สภาสูงสุดแห่งชาติ

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

สภาสูงสุดแห่งชาติกัมพูชา (อังกฤษ: Supreme National Council) เป็นความร่วมมือที่เกิดจากผู้นำกัมพูชาทั้งสี่ฝ่ายเพื่อทำหน้าที่เป็นตัวแทนกัมพูชาในสหประชาชาติชั่วคราวจนกว่าการเลือกตั้งในกัมพูชาจะเสร็จสิ้น การประชุมของสภาสูงสุดแห่งชาติกัมพูชาเกิดขึ้นครั้งแรกในกรุงเทพฯเมื่อ 17 กันยายน พ.ศ. 2533 ที่สถานเอกอัครราชทูตกัมพูชาในประเทศไทย[1] สมาชิกมี 12 คน ประกอบด้วย ฝ่ายรัฐบาลพนมเปญ 6 คน คือ ฮุน เซน กง ซัมโบล ฮอร์ นัมฮง สิน สอง เตีย บัญ และเจียม สงวน ฝ่ายฟุนซินเปก 2 คนคือ พระนโรดม รณฤทธิ์และแสง โกศล ฝ่ายแนวร่วมปลดปล่อยฯ 2 คนคือ ซอน ซานและเอียง เมาลี ฝ่ายเขมรแดง 2 คนคือ เขียว สัมพัน และซอน เซน[1]

ตำแหน่งประธานสภาสูงสุดแห่งชาติคือสมเด็จพระนโรดม สีหนุ ตามมติจากการประชุมเมื่อ 24-26 มิถุนายน พ.ศ. 2534 ทุกฝ่ายยอมรับธงชาติและเพลงชาติของสภาสูงสุดแห่งชาติว่าเป็นธงชาติและเพลงชาติของกัมพูชา แต่กัมพูชาทุกฝ่ายยังคงใช้ธงชาติและเพลงชาติของตนได้จนกว่าจะเลือกตั้ง ทุกฝ่ายตกลงหยุดยิงและหยุดรับความช่วยเหลือด้านอาวุธจากต่างชาติตั้งแต่ 24 มิถุนายน พ.ศ. 2534 สำนักงานใหญ่ของสภาสูงสุดแห่งชาติอยู่ในกรุงพนมเปญ แต่ในระหว่างที่สำนักงานใหญ่ยังสร้างไม่เสร็จให้ใช้สถานเอกอัครราชทูตกัมพูชาในประเทศไทยเป็นสถานที่ในการประชุม สภาสูงสุดแห่งชาติยังมีหน้าที่ในการร่างกฎหมายเลือกตั้งและรัฐธรรมนูญใหม่ของกัมพูชา

หลังจากลงนามในสนธิสัญญาสันติภาพที่กรุงปารีสเมื่อ 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534 พระนโรดม สีหนุได้เสด็จนิวัติพนมเปญในฐานะประธานสภาสูงสุดแห่งชาติกัมพูชาเมื่อ 14 พฤศจิกายน พ.ศ. 2534 และได้มีหลายประเทศเปิดสถานทูตเพื่อสร้างสัมพันธไมตรีกับสภาสูงสุดแห่งชาติกัมพูชา[2]

อ้างอิง[แก้]

  1. 1.0 1.1 วัชรินทร์ ยงศิริ.การประชุมกัมพูชาสี่ฝ่ายจากจาการ์ตาถึงพัทยา ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 163-170
  2. วัชรินทร์ ยงศิริ.สัมพันธภาพใหม่ไทย-กัมพูชา ใน กัมพูชา วันวารที่ผันเปลี่ยน. ศรีบูรณ์คอมพิวเตอร์กราฟิก. 2545 หน้า 284 – 288