อำเภอสุคิริน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อำเภอสุคิริน
แผนที่จังหวัดนราธิวาส เน้นอำเภอสุคิริน
หลายประเพณี ที่สร้างตน ต้นลำธาร
หวานผลไม้ ใต้เหมืองทอง
ข้อมูลทั่วไป
อักษรไทย อำเภอสุคิริน
อักษรโรมัน Amphoe Sukhirin
จังหวัด นราธิวาส
ข้อมูลสถิติ
พื้นที่ 513.0 ตร.กม.
ประชากร 25,756 คน (พ.ศ. 2557)
ความหนาแน่น 50.20 คน/ตร.กม.
รหัสทางภูมิศาสตร์ 9609
รหัสไปรษณีย์ 96190
ที่ว่าการอำเภอ
ที่ตั้ง ที่ว่าการอำเภอสุคิริน หมู่ที่ 4 ตำบลสุคิริน อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส 96190
พิกัด 5°56′20″N 101°46′14″E / 5.93889°N 101.77056°E / 5.93889; 101.77056
หมายเลขโทรศัพท์ 0 7365 6071
หมายเลขโทรสาร 0 7365 6071

สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอสุคิริน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอสุคิรินตั้งอยู่ทางตอนล่างด้านใต้สุดของจังหวัดนราธิวาส มีสภาพเป็นป่าและภูเขาโอบล้อมรอบ มีเนื้อที่ประมาณ 577 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 323,125 ไร่ โดยเกือบทั้งหมดอยู่ในเขตนิคมสร้างตนเองสุคิริน อำเภอสุคิรินอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนราธิวาสประมาณ 120 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

ลักษณะภูมิประเทศ[แก้]

สภาพพื้นที่ทั่ว ๆ ไปเป็นภูเขาสูงชันและป่าทึบ มีที่ราบระหว่างภูเขาบ้างเล็กน้อย ลักษณะดินมีความอุดมสมบูรณ์ สภาพพื้นที่เป็นเทือกเขามีเทือกเขาที่สำคัญ ได้แก่

เทือกเขาตูแว กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินกับอำเภอจะแนะ และอำเภอสุไหงปาดี

เทือกเขาบาตูกาเตาะ กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินกับประเทศมาเลเซีย

เทือกเขาบาลา กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินและอำเภอแว้ง และประเทศมาเลเซีย

เป็นต้นน้ำของแม่น้ำสายบุรี และแม่น้ำสุไหงโกลก มีแม่น้ำที่สำคัญคือ แม่น้ำสายบุรี และมีคลองที่สำคัญ 12 สาย ลำธารสายสำคัญ 7 สาย

ลักษณะภูมิอากาศ[แก้]

อำเภอสุคิริน ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ และลมมรสุมตะวันตกเฉียงเหนือจากมหาสมุทรอินเดีย ประกอบกับพื้นที่ทั่วไป เป็นภูเขาสูงชันและป่าทึบจึงทำให้มีฝนตกชุกเกือบตลอดทั้งปี มีฤดูกาลเพียง 2 ฤดู คือ

ฤดู ร้อน ซึ่งจะเริ่มตั้งแต่ เดือนมกราคม - เมษายน ช่วงร้อนที่สุดช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน อุณหภูมิเฉลี่ย 30 C ปริมาณน้ำฝน 50 มม.

ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่ เดือนพฤษภาคม - ธันวาคม ฝนจะตกชุกในเดือนกันยายน - ธันวาคม อุณหภูมิเฉลี่ย 20 C ปริมาณน้ำฝน 265 มม.

ประชากร[แก้]

ประชากรตามสถิติทะเบียนราษฎร์ เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2558

ประชากร อำเภอสุคิรินทั้งหมด จำนวน  25,839  คน

ชาย     13,367  คน

หญิง    12,472  คน

จำนวนหลังคาเรือน   8,211 หลัง

ความหนาแน่นเฉลี่ย  49.97  คน / ตารางกิโลเมตร

ความหนาแน่นของบ้านต่อพื้นที่  15.88  หลังคาเรือน / ตร.กม.

