เซดนอยด์

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
เซดนา เซดนอยด์ดวงแรก

เซดนอยด์ (อังกฤษ: Sednoid) คือกลุ่มของวัตถุพ้นดาวเนปจูนที่มีจุดปลายวงโคจรที่ระยะทางมากกว่า 50 หน่วยดาราศาสตร์ และมีกึ่งแกนเอกมากกว่า 150 หน่วยดาราศาสตร์[1][2] มีวัตถุสองชิ้นที่ทราบกันว่าอยู่ในกลุ่มนี้ คือ 90377 เซดนา และ 2012 VP113 โดยทั้งคู่ต่างมีจุดปลายวงโคจรมากกว่า 75 หน่วยดาราศาสตร์[3] แต่มันถูกคาดว่าจะมีวัตถุประเภทนี้อีกมาก วัตถุเหล่านี้โคจรอยู่ในบริเวณที่เกือบเป็นช่องว่างของระบบสุริยะ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ 50 หน่วยดาราศาสตร์ และไม่มีปฏิสัมพันธ์ที่โดดเด่นกับดาวเคราะห์ วัตถุในกลุ่มนี้ยังมักที่จะถุกจัดรวมไปกับวัตถุกระจาย นักดาราศาสตร์บางคน เช่น สกอตต์ เชฟเพิร์ด[4] จัดให้กลุ่มเซดนอยด์เป็นวัตถุเมฆออร์ตชั้นใน แม้ว่าเมฆออร์ตชั้นใน จะอยู่เลยออกไปไกลกว่า 2,000 หน่วยดาราศาสตร์ ซึ่งไกลกว่าจุดปลายวงโคจรของวัตถุเซดนอยด์ที่ทราบทั้งสองออกไปหลายเท่า

อ้างอิง[แก้]

  1. Trujillo, Chadwick A.; Sheppard, Scott S. (2014). "A Sedna-like body with a perihelion of 80 astronomical units". Nature 507 (7493): 471–474. Bibcode:2014Natur.507..471T. doi:10.1038/nature13156. Archived from the original on 2014-12-16. 
  2. Sheppard, Scott S.. "Known Extreme Outer Solar System Objects". Department of Terrestrial Magnetism, Carnegie Institution for Science. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17. 
  3. "JPL Small-Body Database Search Engine: a > 150 (AU) and q > 50 (AU) and data-arc span > 365 (d)". JPL Solar System Dynamics. สืบค้นเมื่อ 2014-10-15. 
  4. Sheppard, Scott S. "Beyond the Edge of the Solar System: The Inner Oort Cloud Population". Department of Terrestrial Magnetism, Carnegie Institution for Science. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17.