อำเภอสุคิริน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อำเภอสุคิริน
แผนที่จังหวัดนราธิวาส เน้นอำเภอสุคิริน
คำขวัญ: หลายประเพณี ที่สร้างตน ต้นลำธาร
หวานผลไม้ ใต้เหมืองทอง
พิกัดภูมิศาสตร์: 5°56′20″N 101°46′14″E / 5.93889°N 101.77056°E / 5.93889; 101.77056
อักษรไทยอำเภอสุคิริน
อักษรโรมันAmphoe Sukhirin
จังหวัดนราธิวาส
พื้นที่
 • ทั้งหมด513.0 ตร.กม. (198.1 ตร.ไมล์)
ประชากร (2561)
 • ทั้งหมด26,462 คน
 • ความหนาแน่น51.58 คน/ตร.กม. (133.6 คน/ตร.ไมล์)
รหัสไปรษณีย์96190
รหัสภูมิศาสตร์9609
ที่อยู่
ที่ว่าการ
ที่ว่าการอำเภอสุคิริน หมู่ที่ 4 ตำบลสุคิริน อำเภอสุคิริน จังหวัดนราธิวาส 96190
สารานุกรมประเทศไทย ส่วนหนึ่งของสารานุกรมประเทศไทย

อำเภอสุคิริน เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดนราธิวาส

ที่ตั้งและอาณาเขต[แก้]

อำเภอสุคิรินตั้งอยู่ทางตอนล่างด้านใต้สุดของจังหวัดนราธิวาส มีสภาพเป็นป่าและภูเขาโอบล้อมรอบ มีเนื้อที่ประมาณ 577 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 323,125 ไร่ โดยเกือบทั้งหมดอยู่ในเขตนิคมสร้างตนเองสุคิริน อำเภอสุคิรินอยู่ห่างจากตัวจังหวัดนราธิวาสประมาณ 120 กิโลเมตร มีอาณาเขตติดต่อกับเขตการปกครองข้างเคียงดังนี้

ลักษณะภูมิประเทศ[แก้]

สภาพพื้นที่ทั่ว ๆ ไปเป็นภูเขาสูงชันและป่าทึบ มีที่ราบระหว่างภูเขาบ้างเล็กน้อย ลักษณะดินมีความอุดมสมบูรณ์ สภาพพื้นที่เป็นเทือกเขามีเทือกเขาที่สำคัญ ได้แก่

เทือกเขาตูแว กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินกับอำเภอจะแนะ และอำเภอสุไหงปาดี

เทือกเขาบาตูกาเตาะ กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินกับประเทศมาเลเซีย

เทือกเขาบาลา กั้นพรมแดนระหว่างอำเภอสุคิรินและอำเภอแว้ง และประเทศมาเลเซีย

เป็นต้นน้ำของแม่น้ำสายบุรี และแม่น้ำสุไหงโกลก มีแม่น้ำที่สำคัญคือ แม่น้ำสายบุรี และมีคลองที่สำคัญ 12 สาย ลำธารสายสำคัญ 7 สาย

ลักษณะภูมิอากาศ[แก้]

อำเภอสุคิริน ได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมตะวันออกเฉียงใต้ และลมมรสุมตะวันตกเฉียงเหนือจากมหาสมุทรอินเดีย ประกอบกับพื้นที่ทั่วไป เป็นภูเขาสูงชันและป่าทึบจึงทำให้มีฝนตกชุกเกือบตลอดทั้งปี มีฤดูกาลเพียง 2 ฤดู คือ

ฤดู ร้อน ซึ่งจะเริ่มตั้งแต่ เดือนมกราคม - เมษายน ช่วงร้อนที่สุดช่วงเดือนกุมภาพันธ์ถึงเดือนเมษายน อุณหภูมิเฉลี่ย 30 C ปริมาณน้ำฝน 50 มม.

ฤดูฝน เริ่มตั้งแต่ เดือนพฤษภาคม - ธันวาคม ฝนจะตกชุกในเดือนกันยายน - ธันวาคม อุณหภูมิเฉลี่ย 20 C ปริมาณน้ำฝน 265 มม.

ประชากร[แก้]

ประชากรตามสถิติทะเบียนราษฎร์ เดือน ธันวาคม พ.ศ. 2560

ประชากร อำเภอสุคิรินทั้งหมด จำนวน  26,258  คน

ชาย     13,412  คน

หญิง    12,846  คน

จำนวนหลังคาเรือน   8,561 หลัง

ความหนาแน่นเฉลี่ย  51.18  คน / ตารางกิโลเมตร

ความหนาแน่นของบ้านต่อพื้นที่  16.68  หลังคาเรือน / ตร.กม.

