ฮิเดยูกิ โอฮาชิ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ฮิเดยูกิ โอฮาชิ
ข้อมูลส่วนตัว
วันเกิด 8 มีนาคม พ.ศ. 2508
สถานที่เกิด โยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น
รุ่น มินิมัมเวท
สถิติ
ชก 24
ชนะ 19
ชนะน็อก 12
แพ้ 5
เสมอ 0

ฮิเดยูกิ โอฮาชิ (Hideyuki Ohashi; ภาษาญี่ปุ่น:大橋 秀行) นักมวยสากลชาวญี่ปุ่น เกิดเมื่อ 8 มีนาคม พ.ศ. 2508 ที่ โยโกฮาม่า ประเทศญี่ปุ่น สถิติการชก 24 ครั้ง ชนะ 19 (น็อค 12) แพ้ 5เป็นนักมวยสากลที่ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทสองสมัย

ประวัติ[แก้]

โอฮาชิเริ่มชกมวยตั้งแต่เรียนจบวิทยาลัย เริ่มชกมวยเมื่อ พ.ศ. 2528 ได้ครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท และขึ้นชิงแชมป์โลกของสภามวยโลกเมื่อ พ.ศ. 2529 แต่เป็นฝ่ายแพ้น็อค ชาง จุงกู ในยกที่ 5 โอฮาชิกลับมาครองแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นเดิมเมื่อ พ.ศ. 2531 และขึ้นชิงแชมป์โลกกับชาง จุงกูอีกในปีนั้น ผลปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 8 ต่อมา ใน พ.ศ. 2533 โอฮาชิขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทของสภามวยโลกจากชอย จุมฮวานที่เพิ่งคว้าแชมป์ไปจากนภา เกียรติวันชัย ปรากฏว่าคราวนี้ โอฮาชิเป็นฝ่ายชนะน็อค ได้ครองแชมป์โลก แต่ป้องกันตำแหน่งได้ครั้งเดียวก็เสียแชมป์ แพ้น็อค ริคาร์โด โลเปซ ยก 5

อีก 2 ปีต่อมา โอฮาชิได้ครองแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวทของสมาคมมวยโลก ชนะคะแนน ชอย ฮิยอง เมื่อ พ.ศ. 2535 แต่พอขึ้นชกป้องกันตำแหน่งครั้งแรกก็เสียแชมป์ให้ชนะ ป. เปาอินทร์ หลังจากนั้น โอฮาชิมีปัญหาเกี่ยวกับดวงตาจนต้องแขวนนวมไปด้วยอายุ 27 ปี

หลังแขวนนวม[แก้]

โอฮาชิได้เปิดค่ายมวยที่โยโกฮามา และทำงานเป็นเทรนเนอร์ โอฮาชิประสบความสำเร็จโดยเป็นเทรนเนอร์ให้กับคัตสุชิเกะ คาวาชิม่า จนได้ครองแชมป์โลกของสภามวยโลก ในเดือนมกราคม 2550 โอฮาชิเป็นหัวหน้าเทรนเนอร์ของทีมญี่ปุ่นในการแข่งขัน BOXING GRAND PRIX 2007 ปัจจุบันป็นประธานสมาคมนักมวยเก่าของญี่ปุ่น[1]

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ญี่ปุ่นรุ่นไลท์ฟลายเวท (2529 – 2531)
  • แชมป์โลกรุ่นสตรอเวท WBC
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท WBA
  • เคยชิงแชมป์โลกต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 14 ธันวาคม 2529 แพ้น็อค ชาง จุงกู ยก 5 ที่ เกาหลีใต้
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวท WBC เมื่อ 27 มิถุนายน 2531 แพ้น็อค ชาง จุงกู ยก 8 ที่ ญี่ปุ่น

อ้างอิง[แก้]

  1. "会長挨拶" (ใน Japanese). Japan Pro Boxing Associations. April 2010. สืบค้นเมื่อ March 17, 2011.