10 ไฮเจีย

10 ไฮเจีย

ภาพ 10 ไฮเจีย
การค้นพบ
ค้นพบโดย	แอนนิเบล เดอ แกสปารีส
วันที่ค้นพบ	12 เมษายน ค.ศ. 1849
การกำหนดชื่อ
ชื่อเรียกอื่น	ไม่มี
ชนิดของดาวเคราะห์น้อย	แถบดาวเคราะห์น้อย ตระกูลไฮเจีย
สัญลักษณ์	()
ลักษณะของวงโคจร
ต้นยุคอ้างอิง 30 พฤศจิกายน 2008 (JD 2454800.5)
ระยะจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุด	524.63 Gm (3.507 AU) (Q)
ระยะจุดใกล้ดวงอาทิตย์ที่สุด	414.38 Gm (2.770 AU) (q)
กึ่งแกนเอก	469.58 Gm (3.139 AU)
ความเยื้องศูนย์กลาง	0.117
อัตราเร็วเฉลี่ยในวงโคจร	16.76 km/s
มุมกวาดเฉลี่ย	197.96° (M)
ความเอียง	3.842°
ลองจิจูดของจุดโหนดขึ้น	283.45°
มุมของจุดใกล้ที่สุด	313.19°
ลักษณะทางกายภาพ
มิติ	530×407×370 km 500×385×350 km 407 km
มวล	8.85×1019 kg
ความหนาแน่นเฉลี่ย	2.12 ± 0.11 g/cm³
ความโน้มถ่วงที่ผิว	0.091 m/s²
ความเร็วหลุดพ้น	0.21 km/s
คาบการหมุนซินอดิก	27.623 h
อัลบีโด	0.0717
อุณหภูมิ	~164 K สูงสุด: 247 K (−26° C)
ชนิดสเปกตรัม	ดาวเคราะห์น้อยประเภท C
ขนาดเชิงมุม	0.318" ถึง 0.133"

10 ไฮเจีย (กรีก: ‘Υγιεία; อังกฤษ: Hygiea) เป็นดาวเคราะห์น้อยดวงหนึ่งในแถบดาวเคราะห์น้อย มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลางในแนวรีประมาณ 350 - 500 กิโลเมตร และมีมวลคิดเป็นประมาณ 2.9% ของมวลรวมทั้งหมดของดาวเคราะห์น้อยในแถบหลัก ถือเป็นดาวเคราะห์น้อยที่ใหญ่ที่สุดเป็นลำดับที่สี่ทั้งโดยปริมาตรและมวล รวมถึงเป็นดาวเคราะห์น้อยขนาดใหญ่ที่สุดสำหรับกลุ่มดาวเคราะห์น้อยมืด (คือ ดาวเคราะห์น้อยประเภท C) ซึ่งมีส่วนประกอบคาร์บอนอยู่บนพื้นผิวค่อนข้างมาก

แม้ไฮเจียจะเป็นดาวเคราะห์น้อยที่มีขนาดใหญ่มาก แต่ด้วยพื้นผิวที่ค่อนข้างมืดและยังอยู่ห่างจากดวงอาทิตย์มาก จึงปรากฏให้โลกเห็นเพียงริบหรี่ ดาวเคราะห์น้อยอื่นที่มีขนาดเล็กกว่าจึงถูกค้นพบก่อนที่ แอนนาเบล เดอ แกสปารีส จะค้นพบไฮเจียเมื่อวันที่ 12 เมษายน ค.ศ. 1849 ไฮเจียมีค่าความส่องสว่างปรากฏต่ำกว่าเวสตาถึง 4 เท่า และต้องใช้กล้องโทรทรรศน์ขนาด 100 มม. เป็นอย่างน้อย จึงจะสามารถมองเห็นได้