อำเภอสุคิริน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อำเภอสุคิริน
แผนที่จังหวัดนราธิวาส เน้นอำเภอสุคิริน
คำขวัญ: 
หลายประเพณี ที่สร้างตน ต้นลำธาร
หวานผลไม้ ใต้เหมืองทอง
พิกัดภูมิศาสตร์: 5°56′20″N 101°46′14″E / 5.93889°N 101.77056°E / 5.93889; 101.77056
อักษรไทยอำเภอสุคิริน
อักษรโรมันAmphoe Sukhirin
จังหวัดนราธิวาส
พื้นที่
 • ทั้งหมด513.0 ตร.กม. (198.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2562)
 • ทั้งหมด26,633 คน
 • ความหนาแน่น51.91 คน/ตร.กม. (134.4 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์96190
รหัสภูมิศาสตร์9609
ที่ตั้ง
ที่ว่าการ
ที่ว่าการอำเภอสุคิริน หมู่ที่ 4 ตำบลสุคิริน อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส 96190
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอสุคิริน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส

ประวัติ[แก้]

อำเภอสุคิรินเดิมเคยเป็นกิ่งอำเภอหนึ่งที่ได้จัดตั้งขึ้น พ.ศ. 2474 ชื่อ กิ่งอำเภอปาโจ (ปาโจ แปลว่า น้ำตก[1]) ขึ้นกับอำเภอโต๊ะโมะ (คืออำเภอแว้งในปัจจุบัน) กิ่งอำเภอนี้จัดตั้งเพราะมีชาวฝรั่งเศสได้เข้ามาขอสัมปทานทำเหมืองแร่ทองคำบริเวณเทือกเขาลีซอ ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลโต๊ะโมะ มีราษฎรอพยพเข้ามาอยู่เป็นจำนวนมาก ทางราชการจึงได้พิจารณาจัดตั้งกิ่งอำเภอนี้ขึ้นมาเพื่อสะดวกในการปกครอง ดูแลผลประโยชน์ของทางราชการในการจัดเก็บภาษีอากรและให้บริการประชาชน โดยแบ่งเขตการปกครองเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลโต๊ะโมะและตำบลมาโมง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 เกิดสงครามอินโดจีนขึ้น ชาวฝรั่งเศสเจ้าของกิจการเหมืองแร่ทองคำได้หนีภัยสงคราม จึงทิ้งเหมืองแร่ทองคำ ดังนั้นรัฐบาลไทยโดยกรมโลหะกิจ กระทรวงอุตสาหกรรม ได้แต่งตั้งพระอุดมธรณีศาสตร์ มาเป็นผู้ดำเนินการเหมืองแร่ทองคำดังกล่าวแทน ประมาณปีเศษเกิดเหตุการณ์ไม่สงบในบริเวณเหมืองแร่ทองคำ และต่อมาได้ล้มเลิกกิจการไป คนไทยที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ได้อพยพออกหมด

ต่อมาใบปี พ.ศ. 2506 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้กรมประชาสงเคราะห์จัดตั้งนิคมพัฒนาตนเองภาคใต้ จังหวัดนราธิวาส เพื่ออพยพราษฎรที่มีฐานะยากจนและไม่มีที่ดินทำกินจากท้องที่ต่าง ๆ เข้ามาประกอบอาชีพ เขตนิคมคลุมพื้นที่ 2 อำเภอ คือ อำเภอสุคิรินและอำเภอจะแนะ

เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2520 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง กิ่งอำเภอสุคิริน ขึ้น ประกอบด้วย 2 ตำบล คือ ตำบลมาโมงและตำบลสุคิริน และเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2529 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะกิ่งอำเภอสุคิรินเป็น อำเภอสุคิริน จนถึงปัจจุบัน

คำว่า "สุคิริน" เป็นชื่อตำหนักที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระราชทานเมื่อคราวเสด็จมาประทับแรม เมื่อปี พ.ศ. 2510 ซึ่งหมายความว่า "พรรณไม้งามเขียวชอุ่ม" ซึ่งสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระราชทานเพื่อความเหมาะสมกับสภาพท้องถิ่นที่เต็มไปด้วยป่าและภูเขา มีพรรณไม้นานาชนิดขึ้นอยู่อย่างงดงาม

ภูมิศาสตร์[แก้]

