC+07:00)
รหัสพื้นที่ 511

ดานัง หรือ ด่าหนัง (อังกฤษ: Da Nang; เวียดนาม: Đà Nẵng) เป็นเมืองท่าสำคัญของเวียดนามกลางตอนใต้ ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเลจีนใต้ จัดเป็น 1 ใน 5 เขตการปกครองส่วนท้องถิ่นในเวียดนาม

สภาพทางภูมิศาสตร์[แก้]

ตำแหน่งที่ตั้ง[แก้]

ดานังตั้งอยู่ที่ตำแหน่งละติจูดที่ 15°55' ถึง 16°14' องศาเหนือ และลองจิจูดที่ 107°18' ถึง 108°20' องศาตะวันออก ทิศเหนือติดกับเมืองเว้ ซึ่งเป็นเมืองหลวงเก่าของเวียดนาม ทิศตะวันตกและทิศใต้ติดกับจังหวัดกว๋างนาม ทิศตะวันออกติดกับทะเลจีนใต้ ตั้งอยู่ห่างจากกรุงฮานอยไปทางใต้ 764 กิโลเมตร และห่างจากโฮจิมินห์ซิตีไปทางเหนือ 964 กิโลเมตร

ประวัติศาสตร์[แก้]

ปี พ.ศ. 2390 เรือรบฝรั่งเศสได้ระดมยิงโจมตีเมืองดานังเพื่อตอบโต้ที่กลุ่มมิชชันนารีคาทอลิกถูกประหารชีวิต

เดือนสิงหาคม พ.ศ. 2401 กองทหารฝรั่งเศสยกพลขึ้นบกที่ดานัง ตามพระบัญชาของพระเจ้านโปเลียนที่ 3 เพื่อประกาศพื้นที่นี้เป็นอาณานิคมภายใต้อาณัติของฝรั่งเศส และถูกเปลี่ยนชื่อเป็นชื่อภาษาฝรั่งเศสว่า ตูราน (Tourane) ขณะนั้นถือว่าเป็น 1 ใน 5 เมืองสำคัญบนคาบสมุทรอินโดจีน ในระหว่างสงครามเวียดนาม เมืองนี้เป็นที่ตั้งฐานทัพอากาศหลักของกองทัพสหรัฐอเมริกา ครั้งนั้นจำนวนประชากรในเมืองได้เพิ่มสูงขึ้นมากกว่า 1 ล้านคน โดยส่วนใหญ่เป็นผู้ลี้ภัยสงคราม

ก่อนปี พ.ศ. 2540 ดานังยังเป็นส่วนหนึ่งของจังหวัดกว๋างนาม-ดานัง จนกระทั่งวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2540 ดานังได้ถูกแยกออกจากจังหวัดกว๋างนาม และเป็นเขตการปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งที่ 4 ของเวียดนาม

การศึกษา[แก้]

ดานังเป็นที่ตั้งของมหาวิทยาลัย 2 แห่ง ได้แก่

สภาพเศรษฐกิจ[แก้]

ดานังจัดเป็นพื้นที่อุตสาหกรรม และมีท่าเรือที่รองรับการขนส่งสินค้า มีโรงงานอุตสาหกรรมขนาดเล็กตั้งอยู่ในเมืองจำนวนหนึ่ง สินค้าเศรษฐกิจของเมืองได้แก่

  • อาหารทะเล
  • เครื่องเรือนหวาย
  • เครื่องใช้ภายในบ้านทั่วไป
  • เครื่องนุ่งห่ม

ในดานังมีโรงงานอุตสาหกรรมตั้งอยู่ราว 4,900 แห่ง ในปี พ.ศ. 2540 ดานังมีสินค้าส่งออกคิดเป็นมูลค่าราว 55 ล้านดอลลาร์สหรัฐ

การเดินทาง[แก้]

ดานังตั้งอยู่ที่ปลายสุดของแนวพื้นที่เศรษฐกิจตะวันออก-ตะวันตก (East-West Economic Corridor : EWEC) ซึ่งเชื่อมโยงระหว่างเวียดนาม ลาว ไทย และพม่า

ทางอากาศ[แก้]

ท่าอากาศยานนานาชาติดานังตั้งอยู่ใจกลางเมืองดานัง เป็นท่าอากาศยานนานาชาติลำดับที่สามของเวียดนาม เป็นช่องทางสำคัญในการเดินทางเข้าสู่เวียดนามตอนกลาง เมื่อก่อนปี พ.ศ. 2515 ที่นี่เคยเป็นท่าอากาศยานที่มีเครื่องบินขึ้นและลงมากที่สุดแห่งหนึ่งในโลก เนื่องจากมีกิจกรรมทางทหารอยู่บ่อยครั้ง ปัจจุบันรองรับเที่ยวบินภายในประเทศระหว่างเมืองสำคัญต่าง ๆ ภายในเวียดนาม เช่น ฮานอย โฮจิมินห์ซิตี กุยเยิน และเที่ยวบินระหว่างประเทศไปยังกรุงเทพมหานครและสิงคโปร์

ทางบก[แก้]

  • ทางหลวงหมายเลข 1
  • ทางหลวงหมายเลข 14B
  • ทางพิเศษดานัง-กว๋างหงาย (กำลังก่อสร้าง)
  • อุโมงค์หายเวิน
  • สะพานข้ามแม่น้ำฮัน

ทางเรือ[แก้]

  • ท่าเรือเทียนซา


อ้างอิง[แก้]