อาสนวิหารอ็องเฌ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
อาสนวิหารอ็องเฌ
Cathédrale Saint-Maurice d'Angers
Angers cathedrale.jpg
ฝั่งตะวันตกของอาสนวิหารอ็องเฌ
ศาสนา
ศาสนาโรมันคาทอลิก
Prefectureจังหวัดแมเนลัวร์
จังหวัดมุขมณฑลอ็องเฌ
ภูมิภาคอ็องฌู
จารีตโรมัน
สถานะองค์กรอาสนวิหาร
หน่วยงานกำกับดูแลRenaud de Martigné และ Ulger
ปีที่อุทิศ1096
สถานะเปิดใช้งาน
ที่ตั้ง
ที่ตั้งอ็องเฌ ประเทศฝรั่งเศส ฝรั่งเศส
เทศบาลอ็องเฌ
จังหวัดจังหวัดแมเนลัวร์
สถาปัตยกรรม
สถาปนิกEtienne d'Azé,
Jean Delespine (หอ)
และ Charles Joly-Leterme
ประเภทโบสถ์
รูปแบบโรมาเนสก์, กอทิก และกอทิกอ็องฌ์แว็ง
ผู้รับเหมาNormand de Doué and Guillaume de Beaumont
ลงเสาเข็มค.ศ. 1032 (1032)
เสร็จสมบูรณ์ค.ศ. 1523 (1523)
ลักษณะจำเพาะ
ทิศทางด้านหน้าตะวันตก
ความยาว296.82 ft (90.47 m)
ความกว้าง75.45 ft (23.00 m)
ความกว้างของโบสถ์53.74 ft (16.38 m)
ความสูงสูงสุด252.6 ft (77.0 m)
ความสูงยอดแหลม229.6 และ 252.6 ft (70.0 และ 77.0 m)
เว็บไซต์
http://catholique-angers.cef.fr/Cathedrale-Saint-Maurice-Notre-Dame

อาสนวิหารอ็องเฌ (ฝรั่งเศส: Cathédrale d'Angers) หรือชื่อเต็มคือ อาสนวิหารนักบุญมอริซแห่งอ็องเฌ (Cathédrale Saint-Maurice d'Angers) เป็นอาสนวิหารในนิกายโรมันคาทอลิกและที่ตั้งของมุขนายกประจำมุขมณฑลอ็องเฌ ตั้งอยู่ในเมืองอ็องเฌ จังหวัดแมเนลัวร์ แคว้นเปอีเดอลาลัวร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่นักบุญมอริซ อดีตมุขนายกในคริสต์ศตวรรษที่ 4

อาสนวิหารแห่งนี้เป็นหนึ่งตัวอย่างของอาคารที่อยู่ในระหว่างการเปลี่ยนผ่านทางสถาปัตยกรรมระหว่างโรมาเนสก์กับกอทิกที่สวยงาม และยังเป็นอีกหนึ่งประจักษ์พยานสำคัญของสถาปัตยกรรมกอทิกอ็องฌ์แว็ง ซึ่งพบเห็นในดินแดนแถบนั้นอีกด้วย

อาสนวิหารแห่งนี้ได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เมื่อปี ค.ศ. 1862[1]

ประวัติ[แก้]

ช่วงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 11 มุขนายกอูว์แบร์ เดอ ว็องโดม ได้อนุมัติให้สร้างอาสนวิหารแห่งใหม่ตามแบบสถาปัตยกรรมในสมัยนั้นคือโรมาเนสก์ ซึ่งมีบริเวณกลางโบสถ์เพียงโถงเดียว อาสนวิหารแห่งนี้สร้างเสร็จและเสกในปี ค.ศ. 1025 เพียงไม่กี่ปีต่อมาก็ถูกอัคคีภัยทำลายลงในปี ค.ศ. 1032

ต่อมามุขนายกฌอฟรัว เดอ ตูร์ ได้บูรณะกลับมาอยู่ในสภาพเดิมอีกครั้งในช่วงครึ่งหลังของคริสต์ศตวรรษที่ 11 มหากางเขนบริเวณพิธีได้ติดตั้งใหม่ในปี ค.ศ. 1051 และแท่นบูชาใหม่ในปี ค.ศ. 1092[2]