พื้นที่การใช้ประโยชน์[แก้]

พื้นที่ทั้งหมด 319,849 ไร่ เป็นพื้นที่ป่า 246,129 ไร่ พื้นที่ถือครองทางการเกษตรจำนวน 81,648 ไร่ พื้นที่ทำการเกษตรจริง 72,256 ไร่ โดยการถือครองที่ดินในอำเภอสุคิริน ส่วนใหญ่ยังไม่มีเอกสารสิทธิ โดยจะมีเฉพาะผู้ที่มีคุณสมบัติครบตามหลักเกณฑ์ของทางนิคมสร้างตนเอง และทางนิคมได้ออกเอกสารสิทธิ ซึ่งได้นำมาเปลี่ยนเป็นหนังสือรับรองการทำประโยชน์แล้ว มีจำนวนเพียง 156 แปลงเท่านั้น

สภาพเศรษฐกิจ[แก้]

1. การเกษตรกรรม มีพื้นที่การเกษตรทั้งสิ้น 81,648 ไร่ ครอบครัวเกษตร 3,623 ครอบครัว สภาพการผลิตพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ๆ ได้แก่

- ยางพารา มีพื้นที่ปลูกประมาณ 57,455 ไร่

- เงาะ มีพื้นที่ปลูกประมาณ 4,538 ไร่

- ลองกอง มีพื้นที่ปลูกประมาณ 39,173 ไร่

- ทุเรียน มีพื้นที่ปลูกประมาณ 3,242 ไร่

- มังคุด มีพื้นที่ปลูกประมาณ 1,346 ไร่

- สะตอ มีพื้นที่ปลูกประมาณ 877 ไร่

2. การปศุสัตว์ ได้แก่การเลี้ยงโค กระบือ แพะ แกะ สุกร ไก่ เป็ด ห่าน

3. การพาณิชย์

- มีสถานบริการน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดใหญ่ 1 แห่ง

- มีธนาคาร 1 แห่ง คือ ธนาคารออมสิน สาขาสุคิริน

- มีสหกรณ์ที่ขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติสหกรณ์  จำนวน 1 แห่ง  คือ สหกรณ์ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน

ประวัติ[แก้]

อำเภอสุคิรินเดิมเคยเป็นกิ่งอำเภอหนึ่งที่ได้จัดตั้งขึ้น พ.ศ. 2474 ชื่อ กิ่งอำเภอปาโจ (ปาโจ แปลว่า น้ำตก[1]) ขึ้นกับอำเภอโต๊ะโมะ (คืออำเภอแว้งในปัจจุบัน) กิ่งอำเภอนี้จัดตั้งเพราะมีชาวฝรั่งเศสได้เข้ามาขอสัมปทานทำเหมืองแร่ทองคำบริเวณเทือกเขาลีซอ ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลโต๊ะโมะ มีราษฎรอพยพเข้ามาอยู่เป็นจำนวนมาก ทางราชการจึงได้พิจารณาจัดตั้งกิ่งอำเภอนี้ขึ้นมาเพื่อสะดวกในการปกครอง ดูแลผลประโยชน์ของทางราชการในการจัดเก็บภาษีอากรและให้บริการประชาชน โดยแบ่งเขตการปกครองเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลโต๊ะโมะและตำบลมาโมง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 เกิดสงครามอินโดจีนขึ้น ชาวฝรั่งเศสเจ้าของกิจการเหมืองแร่ทองคำได้หนีภัยสงคราม จึงทิ้งเหมืองแร่ทองคำ ดังนั้นรัฐบาลไทยโดยกรมโลหะกิจ กระทรวงอุตสาหกรรม ได้แต่งตั้งพระอุดมธรณีศาสตร์ มาเป็นผู้ดำเนินการเหมืองแร่ทองคำดังกล่าวแทน ประมาณปีเศษเกิดเหตุการณ์ไม่สงบในบริเวณเหมืองแร่ทองคำ และต่อมาได้ล้มเลิกกิจการไป คนไทยที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ได้อพยพออกหมด

ต่อมาใบปี พ.ศ. 2506 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้กรมประชาสงเคราะห์จัดตั้งนิคมพัฒนาตนเองภาคใต้ จังหวัดนราธิวาส เพื่ออพยพราษฎรที่มีฐานะยากจนและไม่มีที่ดินทำกินจากท้องที่ต่าง ๆ เข้ามาประกอบอาชีพ เขตนิคมคลุมพื้นที่ 2 อำเภอ คือ อำเภอสุคิรินและอำเภอจะแนะ

เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2520 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง กิ่งอำเภอสุคิริน ขึ้น ประกอบด้วย 2 ตำบล คือ ตำบลมาโมงและตำบลสุคิริน และเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2529 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะกิ่งอำเภอสุคิรินเป็น อำเภอสุคิริน จนถึงปัจจุบัน

คำว่า "สุคิริน" เป็นชื่อตำหนักที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระราชทานเมื่อคราวเสด็จมาประทับแรม เมื่อปี พ.ศ. 2510 ซึ่งหมายความว่า "พรรณไม้งามเขียวชอุ่ม" ซึ่งสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระราชทานเพื่อความเหมาะสมกับสภาพท้องถิ่นที่เต็มไปด้วยป่าและภูเขา มีพรรณไม้นานาชนิดขึ้นอยู่อย่างงดงาม

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอสุคิรินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่

1. มาโมง (Mamong) 10 หมู่บ้าน
2. สุคิริน (Sukhirin) 13 หมู่บ้าน
3. เกียร์ (Kia) 5 หมู่บ้าน
4. ภูเขาทอง (Phukhao Thong) 8 หมู่บ้าน
5. ร่มไทร (Rom Sai) 5 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอสุคิรินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลสุคิริน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสุคิริน ตำบลมาโมง และตำบลเกียร์
  • องค์การบริหารส่วนตำบลมาโมง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาโมง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลสุคิริน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุคิริน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเกียร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกียร์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลภูเขาทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเขาทองทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลร่มไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่มไทรทั้งตำบล

สถานที่ราชการ[แก้]

โรงพยาบาลประจำอำเภอ จำนวน 1 แห่ง คือ

  • โรงพยาบาลสุคิริน

โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 9 แห่ง คือ

  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล สว.นอก
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล กะลูบี
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ภูเขาทอง
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ร่มไทร
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านน้ำตก
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ไอยามู
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ร่มเกล้าพยาบาล    
  • สถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติฯ  ไอปาโจ

สถานีตำรวจภูธร จำนวน 1 แห่ง คือ

  • สถานีตำรวจภูธรสุคิริน

โรงเรียนมัธยมศึกษา จำนวน 1 แห่ง คือ

  • โรงเรียนสุคิรินวิทยา

โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา จำนวน 4 แห่ง คือ

  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๑๐
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๒
  • โรงเรียนรักไทย
  • โรงเรียนบ้านบาลูกายาอิง

โรงเรียนประถมศึกษา จำนวน 11 แห่ง

  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๔
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๕
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๖
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๗
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๙
  • โรงเรียนสุคิริน
  • โรงเรียน ตชด. บ้านลีลานนท์
  • โรงเรียนบ้านจุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
  • โรงเรียนบ้านร่วมใจ
  • โรงเรียนบ้านน้ำใส
  • โรงเรียนภูเขาทอง

สถานที่ท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญ[แก้]

  • พระตำหนักสุคิริน
  • เหมืองทองคำโต๊ะโม๊ะ
  • พิพิธภัณฑ์หมู่บ้านจุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
  • ศาลเจ้าแม่โต๊ะโมะ
  • วัดพระธาตุภูเขาทอง
  • จุดผ่อนปรนชายแดนไทย - มาเลเซีย
  • ลานหินขาวบ้านสามซอย
  • ทะเลหมอกบ้านภูเขาทอง
  • ผาสน ภูเขาทอง
  • ฟาร์มตัวอย่าง ฯ บ้านไอปาโจ
  • ผานับดาว บ้านราษฏร์ประสาน
  • โครงการนาข้าวขั้นบันไดบ้านยาเด๊ะ อันเนื่องพระราชดำริ
  • น้ำตกศรีทักษิณ
  • อ่างเก็บน้ำเขาสำนัก
  • ต้นกระพงษ์ยักษ์
  • เนินพิศวง
  1. ประพนธ์ เรืองณรงค์. "บทผนวกเกียรติยศ". ใน รัฐปัตตานีใน "ศรีวิชัย" เก่าแก่กว่ารัฐสุโขทัยในประวัติศาสตร์. สุจิตต์ วงษ์เทศ (บรรณาธิการ). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:มติชน. 2547, หน้า 353