อำเภอสุคิรินตั้งอยู่ทางตอนล่างด้านใต้สุดของจังหวัดนราธิวาส มีสภาพเป็นป่าและภูเขาโอบล้อมรอบ มีเนื้อที่ประมาณ 577 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 323,125 ไร่ โดยเกือบทั้งหมดอยู่ในเขตนิคมสร้างตนเองสุคิริน อำเภอสุคิรินอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนราธิวาสประมาณ 120 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

ลักษณะภูมิประเทศ[แก้]

สภาพพื้นที่ทั่วไปเป็นภูเขาสูงชันและป่าทึบ มีที่ราบระหว่างภูเขาบ้างเล็กน้อย ลักษณะดินมีความอุดมสมบูรณ์ สภาพพื้นที่เป็นเทือกเขามีเทือกเขาที่สำคัญ ได้แก่

  • เทือกเขาตูแว กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินกับอำเภอจะแนะ และอำเภอสุไหงปาดี
  • เทือกเขาบาตูกาเตาะ กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินกับประเทศมาเลเซีย
  • เทือกเขาบาลา กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินและอำเภอแว้ง และประเทศมาเลเซีย เป็นต้นน้ำของแม่น้ำสายบุรี และแม่น้ำสุไหงโกลก มีแม่น้ำที่สำคัญคือ แม่น้ำสายบุรี และมีคลองที่สำคัญ 12 สาย ลำธารสายสำคัญ 7 สาย

พื้นที่การใช้ประโยชน์มีทั้งหมด 319,849 ไร่ เป็นพื้นที่ป่า 246,129 ไร่ พื้นที่ถือครองทางการเกษตรจำนวน 81,648 ไร่ พื้นที่ทำการเกษตรจริง 72,256 ไร่ โดยการถือครองที่ดินในอำเภอสุคิริน ส่วนใหญ่ยังไม่มีเอกสารสิทธิ โดยจะมีเฉพาะผู้ที่มีคุณสมบัติครบตามหลักเกณฑ์ของทางนิคมสร้างตนเอง และทางนิคมได้ออกเอกสารสิทธิ ซึ่งได้นำมาเปลี่ยนเป็นหนังสือรับรองการทำประโยชน์แล้ว มีจำนวนเพียง 156 แปลงเท่านั้น

ลักษณะภูมิอากาศ[แก้]

อำเภอสุคิริน ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ และลมมรสุมตะวันตกเฉียงเหนือจากมหาสมุทรอินเดีย ประกอบกับพื้นที่ทั่วไป เป็นภูเขาสูงชันและป่าทึบจึงทำให้มีฝนตกชุกเกือบตลอดทั้งปี มีฤดูกาลเพียง 2 ฤดู คือ

  • ฤดูร้อน ซึ่งจะเริ่มตั้งแต่ เดือนมกราคม - เมษายน ช่วงร้อนที่สุดช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน อุณหภูมิเฉลี่ย 30 C ปริมาณน้ำฝน 50 มม.
  • ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่ เดือนพฤษภาคม - ธันวาคม ฝนจะตกชุกในเดือนกันยายน - ธันวาคม อุณหภูมิเฉลี่ย 20 C ปริมาณน้ำฝน 265 มม.

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอสุคิรินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่

1. มาโมง (Mamong) 10 หมู่บ้าน
2. สุคิริน (Sukhirin) 13 หมู่บ้าน
3. เกียร์ (Kia) 5 หมู่บ้าน
4. ภูเขาทอง (Phukhao Thong) 8 หมู่บ้าน
5. ร่มไทร (Rom Sai) 5 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอสุคิรินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลสุคิริน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสุคิริน ตำบลมาโมง และตำบลเกียร์
  • องค์การบริหารส่วนตำบลมาโมง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาโมง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลสุคิริน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุคิริน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเกียร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกียร์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลภูเขาทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเขาทองทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลร่มไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่มไทรทั้งตำบล

ประชากร[แก้]

ประชากรตามสถิติทะเบียนราษฎร์ เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2560 มีจำนวน 26,258 คน หลังคาเรือน 8,561 หลัง

  • ชาย 13,412 คน
  • หญิง 12,846 คน
  • ความหนาแน่นเฉลี่ย 51.18  คน / ตารางกิโลเมตร
  • ความหนาแน่นของบ้านต่อพื้นที่  16.68  หลังคาเรือน / ตร.กม.

