แครอน (ดาวบริวาร)
 ภาพถ่ายแครอนจากยาน นิวฮอไรซันส์ เมื่อวันที่ 14 กรกฎาคม 2558 | |
| การค้นพบ | |
|---|---|
| ค้นพบโดย | เจมส์ คริสตี |
| วันที่ค้นพบ | 22 มิถุนายน พ.ศ. 2521 (ค.ศ. 1978) |
| การกำหนดชื่อ | |
| สัญลักษณ์ | .svg){kind=small} |
| ลักษณะของวงโคจร [1] | |
| ต้นยุคอ้างอิง 2,452,600.5 | |
| 19,571 ± 4 กม. | |
| ความเยื้องศูนย์กลาง | 0.00000 ± 0.00007 |
| 6.387230 ± 0.000001 วัน (6 วัน 9 ชั่วโมง 17 นาที 36.7 ± 0.1 วินาที) | |
| ความเอียง | 112.78±0.02° (to the ecliptic) 0.00°±0.014° (to Pluto's equator) 119.59±0.02° (to Pluto's orbit) |
| ดาวบริวารของ | ดาวพลูโต |
| ลักษณะทางกายภาพ | |
| มวล | 1.52±0.06) ×1021 ก.ก. (0.000254×โลก) |
| ความหนาแน่นเฉลี่ย | 1.65 ± 0.06 กรัม/ซม.3 |
| ความโน้มถ่วงที่ผิว | 0.278 เมตร/วินาที2 (0.059 จี) |
| ความเร็วหลุดพ้น | 0.580 กิโลเมตร/วินาที |
| คาบการหมุนซินอดิก | เท่ากับคาบการโคจร |
| ความเอียงของแกน | 0 |
| อัลบีโด | 0.36 ถึง 0.39 |
| อุณหภูมิ | 220 องศาเซลเซียส (53 เคลวิน) |
| ลักษณะของบรรยากาศ | |
| ความดันที่พื้นผิว | น้อยมาก (< 0.11 μbar หรือ 11 mPa) |
แครอน (อังกฤษ: Charon) เป็นดาวบริวารของดาวพลูโต ที่ถูกค้นพบเมื่อ พ.ศ. 2521 โดยเจมส์ คริสตี (James W. Christy) นักดาราศาสตร์แห่งหอดูดาวกองทัพเรือสหรัฐ ทุกวันนี้นักดาราศาสตร์พบว่า แครอนมีขนาดใกล้เคียงกับพลูโต คือมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 1,207 กิโลเมตร ขณะที่พลูโตมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 2,390 กิโลเมตร และจากนิยามใหม่ของดาวเคราะห์และดาวเคราะห์แคระ อาจถือได้ว่า แครอนและพลูโตเป็นดาวคู่ที่เป็นดาวเคราะห์แคระอยู่ในแถบไคเปอร์ ภายหลังการค้นพบดาวบริวารอีกสองดวงของพลูโต คือ นิกซ์ (Nix) และไฮดรา (Hydra) เมื่อ พ.ศ. 2548 บางครั้งนักดาราศาสตร์ก็เรียกแครอนว่า พลูโต I
การค้นพบแครอน
[แก้]
เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน พ.ศ. 2521 เจมส์ คริสตี ได้พบแครอนโดยบังเอิญ จากการศึกษาภาพถ่ายของพลูโต เพื่อคำนวณหาข้อมูลวงโคจร เขาพบว่าด้านหนึ่งของผิวดาว มีรอยป่องแปลกๆ รอยป่องนี้ดูจะเคลื่อนไปรอบพลูโตทุก 6.4 วัน เขาสรุปว่านั่นคือดาวบริวารของพลูโต [2] และตั้งชื่อดาวดวงนี้ว่า แครอน (Charon) ตามชื่อของ คนพายเรือพาวิญญาณ ข้ามแม่น้ำแห่งความตายไปสู่อาณาจักรของเฮดีส (พลูโต) ในตำนานกรีก และเพื่อเป็นเกียรติแก่ภรรยาของเขา ที่ชื่อ ชาร์ลีน
นักดาราศาสตร์จะได้ศึกษาแครอนและพลูโตอย่างละเอียดในปี พ.ศ. 2558 เมื่อยานนิวฮอไรซันส์ของนาซา ซึ่งถูกปล่อยเมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2549 เดินทางไปถึงวงโคจรของดาวทั้งสองในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2558
อ้างอิง
[แก้]- ↑ Marc W. Buie, William M. Grundy, Eliot F. Young, Leslie A. Young, S. Alan Stern (2006). "Orbits and photometry of Pluto's satellites: Charon, S/2005 P1, and S/2005 P2". Astronomical Journal. 132: 290. arXiv:0512491
{{arxiv}}: ตรวจค่าของarxiv(วิธีใช้).{{cite journal}}: CS1 maint: multiple names: authors list (ลิงก์) - ↑ "สำเนาที่เก็บถาวร". ข้อมูลเก่าจากต้นฉบับ เมื่อ 2007-07-14. สืบค้นเมื่อ 2006-09-05.
 | บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล |