หอระฆัง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี


หอระฆัง คืออาคารประเภทหนึ่งในงานสถาปัตยกรรมไทย ซึ่งก่อสร้างในวัดทุกแห่ง ใช้เป็นอาคารสำหรับแขวนระฆังเพื่อใช้ตีบอกสัญญาณ เวลาแก่พระสงฆ์ในการลงทำวัตรและประกอบกิจของสงฆ์

ประเภทของหอระฆัง[แก้ไขต้นฉบับ]

ลักษณะรูปทรงอาคารของหอระฆัง[แก้ไขต้นฉบับ]

  • แบบ 4 เหลี่ยม
  • แบบ 6 เหลี่ยม
  • แบบ 8 เหลี่ยม
  • แบบทรงกลม

ลักษณะรูปทรงหลังคาของหอระฆัง[แก้ไขต้นฉบับ]

ความหมายและสัญลักษณ์ทางพุทธปรัชญา[แก้ไขต้นฉบับ]

ดูเพิ่ม[แก้ไขต้นฉบับ]

ภาพจากแหล่งภายนอก[แก้ไขต้นฉบับ]

หนังสือ[แก้ไขต้นฉบับ]

  • สมคิด จิระทัศนกุล วัด: พุทธศาสนสถาปัตยกรรมไทย โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ พ.ศ. 2544. ISBN 974-6006-81-9
  • Karl Döhring, Buddhist Temples of Thailand: An Architectonic Introduction, White Lotus Press, 2000. ISBN 974-7534-40-1