เศรษฐกิจ[แก้]

  • การเกษตรกรรม มีพื้นที่การเกษตรทั้งสิ้น 81,648 ไร่ ครอบครัวเกษตร 3,623 ครอบครัว สภาพการผลิตพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ๆ ได้แก่ ยางพารา (57,455 ไร่) เงาะ (4,538 ไร่) ลองกอง (39,173 ไร่) ทุเรียน (3,242 ไร่) มังคุด (1,346 ไร่) สะตอ (877 ไร่)
  • การปศุสัตว์ ได้แก่การเลี้ยงโค กระบือ แพะ แกะ สุกร ไก่ เป็ด ห่าน
  • การพาณิชย์ มีสถานบริการน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดใหญ่ 1 แห่ง มีธนาคาร 1 แห่ง คือ ธนาคารออมสิน สาขาสุคิริน และมีสหกรณ์ที่ขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติสหกรณ์  จำนวน 1 แห่ง  คือ สหกรณ์ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน

สถานที่ราชการ[แก้]

โรงพยาบาลสุคิริน
  • โรงพยาบาลประจำอำเภอ จำนวน 1 แห่ง คือ โรงพยาบาลสุคิริน
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 9 แห่ง คือ
    1. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล สว.นอก
    2. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล กะลูบี
    3. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
    4. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ภูเขาทอง
    5. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ร่มไทร
    6. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านน้ำตก
    7. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ไอยามู
    8. โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ร่มเกล้าพยาบาล    
    9. สถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติฯ  ไอปาโจ
  • สถานีตำรวจภูธร จำนวน 1 แห่ง คือ สถานีตำรวจภูธรสุคิริน
  • โรงเรียนมัธยมศึกษา จำนวน 1 แห่ง คือ โรงเรียนสุคิรินวิทยา
  • โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา จำนวน 4 แห่ง คือ
    1. โรงเรียนนิคมพัฒนา ๑๐
    2. โรงเรียนนิคมพัฒนา ๒
    3. โรงเรียนรักไทย
    4. โรงเรียนบ้านบาลูกายาอิง
  • โรงเรียนประถมศึกษา จำนวน 11 แห่ง
    1. โรงเรียนนิคมพัฒนา ๔
    2. โรงเรียนนิคมพัฒนา ๕
    3. โรงเรียนนิคมพัฒนา ๖
    4. โรงเรียนนิคมพัฒนา ๗
    5. โรงเรียนนิคมพัฒนา ๙
    6. โรงเรียนสุคิริน
    7. โรงเรียน ตชด. บ้านลีลานนท์
    8. โรงเรียนบ้านจุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
    9. โรงเรียนบ้านร่วมใจ
    10. โรงเรียนบ้านน้ำใส
    11. โรงเรียนภูเขาทอง

สถานที่ท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญ[แก้]

  • พระตำหนักสุคิริน
  • เหมืองทองคำโต๊ะโม๊ะ
  • พิพิธภัณฑ์หมู่บ้านจุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
  • ศาลเจ้าแม่โต๊ะโมะ
  • วัดพระธาตุภูเขาทอง
  • จุดผ่อนปรนชายแดนไทย - มาเลเซีย
  • ลานหินขาวบ้านสามซอย
  • ทะเลหมอกบ้านภูเขาทอง
  • ผาสน ภูเขาทอง
  • ฟาร์มตัวอย่าง ฯ บ้านไอปาโจ
  • ผานับดาว บ้านราษฏร์ประสาน
  • โครงการนาข้าวขั้นบันไดบ้านยาเด๊ะ อันเนื่องพระราชดำริ
  • น้ำตกศรีทักษิณ
  • อ่างเก็บน้ำเขาสำนัก
  • ต้นกระพงษ์ยักษ์
  • เนินพิศวง

อ้างอิง[แก้]

  1. ประพนธ์ เรืองณรงค์. "บทผนวกเกียรติยศ". ใน รัฐปัตตานีใน "ศรีวิชัย" เก่าแก่กว่ารัฐสุโขทัยในประวัติศาสตร์. สุจิตต์ วงษ์เทศ (บรรณาธิการ). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:มติชน. 2547, หน้า 353