ต่อมาไม่นานก็ได้มีการบูรณะอีกโดยมุขนายกเรอโน เดอ มาร์ตีเญ และอูลแฌร์ และเป็นรูปเป็นร่างขึ้นมากในสมัยของมุขนายกนอร์ม็อง เดอ ดูเอ และกีโยม เดอ โบมง โดยสองท่านหลังได้บูรณะโดยสร้างใหม่ในส่วนของบริเวณกลางโบสถ์ และมุขทางเข้าด้านหน้าอาสนวิหาร ซึ่งบริเวณกลางโบสถ์ที่เป็นโถงเดี่ยวนั้น (ไม่มีทางเดินข้าง) ต่อมาในภายหลังได้เป็นตัวอย่างสำคัญของการก่อสร้างอาสนวิหารอ็องกูแลมและแอบบีย์ฟงต์วโร (Abbaye de Fontevraud)

บริเวณโค้งสร้างส่วนฐานกำแพงบริเวณกลางโบสถ์เป็นแบบโรมาเนสก์ ซึ่งสูงถึงบริเวณครึ่งหนึ่งของความสูงอาคาร ต่อมาในช่วงกลางคริสต์ศตวรรษที่ 12 ก็เริ่มมีการสร้างเสาและเพดานโค้งสันแบบกอทิก ซึ่งถือเป็นจุดกำเนิดของกอทิกอ็องฌ์แว็ง บริเวณกลางโบสถ์ประกอบด้วยโถงกลางเพียงฝั่งเดียว สร้างแบบโรมาเนสก์ ซึ่งนำไปสู่แขนกางเขน และบริเวณร้องเพลงสวดแบบกอทิก ซึ่งได้สร้างทับบนขอบบริเวณกำแพงเมืองเก่า

ต่อมาในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ได้มีการต่อเติมซุ้มโค้งบริเวณฐานของหอทั้งสอง โดยเป็นซุ้มที่ประกอบด้วยรูปสลักของอัศวินผู้อารักขานักบุญมอริซ ซึ่งสร้างในแบบสถาปัตยกรรมฟื้นฟูศิลปวิทยา ซึ่งด้านบนเป็นเป็นหอสี่เหลี่ยมและปิดยอดด้วยโดมแบบห้าเหลี่ยม[3]

อาคารอาสนวิหารประกอบด้วยยอดสูงทั้งสองฝั่งอยู่บริเวณยอดของหอระฆังทั้งสอง ฟากทิศเหนือสร้างในปี ค.ศ. 1518 และทางทิศใต้ในปี ค.ศ. 1523

ในปี ค.ศ. 1806 มุขทางเข้าซึ่งเคยตั้งอยู่ด้านหน้าของอาสนวิหารซึ่งยื่นออกไปบริเวณจัตุรัสภายหน้านั้น ได้มีถูกทำลายลงเนื่องจากมีสภาพชำรุดทรุดโทรม และล้าสมัย ซึ่งมุขทางเข้านี้สร้างในแบบกอทิกอ็องฌ์แว็ง ครอบซุ้มประตูกลางด้านหน้า มีสูงสองชั้น ประกอบด้วยเพดานโค้งจำนวน 4 โค้ง ซึ่งยังพบอยู่เป็นร่อยรอยหลักฐานของมุขทางเข้าได้อยู่ในปัจจุบัน

ต่อมาได้มีโครงการหลายโครงการในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ที่จะก่อสร้างส่วนนี้ขึ้นใหม่ แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จจนถึงปัจจุบัน[4]

สัดส่วน[แก้]

  • ความยาวรวม : 90.47 เมตร (296.8 ฟุต)
  • ความกว้างของหน้าบันทางเข้า : 23 เมตร (75 ฟุต)
  • ความสูงของเพดานโค้งเหนือบริเวณกลางโบสถ์ : 24.7 เมตร (81 ฟุต)
  • ความกว้างของบริเวณกลางโบสถ์ : 16.4 เมตร (54 ฟุต)
  • ความยาวของบริเวณกลางโบสถ์ : 48 เมตร (157 ฟุต)
  • ความสูงของหอระฆัง : 75 เมตร (246 ฟุต)



ระเบียงภาพ[แก้]

อ้างอิง[แก้]

  1. [1] Base Merimée ref. PA00108866 กระทรวงวัฒนธรรมแห่งฝรั่งเศส
  2. Les cathédrales en Pays de la Loire dans Revue 303, n°70, septembre 2001
  3. Louis de Farcy, Monographie de la cathédrale d'Angers, Angers ; 4 tomes : 1905 - 1926
  4. Revue 303, n°70, septembre 2001

บรรณานุกรม (ฝรั่งเศส)[แก้]

  • Lours, Mathieu (2018). Dictionnaire des Cathédrales (ภาษาฝรั่งเศส). Editions Jean-Paul Gisserot. ISBN 978-27558-0765-3.

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]


พิกัดภูมิศาสตร์: 47°28′14″N 0°33′18″W / 47.47056°N 0.55500°W / 47.47056; -0.55500