อาสนวิหารอ็องเฌ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
อาสนวิหารอ็องเฌ

อาสนวิหารอ็องเฌ (ฝรั่งเศส: Cathédrale d'Angers) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารนักบุญมอริซแห่งอ็องเฌ (Cathédrale Saint-Maurice d'Angers) เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลอ็องเฌ ตั้งอยู่ในเมืองอ็องเฌ จังหวัดแมเนลัวร์ แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญมอริซ อดีตมุขนายกในคริสต์ศตวรรษที่ 4

อาสนวิหารแห่งนี้เป็นหนึ่งตัวอย่างของอาคารที่อยู่ในระหว่างการเปลี่ยนผ่านทางสถาปัตยกรรมระหว่างโรมาเนสก์กับกอทิกที่สวยงาม และยังเป็นอีกหนึ่งประจักษ์พยานสำคัญของสถาปัตยกรรมกอทิกอ็องฌ์แว็ง ซึ่งพบเห็นในดินแดนแถบนั้นอีกด้วย

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862[2]

ประวัติ[แก้]

ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 มุขนายกอูว์แบร์ เดอ ว็องโดม ได้อนุมัติให้สร้างอาสนวิหารแห่งใหม่ตามแบบสถาปัตยกรรมในสมัยนั้นคือโรมาเนสก์ ซึ่งมีบริเวณกลางโบสถ์เพียงโถงเดียว อาสนวิหารแห่งนี้สร้างเสร็จและเสกในปี ค.ศ. 1025 เพียงไม่กี่ปีต่อมาก็ถูกอัคคีภัยทำลายลงในปี ค.ศ. 1032

ต่อมามุขนายกฌอฟรัว เดอ ตูร์ ได้บูรณะกลับมาอยู่ในสภาพเดิมอีกครั้งในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 มหากางเขนบริเวณพิธีได้ติดตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 1051 และแท่นบูชาใหม่ในปี ค.ศ. 1092[3]

ต่อมาไม่นานก็ได้มีการบูรณะอีกโดยมุขนายกเรอโน เดอ มาร์ตีเญ และอูลแฌร์ และเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมากในสมัยของมุขนายกนอร์ม็อง เดอ ดูเอ และกีโยม เดอ โบมง โดยสองท่านหลังได้บูรณะโดยสร้างใหม่ในส่วนของบริเวณกลางโบสถ์ และมุขทางเข้าด้านหน้าอาสนวิหาร ซึ่งบริเวณกลางโบสถ์ที่เป็นโถงเดี่ยวนั้น (ไม่มีทางเดินข้าง) ต่อมาในภายหลังได้เป็นตัวอย่างสำคัญของการก่อสร้างอาสนวิหารอ็องกูแลมและแอบบีย์ฟงต์วโร (Abbaye de Fontevraud)

บริเวณโค้งสร้างส่วนฐานกำแพงบริเวณกลางโบสถ์เป็นแบบโรมาเนสก์ ซึ่งสูงถึงบริเวณครึ่งหนึ่งของความสูงอาคาร ต่อมาในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก็เริ่มมีการสร้างเสาและเพดานโค้งสันแบบกอทิก ซึ่งถือเป็นจุดกำเนิดของกอทิกอ็องฌ์แว็ง บริเวณกลางโบสถ์ประกอบด้วยโถงกลางเพียงฝั่งเดียว สร้างแบบโรมาเนสก์ ซึ่งนำไปสู่แขนกางเขน และบริเวณร้องเพลงสวดแบบกอทิก ซึ่งได้สร้างทับบนขอบบริเวณกำแพงเมืองเก่า

ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ได้มีการต่อเติมซุ้มโค้งบริเวณฐานของหอทั้งสอง โดยเป็นซุ้มที่ประกอบด้วยรูปสลักของอัศวินผู้อารักขานักบุญมอริซ ซึ่งสร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ซึ่งด้านบนเป็นเป็นหอสี่เหลี่ยมและปิดยอดด้วยโดมแบบห้าเหลี่ยม[4]

อาคารอาสนวิหารประกอบด้วยยอดสูงทั้งสองฝั่งอยู่บริเวณยอดของหอระฆังทั้งสอง ฟากทิศเหนือสร้างในปี ค.ศ. 1518 และทางทิศใต้ในปี ค.ศ. 1523

ในปี ค.ศ. 1806 มุขทางเข้าซึ่งเคยตั้งอยู่ด้านหน้าของอาสนวิหารซึ่งยื่นออกไปบริเวณจัตุรัสภายหน้านั้น ได้มีถูกทำลายลงเนื่องจากมีสภาพชำรุดทรุดโทรม และล้าสมัย ซึ่งมุขทางเข้านี้สร้างในแบบกอทิกอ็องฌ์แว็ง ครอบซุ้มประตูกลางด้านหน้า มีสูงสองชั้น ประกอบด้วยเพดานโค้งจำนวน 4 โค้ง ซึ่งยังพบอยู่เป็นร่อยรอยหลักฐานของมุขทางเข้าได้อยู่ในปัจจุบัน

ต่อมาได้มีโครงการหลายโครงการในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่จะก่อสร้างส่วนนี้ขึ้นใหม่ แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จจนถึงปัจจุบัน[5]

สัดส่วน[แก้]

  • ความยาวรวม : 90.47 เมตร (296.8 ฟุต)
  • ความกว้างของหน้าบันทางเข้า : 23 เมตร (75 ฟุต)
  • ความสูงของเพดานโค้งเหนือบริเวณกลางโบสถ์ : 24.7 เมตร (81 ฟุต)
  • ความกว้างของบริเวณกลางโบสถ์ : 16.4 เมตร (54 ฟุต)
  • ความยาวของบริเวณกลางโบสถ์ : 48 เมตร (157 ฟุต)
  • ความสูงของหอระฆัง : 75 เมตร (246 ฟุต)



ระเบียงภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. [1] Base Merimée ref. PA00108866 กระทรวงวัฒนธรรมแห่งฝรั่งเศส
  2. [2] Base Merimée ref. PA00108866 กระทรวงวัฒนธรรมแห่งฝรั่งเศส
  3. Les cathédrales en Pays de la Loire dans Revue 303, n°70, septembre 2001
  4. Louis de Farcy, Monographie de la cathédrale d'Angers, Angers ; 4 tomes : 1905 - 1926
  5. Revue 303, n°70, septembre 2001

บรรณานุกรม[แก้]

  • Célestin Port, Dictionnaire historique, géographique et biographique de Maine-et-Loire et de l'ancienne province d'Anjou : A-C, t. 1, Angers, H. Siraudeau et Cie, 1965, 2e éd. อ่านออนไลน์ [3]
  • Louis de Farcy, Monographie de la cathédrale d'Angers, Angers ; 4 tomes : 1905 - 1926
  • André Mussat, Le style gothique dans l'ouest de la France, Éditions A. et J. Picard et Cie, Paris : 1963
  • Les cathédrales dans les Pays de la Loire, Revue 303, n°70, septembre 2001.