พื้นที่การใช้ประโยชน์[แก้]

พื้นที่ทั้งหมด 319,849 ไร่ เป็นพื้นที่ป่า 246,129 ไร่ พื้นที่ถือครองทางการเกษตรจำนวน 81,648 ไร่ พื้นที่ทำการเกษตรจริง 72,256 ไร่ โดยการถือครองที่ดินในอำเภอสุคิริน ส่วนใหญ่ยังไม่มีเอกสารสิทธิ โดยจะมีเฉพาะผู้ที่มีคุณสมบัติครบตามหลักเกณฑ์ของทางนิคมสร้างตนเอง และทางนิคมได้ออกเอกสารสิทธิ ซึ่งได้นำมาเปลี่ยนเป็นหนังสือรับรองการทำประโยชน์แล้ว มีจำนวนเพียง 156 แปลงเท่านั้น

สภาพเศรษฐกิจ[แก้]

1. การเกษตรกรรม มีพื้นที่การเกษตรทั้งสิ้น 81,648 ไร่ ครอบครัวเกษตร 3,623 ครอบครัว สภาพการผลิตพืชเศรษฐกิจที่สำคัญ ๆ ได้แก่

- ยางพารา มีพื้นที่ปลูกประมาณ 57,455 ไร่

- เงาะ มีพื้นที่ปลูกประมาณ 4,538 ไร่

- ลองกอง มีพื้นที่ปลูกประมาณ 39,173 ไร่

- ทุเรียน มีพื้นที่ปลูกประมาณ 3,242 ไร่

- มังคุด มีพื้นที่ปลูกประมาณ 1,346 ไร่

- สะตอ มีพื้นที่ปลูกประมาณ 877 ไร่

2. การปศุสัตว์ ได้แก่การเลี้ยงโค กระบือ แพะ แกะ สุกร ไก่ เป็ด ห่าน

3. การพาณิชย์

- มีสถานบริการน้ำมันเชื้อเพลิงขนาดใหญ่ 1 แห่ง

- มีธนาคาร 1 แห่ง คือ ธนาคารออมสิน สาขาสุคิริน

- มีสหกรณ์ที่ขึ้นทะเบียนตามพระราชบัญญัติสหกรณ์  จำนวน 1 แห่ง  คือ สหกรณ์ กำนัน ผู้ใหญ่บ้าน

ประวัติ[แก้]

อำเภอสุคิรินเดิมเคยเป็นกิ่งอำเภอหนึ่งที่ได้จัดตั้งขึ้น พ.ศ. 2474 ชื่อ กิ่งอำเภอปาโจ (ปาโจ แปลว่า น้ำตก[1]) ขึ้นกับอำเภอโต๊ะโมะ (คืออำเภอแว้งในปัจจุบัน) กิ่งอำเภอนี้จัดตั้งเพราะมีชาวฝรั่งเศสได้เข้ามาขอสัมปทานทำเหมืองแร่ทองคำบริเวณเทือกเขาลีซอ ซึ่งตั้งอยู่ที่ตำบลโต๊ะโมะ มีราษฎรอพยพเข้ามาอยู่เป็นจำนวนมาก ทางราชการจึงได้พิจารณาจัดตั้งกิ่งอำเภอนี้ขึ้นมาเพื่อสะดวกในการปกครอง ดูแลผลประโยชน์ของทางราชการในการจัดเก็บภาษีอากรและให้บริการประชาชน โดยแบ่งเขตการปกครองเป็น 2 ตำบล คือ ตำบลโต๊ะโมะและตำบลมาโมง

ต่อมาในปี พ.ศ. 2482 เกิดสงครามอินโดจีนขึ้น ชาวฝรั่งเศสเจ้าของกิจการเหมืองแร่ทองคำได้หนีภัยสงคราม จึงทิ้งเหมืองแร่ทองคำ ดังนั้นรัฐบาลไทยโดยกรมโลหะกิจ กระทรวงอุตสาหกรรม ได้แต่งตั้งพระอุดมธรณีศาสตร์ มาเป็นผู้ดำเนินการเหมืองแร่ทองคำดังกล่าวแทน ประมาณปีเศษเกิดเหตุการณ์ไม่สงบในบริเวณเหมืองแร่ทองคำ และต่อมาได้ล้มเลิกกิจการไป คนไทยที่อาศัยอยู่บริเวณนี้ได้อพยพออกหมด

ต่อมาใบปี พ.ศ. 2506 คณะรัฐมนตรีได้มีมติให้กรมประชาสงเคราะห์จัดตั้งนิคมพัฒนาตนเองภาคใต้ จังหวัดนราธิวาส เพื่ออพยพราษฎรที่มีฐานะยากจนและไม่มีที่ดินทำกินจากท้องที่ต่าง ๆ เข้ามาประกอบอาชีพ เขตนิคมคลุมพื้นที่ 2 อำเภอ คือ อำเภอสุคิรินและอำเภอจะแนะ

เมื่อวันที่ 1 มีนาคม พ.ศ. 2520 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศจัดตั้ง กิ่งอำเภอสุคิริน ขึ้น ประกอบด้วย 2 ตำบล คือ ตำบลมาโมงและตำบลสุคิริน และเมื่อวันที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2529 กระทรวงมหาดไทยได้ประกาศยกฐานะกิ่งอำเภอสุคิรินเป็น อำเภอสุคิริน จนถึงปัจจุบัน

