อาสนวิหารอารัส

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
Logo monument classe.svg อาสนวิหารแม่พระและนักบุญวัสต์
แห่งอารัส
อาสนวิหารอารัส
อาสนวิหารอารัส
สิ่งก่อสร้าง
ฐานะ อาสนวิหาร
นิกาย โรมันคาทอลิก
เสก ค.ศ. 1833
ที่ตั้ง อารัส จังหวัดปาดกาแล
ประเทศ Flag of France.svg ประเทศฝรั่งเศส
การก่อสร้าง
แรกสุด ค.ศ. 1778
ปีรื้อ ค.ศ. 1915
(ถูกทำลายช่วงสงครามโลก)
ปัจจุบัน ค.ศ. 1920
สร้างเสร็จ ค.ศ. 1934
แบบสถาปัตยกรรม คลาสสิก
แบบผัง กางเขน
ผู้ออกแบบ/ตกแต่ง
สถาปนิก ฌ็อง-ฟร็องซัว ลาเบ
ปีแยร์ กงต็อง ดีวรี
ข้อมูลด้านการท่องเที่ยว
พิกัด 50°17′35″N 2°46′29″E / 50.29306°N 2.77472°E / 50.29306; 2.77472
หมายเหตุ Logo monument classe.svg อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์
(ค.ศ. 1906)

อาสนวิหารอารัส (ฝรั่งเศส: Cathédrale d'Arras) หรือชื่อเต็มว่า อาสนวิหารแม่พระและนักบุญวัสต์แห่งอารัส (Cathédrale Notre-Dame-et-Saint-Vaast d'Arras) เป็นอาสนวิหารโรมันคาทอลิกประจำมุขมณฑลอารัส ตั้งอยู่ที่เมืองอารัส จังหวัดปาดกาแล แคว้นโอดฟร็องส์ ประเทศฝรั่งเศส สร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระนางมารีย์พรหมจารีและนักบุญวัสต์แห่งอารัส ตัวอาสนวิหารได้ขึ้นทะเบียนเป็นอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์ของประเทศฝรั่งเศสเมื่อปี ค.ศ. 1906[1]

อาสนวิหารเดิมสร้างระหว่างปี ค.ศ. 1030 และ ค.ศ. 1393 ในสถาปัตยกรรมกอทิกอย่างงดงามที่สุดแห่งหนึ่งของฝรั่งเศสตอนเหนือ จนกระทั่งถูกทำลายลงในสมัยปฏิวัติฝรั่งเศส และส่วนของอารามนักบุญวัสต์ (Abbaye Saint-Vaast) ซึ่งเป็นกลุ่มอาคารที่ติดกันได้ถูกเปลี่ยนเป็นโรงพยาบาลและคลังแสง ซึ่งในปัจจุบันเป็นกลุ่มอาคารพิพิธภัณฑ์วิจิตรศิลป์แห่งอารัส (ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1825) และหอสมุดแห่งอารัส อนึ่ง อาสนวิหารหลังเก่ายังใช้เป็นที่ฝังศพของหลุยส์แห่งบูร์บง เคานต์แห่งแวร์ม็องดัว พระโอรสนอกสมรสของพระเจ้าหลุยส์ที่ 14 แห่งฝรั่งเศส กับดัชเชสหลุยส์ เดอ ลา วาเลียร์ (พระสนม)

ต่อมาในปี ค.ศ. 1883 ได้มีการสร้างโบสถ์สำหรับอารามแห่งนี้ขึ้นใหม่โดยสร้างต่อเนื่องกันเป็นกลุ่มอาคารในรูปแบบสถาปัตยกรรมแบบคลาสสิก และต่อมาได้ใช้เปลี่ยนสถานะโบสถ์หลังนี้มาเป็นอาสนวิหารตามดำริของพระคาร์ดินัลหลุยส์ เรอเน เอดัวร์ เดอ รออ็อง เพื่อทดแทนอาสนวิหารแบบกอทิกหลังเดิมที่ถูกทำลายลง

ต่อมาช่วงสงครามโลกครั้งที่ 1 ในปี ค.ศ. 1917 อาสนวิหารและหมู่อาคารของอารามได้ถูกทำลายลงจากผลของสงคราม และได้ถูกสร้างใหม่ในรูปขนาดและรูปแบบเดิม ตั้งแต่ปี ค.ศ.1920 โดยปีแยร์ ปาแก สถาปนิกชำนาญการด้านอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์แห่งฝรั่งเศส กินเวลาบูรณปฏิสังขรณ์ทั้งสิ้นรวม 14 ปี

ทางเข้าหลักของอาสนวิหารซึ่งรอดจากการถูกทำลายในระหว่างสงคราม

อ้างอิง[แก้]

  1. [1] กระทรวงวัฒนธรรมแห่งสาธารณรัฐฝรั่งเศส