อาสนวิหารนิส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Logo monument classe.svg อาสนวิหารนักบุญเรปาราตาแห่งนิส
อาสนวิหารนิส
อาสนวิหารนิส
สิ่งก่อสร้าง
ฐานะ อาสนวิหาร
นิกาย โรมันคาทอลิก
เสก ค.ศ. 1650
ที่ตั้ง นิส จังหวัดอาลป์-มารีตีม
ประเทศ Flag of France.svg ประเทศฝรั่งเศส
การก่อสร้าง
แรกสุด ค.ศ. 1650
สร้างเสร็จ ค.ศ. 1699
แบบสถาปัตยกรรม สถาปัตยกรรมบาโรก
แบบผัง กางเขน
ผู้ออกแบบ/ตกแต่ง
สถาปนิก ฌ็อง-อ็องเดร กีแบร์โต
มาร์ก-อ็องตวน กรีโก
ข้อมูลด้านการท่องเที่ยว
พิกัด 43°41′50″N 7°16′33″E / 43.69722°N 7.27583°E / 43.69722; 7.27583
เว็บไซต์ กระทรวงวัฒนธรรมฝรั่งเศส
หมายเหตุ Logo monument classe.svg อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ (ค.ศ. 1906)

อาสนวิหารนิส (ฝรั่งเศส: Cathédrale de Nice) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารนักบุญเรปาราตาแห่งนิส (Cathédrale Sainte-Réparate de Nice) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขนายกแห่งนิส ตั้งอยู่ที่ในเขตเมืองเก่าของนิส (Vieux Nice) จังหวัดอาลป์-มารีตีม ในแคว้นพรอว็องซาลป์โกตดาซูร์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่แม่พระรับเกียรติยกขึ้นสวรรค์และนักบุญเรปาราตา ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906

อาสนวิหารถูกสร้างขึ้นตอนแรกโดยหันหน้าทางทิศเหนือเป็นทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า ต่อมาได้สร้างใหม่ตามต้นแบบของโบสถ์ซานตาซูซานาที่กรุงโรม เป็นทรงกางเขนหันหน้าทางทิศตะวันออก พร้อมทั้งหอหลังคาโดมที่มุงด้วยกระเบื้องเคลือบแบบเจนัวตั้งอยู่ตรงกลางวิหาร สถาปัตยกรรมของตัววิหารเป็นแบบบาโรก

ภายหลังมีการปรับปรุงเพิ่มเติม รวมถึงหอระฆังซึ่งสร้างระหว่างปีค.ศ. 1731 และค.ศ. 1757 ซึ่งบดบังทัศนียภาพของโดมในบางส่วน ต่อมาในระหว่างปี ค.ศ. 1825 และ ค.ศ. 1830 ได้มีการตกแต่งหน้าบันฝั่งทิศตะวันตกใหม่เป็นแบบฟื้นฟูบาโรก ต่อมาระหว่างปี ค.ศ. 1900 และ ค.ศ. 1903 ได้มีการสร้างต่อเติมมุขโค้งขนาบบริเวณร้องเพลงสวดทั้งสองด้าน

ภายในอาสนวิหารมีการตกแต่งแบบบาโรก ประกอบด้วยโบสถ์น้อยจำนวน 10 หอ ซึ่งแต่ละหอสร้างอุทิศให้นักบุญต่าง ๆ บริเวณแท่นบูชาประกอบด้วยภาพตกแต่งเกี่ยวกับพระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญเรปาราตา ผู้ที่ได้รับการอุทิศถวาย และยังเก็บเรลิกไว้ตั้งแต่ปีค.ศ. 1690 เป็นต้นมา

ประวัติ[แก้]

อาสนวิหารได้สร้างบนโบสถ์นักบุญปงส์ราวต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 และต่อมาได้กลายเป็นโบสถ์ประจำเขตแพริชในปีค.ศ. 1246[1]

ในช่วงครึ่งศตวรรษแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 16 ได้มีการย้ายที่ตั้งของบิชอปของมุขมณฑลนิส จากอาสนวิหารซีมีเย ที่ตั้งอยู่บนเนินเขาปราสาท ที่มองลงมาเห็นตัวเมืองนิส โดยทำพิธีย้ายมาที่โบสถ์นักบุญเรปาราตาแห่งนี้ โดยมีผู้ทำพิธีคือบิชอปลุยจี ปัลลาวีชีนี พร้อมทั้งชาร์ล เอมานุแอลที่ 1 ดยุกแห่งซาวอย โดยเรียกชื่ออาสนวิหารนี้ว่า chiesa-cattedrale[2] ซึ่งต่อมาในปี ค.ศ. 1649 ได้ขยับขยายตัววิหารที่มีขนาดเล็กเกินไป โดยบิชอปดีดีเย ปาเลอตี ได้ว่าจ้างสถาปนิกฌ็อง-อ็องเดร กีแบร์โต เพื่อสร้างให้มีความสง่างามสมฐานะของเมืองนิส

ต่อมาโบสถ์ได้รับการยกฐานะเป็นอาสนวิหารน้อย (basilique-cathedrale) เมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1949[3]

อ้างอิง[แก้]

  1. Luc Thevenon, "Du château vers le Paillon. Le développement urbain de Nice de la fin de l'Antiquité à l'Empire", Serre éditeur, coll. "Forum d'Urbanisme et d'Architecture", Nice, 1999, p.38 (ISBN 2-86410-302-8)
  2. Luc Thevenon, op. cit., p. 110
  3. GCatholic.com