เซดนอยด์

เซดนอยด์ (อังกฤษ: Sednoid) คือกลุ่มของวัตถุพ้นดาวเนปจูนที่มีจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดที่ระยะทางมากกว่า 50 หน่วยดาราศาสตร์ และมีกึ่งแกนเอกมากกว่า 150 หน่วยดาราศาสตร์^[1]^[2] มีวัตถุสี่ชิ้นที่ทราบกันว่าอยู่ในกลุ่มนี้ คือ 90377 เซดนา 2012 VP₁₁₃ 541132 Leleākūhonua (2015 TG₃₈₇) และ 2023 KQ₁₄^[3]โดยทั้งหมดต่างมีจุดไกลดวงอาทิตย์ที่สุดไกลกว่า 60 หน่วยดาราศาสตร์^[4] แต่มันถูกคาดว่าจะมีวัตถุประเภทนี้อีกมาก วัตถุเหล่านี้โคจรอยู่ในบริเวณที่เกือบเป็นช่องว่างของระบบสุริยะ ซึ่งเริ่มตั้งแต่ 50 หน่วยดาราศาสตร์ อย่างไรก็ตาม คำจำกัดความนี้ใช้กับวัตถุ 2013 SY₉₉, 2020 MQ₅₃ และ 2021 RR₂₀₅^[5]^[6] และไม่มีปฏิสัมพันธ์ที่โดดเด่นกับดาวเคราะห์ วัตถุในกลุ่มนี้ยังมักที่จะถุกจัดรวมไปกับวัตถุกระจาย นักดาราศาสตร์บางคน เช่น สกอตต์ เชฟเพิร์ด^[7] จัดให้กลุ่มเซดนอยด์เป็นวัตถุเมฆออร์ตชั้นใน แม้ว่าเมฆออร์ตชั้นในจะอยู่เลยออกไปไกลกว่า 2,000 หน่วยดาราศาสตร์ก็ตาม

อ้างอิง

↑ Trujillo, Chadwick A.; Sheppard, Scott S. (2014). "A Sedna-like body with a perihelion of 80 astronomical units" (PDF). Nature. 507 (7493): 471–474. Bibcode:2014Natur.507..471T. doi:10.1038/nature13156. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-12-16.
↑ Sheppard, Scott S. "Known Extreme Outer Solar System Objects". Department of Terrestrial Magnetism, Carnegie Institution for Science. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-25. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17.
↑ Chen, Ying-Tung; Lykawka, Patryk Sofia; Huang, Yukun; Kavelaars, J. J.; Fraser, Wesley C.; Bannister, Michele T.; และคณะ (July 2025). "Discovery and dynamics of a Sedna-like object with a perihelion of 66 au". Nature Astronomy. doi:10.1038/s41550-025-02595-7.
↑ "JPL Small-Body Database Search Engine: a > 150 (AU) and q > 50 (AU) and data-arc span > 365 (d)". JPL Solar System Dynamics. สืบค้นเมื่อ 2014-10-15.
↑ "MPC list of q > 50 and a > 150". Minor Planet Center. สืบค้นเมื่อ 1 October 2018.
↑ Sheppard, Scott S. "Scott Sheppard Small Body Discoveries". Earth and Planets Laboratory. Carnegie Institution for Science. สืบค้นเมื่อ 10 October 2022.
↑ Sheppard, Scott S. "Beyond the Edge of the Solar System: The Inner Oort Cloud Population". Department of Terrestrial Magnetism, Carnegie Institution for Science. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-08. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17.

บทความดาราศาสตร์นี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยการเพิ่มเติมข้อมูล

[nature_letter-1] Trujillo, Chadwick A.; Sheppard, Scott S. (2014). "A Sedna-like body with a perihelion of 80 astronomical units" (PDF). Nature. 507 (7493): 471–474. Bibcode:2014Natur.507..471T. doi:10.1038/nature13156. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2014-12-16.

[Sheppard-Extreme-2] Sheppard, Scott S. "Known Extreme Outer Solar System Objects". Department of Terrestrial Magnetism, Carnegie Institution for Science. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2015-03-25. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17.

[Chen2025-3] Chen, Ying-Tung; Lykawka, Patryk Sofia; Huang, Yukun; Kavelaars, J. J.; Fraser, Wesley C.; Bannister, Michele T.; และคณะ (July 2025). "Discovery and dynamics of a Sedna-like object with a perihelion of 66 au". Nature Astronomy. doi:10.1038/s41550-025-02595-7.

[JPL-sednoid-4] "JPL Small-Body Database Search Engine: a > 150 (AU) and q > 50 (AU) and data-arc span > 365 (d)". JPL Solar System Dynamics. สืบค้นเมื่อ 2014-10-15.

[MPClist-5] "MPC list of q > 50 and a > 150". Minor Planet Center. สืบค้นเมื่อ 1 October 2018.

[Sheppard-disc-6] Sheppard, Scott S. "Scott Sheppard Small Body Discoveries". Earth and Planets Laboratory. Carnegie Institution for Science. สืบค้นเมื่อ 10 October 2022.

[Sheppard-Inner-Oort-Cloud-7] Sheppard, Scott S. "Beyond the Edge of the Solar System: The Inner Oort Cloud Population". Department of Terrestrial Magnetism, Carnegie Institution for Science. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2019-03-08. สืบค้นเมื่อ 2014-04-17.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]