คำว่า "สุคิริน" เป็นชื่อตำหนักที่สมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระราชทานเมื่อคราวเสด็จมาประทับแรม เมื่อปี พ.ศ. 2510 ซึ่งหมายความว่า "พรรณไม้งามเขียวชอุ่ม" ซึ่งสมเด็จพระศรีนครินทราบรมราชชนนี พระราชทานเพื่อความเหมาะสมกับสภาพท้องถิ่นที่เต็มไปด้วยป่าและภูเขา มีพรรณไม้นานาชนิดขึ้นอยู่อย่างงดงาม

การแบ่งเขตการปกครอง[แก้]

การปกครองส่วนภูมิภาค[แก้]

อำเภอสุคิรินแบ่งเขตการปกครองย่อยออกเป็น 5 ตำบล 41 หมู่บ้าน ได้แก่

1. มาโมง (Mamong) 10 หมู่บ้าน
2. สุคิริน (Sukhirin) 13 หมู่บ้าน
3. เกียร์ (Kia) 5 หมู่บ้าน
4. ภูเขาทอง (Phukhao Thong) 8 หมู่บ้าน
5. ร่มไทร (Rom Sai) 5 หมู่บ้าน

การปกครองส่วนท้องถิ่น[แก้]

ท้องที่อำเภอสุคิรินประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 6 แห่ง ได้แก่

  • เทศบาลตำบลสุคิริน ครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของตำบลสุคิริน ตำบลมาโมง และตำบลเกียร์
  • องค์การบริหารส่วนตำบลมาโมง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลมาโมง (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลสุคิริน ครอบคลุมพื้นที่ตำบลสุคิริน (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลเกียร์ ครอบคลุมพื้นที่ตำบลเกียร์ (เฉพาะนอกเขตเทศบาลตำบลสุคิริน)
  • องค์การบริหารส่วนตำบลภูเขาทอง ครอบคลุมพื้นที่ตำบลภูเขาทองทั้งตำบล
  • องค์การบริหารส่วนตำบลร่มไทร ครอบคลุมพื้นที่ตำบลร่มไทรทั้งตำบล

สถานที่ราชการ[แก้]

โรงพยาบาลประจำอำเภอ จำนวน 1 แห่ง คือ

  • โรงพยาบาลสุคิริน

โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 9 แห่ง คือ

  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล สว.นอก
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล กะลูบี
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ภูเขาทอง
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ร่มไทร
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านน้ำตก
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ไอยามู
  • โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล ร่มเกล้าพยาบาล    
  • สถานีอนามัยเฉลิมพระเกียรติฯ  ไอปาโจ

สถานีตำรวจภูธร จำนวน 1 แห่ง คือ

  • สถานีตำรวจภูธรสุคิริน

โรงเรียนมัธยมศึกษา จำนวน 1 แห่ง คือ

  • โรงเรียนสุคิรินวิทยา

โรงเรียนประถมศึกษาและมัธยมศึกษา จำนวน 4 แห่ง คือ

  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๑๐
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๒
  • โรงเรียนรักไทย
  • โรงเรียนบ้านบาลูกายาอิง

โรงเรียนประถมศึกษา จำนวน 11 แห่ง

  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๔
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๕
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๖
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๗
  • โรงเรียนนิคมพัฒนา ๙
  • โรงเรียนสุคิริน
  • โรงเรียน ตชด. บ้านลีลานนท์
  • โรงเรียนบ้านจุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
  • โรงเรียนบ้านร่วมใจ
  • โรงเรียนบ้านน้ำใส
  • โรงเรียนภูเขาทอง

สถานที่ท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญ[แก้]

  • พระตำหนักสุคิริน
  • เหมืองทองคำโต๊ะโม๊ะ
  • พิพิธภัณฑ์หมู่บ้านจุฬาภรณ์พัฒนา ๑๒
  • ศาลเจ้าแม่โต๊ะโมะ
  • วัดพระธาตุภูเขาทอง
  • จุดผ่อนปรนชายแดนไทย - มาเลเซีย
  • ลานหินขาวบ้านสามซอย
  • ทะเลหมอกบ้านภูเขาทอง
  • ผาสน ภูเขาทอง
  • ฟาร์มตัวอย่าง ฯ บ้านไอปาโจ
  • ผานับดาว บ้านราษฏร์ประสาน
  • โครงการนาข้าวขั้นบันไดบ้านยาเด๊ะ อันเนื่องพระราชดำริ
  • น้ำตกศรีทักษิณ
  • อ่างเก็บน้ำเขาสำนัก
  • ต้นกระพงษ์ยักษ์
  • เนินพิศวง

อ้างอิง[แก้]

  1. ประพนธ์ เรืองณรงค์. "บทผนวกเกียรติยศ". ใน รัฐปัตตานีใน "ศรีวิชัย" เก่าแก่กว่ารัฐสุโขทัยในประวัติศาสตร์. สุจิตต์ วงษ์เทศ (บรรณาธิการ). พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ:มติชน. 2547, หน้า 353