โรเซนโด อัลบาเรซ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
โรเซนโด อัลบาเรซ
ข้อมูลส่วนตัว
ชื่อจริง โรเซนโด โฮเซ อัลบาเรซ เอร์นันเดซ
ฉายา El Bufalo
วันเกิด 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513
สถานที่เกิด มานากัว ธงของสาธารณรัฐนิการากัว นิการากัว
รุ่น มินิมัมเวต
สถิติ
ชก 42
ชนะ 37
ชนะน็อก 24
แพ้ 3
เสมอ 2

โรเซนโด โฮเซ อัลบาเรซ เอร์นันเดซ (สเปน: Rosendo José Álvarez Hernández) นักมวยสากลชาวนิการากัว เกิดเมื่อ 6 พฤษภาคม พ.ศ. 2513 ที่กรุงมานากัว ประเทศนิการากัว สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 37 (น็อก 24) เสมอ 2 แพ้ 3

ประวัติ[แก้]

อัลวาเรซขึ้นชกมวยสากลอาชีพครั้งแรกเมื่อ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2531 และขึ้นชกชนะรวด 19 ครั้งและเคยชนะน็อค โฮเซ โบนียาด้วย อัลวาเรซชิงแชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวท สมาคมมวยโลกในไทยเมื่อ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2538 และเป็นฝ่ายชนะคะคะแนนได้แชมป์มาครอง และยังป้องกันแชมป์ชนะ สงคราม ป.เปาอินทร์ เคอร์มิน กัวเดีย อีริก ชาเวซ ทาคาชิ ชิโอฮามาด้วย ต่อมาใน พ.ศ. 2541 อัลวาเรซได้ชกล้มแชมป์กับริคาร์โด โลเปซ แชมป์โลกรุ่นเดียวกันของสภามวยโลก ซึ่งการชกยุติลงในยกที่ 8 เนื่องจากเกิดแผลแตกโดยอุบัติเหตุ และรวมคะแนนปรากฏว่าเสมอกันไป การชกแก้มือเกิดขึ้นในอีกปีต่อมา แต่เนื่องจากอัลวาเรซไม่สามารถทำน้ำหนักได้ จึงถูกปลดจากแชมป์ก่อน ซึ่งการชกปรากฏว่าโลเปซเป็นฝ่ายชนะคะแนน

หลังจากนั้น อัลวาเรซขึ้นไปชกในรุ่นไลท์ฟลายเวท และชกชนะโทมัส โรฮาส ที่ต่อมาได้เป็นแชมป์โลกของสภามวยโลก อัลวาเรซได้ชิงแชมป์โลกรุ่นไลท์ฟลายเวทของสมาคมมวยโลกเมื่อ 12 สิงหาคม พ.ศ. 2543 เนื่องจากพิชิต ช.ศิริวัฒน์ถูกปลด แต่ปรากฏว่าเป็นฝ่ายแพ้ฟาล์ว เบบิส เมนโดซาในยกที่ 7 เพราะชกต่ำกว่าเข็มขัดหลายครั้ง ก่อนจะชกแก้มือกันอีกครั้งและอัลวาเรซเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้แชมป์มาครอง และป้องกันแชมป์ชนะ พิชิต ช.ศิริวัฒน์ เสมอกับ วิคเตอร์ บูโกส ก่อนจะชกชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของสภามวยโลกกับ ฮอร์เก อาร์เช ซึ่งอัลวาเรซเป้นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 6 หลังการชกครั้งนี้ อัลวาเรซไม่ผ่านการตรวจปัสสาวะเพื่อหาสารกระตุ้น หลังจากนั้น อัลวาเรซได้หยุดชกมวยไป กลับมาชกอีกครั้งใน พ.ศ. 2555 ในวัย 42 ปี ซึ่งเป็นฝ่ายแพ้น็อคในยกที่ 5

เกียรติประวัติ[แก้]

  • แชมป์ WBA Fedelatin รุ่นมินิฟลายเวต
  • แชมป์โลกรุ่นมินิมัมเวต WBA
    • ชิง 2 ธันวาคม 2538 ชนะคะแนน ชนะ ป.เปาอินทร์ ที่สระแก้ว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 30 มีนาคม 2539 ชนะน็อก เคอร์มิน กัวเดีย ยก 3 ที่นิการากัว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 15 มิถุนายน 2539 ชนะคะแนน เอริก ชาเวซ ที่ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 1 ตุลาคม 2539 ชนะน็อก ทากาชิ ชิโอฮามา ยก 8 ที่ญี่ปุ่น
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 4, 11 มกราคม 2540 ชนะน็อก สงคราม ป.เปาอินทร์ ยก 11 ที่สระแก้ว
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 5 และเป็นการชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวต WBC ด้วย, 7 มีนาคม 2541 เสมอโดยเทคนิคกับ รีการ์โด โลเปซ ที่เม็กซิโก
    • เสียแชมป์และเป็นการชิงแชมป์โลกรุ่นสตรอเวต WBC ไม่สำเร็จด้วย 13 พฤศจิกายน 2541 แพ้คะแนน รีการ์โด โลเปซ ที่สหรัฐ
  • แชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA
    • ชิง 3 มีนาคม 2544 ชนะคะแนน เบบิส เมนโดซา ที่สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 1, 19 มกราคม 2545 ชนะน็อก พิชิต ช.ศิริวัฒน์ ยก 12 ที่สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 2, 31 มีนาคม 2546 ชนะคะแนน เบบิส เมนโดซา ที่สหรัฐ
    • ป้องกันแชมป์ครั้งที่ 3, 13 ธันวาคม 2546 เสมอกับ บิกตอร์ บูร์โกส ที่สหรัฐ
    • สละแชมป์
  • เคยชิงแชมป์ต่อไปนี้แต่ไม่สำเร็จ
    • ชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวต WBA เมื่อ 12 สิงหาคม 2543 แพ้ฟาล์ว เบบิส เมนโดซา ที่สหรัฐ
    • ชิงแชมป์โลกเฉพาะกาลรุ่นฟลายเวต WBC เมื่อ 8 เมษายน 2549 แพ้น็อก ฮอร์เก้ อาร์เช ยก 6 ที่สหรัฐ

อ้างอิง[แก้]