รถไฟใต้ดินลอนดอน

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
รถไฟใต้ดินลอนดอน
Underground.svg
Lancaster Gate tube.jpg
ข้อมูลทั่วไป
สถานที่ตั้ง กรุงลอนดอน
ประเภทของบริการ รถไฟใต้ดิน
จำนวนเส้นทาง 11
จำนวนสถานี 270
การให้บริการ
เริ่มต้นให้บริการครั้งแรก ม.ค. 10, 1863; 151 ปีก่อน (1863-01-10)
ผู้ให้บริการ London Underground Ltd (LUL); ส่วนหนึ่งของ การคมนาคมลอนดอน (TfL)
ข้อมูลทางเทคนิค
ระยะทาง 402 กิโลเมตร (250 ไมล์)
ความกว้างราง 1,435 มม. (4 ฟุต 8 12 นิ้ว) standard gauge

รถไฟใต้ดินลอนดอน (อังกฤษ: London Underground) เป็นระบบขนส่งมวลชนของกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ตัวระบบใช้ไฟฟ้าเป็นหลัก มีทั้งรถไฟบนดินและรถไฟใต้ดินอยู่ภายในสายเดียวกัน ลอนดอนอันเดอร์กราวนด์เป็นรถไฟใต้ดินที่เก่าแก่ที่สุดในโลก เริ่มเปิดใช้เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2406 (ค.ศ. 1863) โดยสายแรกคือ สาย Circle วิ่งรอบโซน 1 ชั้นในของเมือง และ สาย Hammersmith & City วิ่งพาดจากด้านตะวันตกเฉียงใต้ไปยังด้านตะวันออกของเมือง. ในปัจจุบันมีทั้งหมด 274 สถานี และมีระยะทางรวมประมาณ 406 กิโลเมตร (253 ไมล์) มีผู้โดยสารในปี พ.ศ. 2547 - 2548 ประมาณ 976 ล้านคน หรือเฉลี่ย 2.67 ล้านคนต่อวัน

รถไฟใต้ดินลอนดอน บางครั้งจะเรียกว่า ดิอันเดอร์กราวนด์ (The Underground) หรือ เดอะทิวบ์ (The Tube) ตามลักษณะของอุโมงค์รถไฟใต้ดิน

ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2546 เป็นต้นมา รถไฟใต้ดินลอนดอนได้เข้าเป็นส่วนหนึ่งของ องค์การคมนาคมสำหรับลอนดอน (TfL) ซึ่งบริหารจัดการรถเมล์ด้วย

การบริการ[แก้]

แผนที่ โซน 1 (โซนกลาง) ของรถไฟใต้ดินลอนดอน (และสาย DLR)

รถไฟใต้ดินไม่ได้เปิดให้บริการตลอด 24 ชั่วโมง ยกเว้นวันปีใหม่ เพราะว่าสายรถไฟใต้ดินส่วนใหญ่จะมีทางรถไฟแค่สองรางสวนกันเท่านั้น เพราะฉะนั้นจึงจำเป็นต้องปิดบริการตอนกลางคืนเพื่อทำการปรับปรุงรักษารางรถไฟ รถไฟจะเริ่มให้บริการเที่ยวแรกเวลา 04.30 น. เป็นต้นไปจนถึงเวลา 01.30 น. ซึ่งแตกต่างจากระบบรถไฟฟ้าใต้ดินที่นิวยอร์กตรงที่ลอนดอนไม่มีรางให้อ้อมบริเวณที่บำรุงรักษา เมื่อไม่นานมานี้จึงได้มีการเริ่มใช้เวลาที่รถไฟปิดบริการวันสุดสัปดาห์ในการบำรุงรักษา

สถานี[แก้]

สาย[แก้]

ตารางข้างล่างนี้แสดงสายรถไฟใต้ดินต่าง ๆ ที่วิ่งบนรถไฟใต้ดินลอนดอน ถึงปี พ.ศ. 2550 รถไฟใต้ดินลอนดอนมีทั้งหมด 12 สาย สายที่ 12 ซึ่งก็คือสายอีสต์ลอนดอน แต่สายนี้ถูกปิดลงเพื่อเปลี่ยนแปลงไปเป็นรถไฟเหนือดินลอนดอน และเปิดให้บริการอีกครั้งในปี พ.ศ. 2553

สายรถไฟใต้ดินลอนดอน
ชื่อสาย สีบนแผนที่ ให้บริการครั้งแรก ส่วนแรกเปิด * ตั้งชื่อสายเมื่อ ประเภท ระยะทาง (กม.) ระยะทาง (ไมล์) จำนวนสถานี รอบการเดินรถต่อปี (พันรอบ) รอบการเดินรถเฉลี่ยต่อไมล์ (พันรอบ)
สายเบเคอร์ลู น้ำตาล พ.ศ. 2449 พ.ศ. 2449 พ.ศ. 2449 ระดับลึก 23.2 14.5 25 95,947 6,617
สายเซ็นทรัล แดง พ.ศ. 2443 พ.ศ. 2399 พ.ศ. 2443 ระดับลึก 74 46 49 183,582 3,990
สายเซอร์เคิล เหลือง พ.ศ. 2427 พ.ศ. 2406 พ.ศ. 2492 กึ่งใต้ดิน-บนดิน 22.5 14 27 68,485 4,892
สายดิสทริกต์ เขียว พ.ศ. 2411 พ.ศ. 2401 พ.ศ. 2411 - พ.ศ. 2448 กึ่งใต้ดิน-บนดิน 64 40 60 172,879 4,322
สายแฮมเมอร์สมิธและซิตี ชมพู พ.ศ. 2406 พ.ศ. 2401 พ.ศ. 2531 กึ่งใต้ดิน-บนดิน 26.5 16.5 28 45,845 2,778
สายจูบิลี เทา พ.ศ. 2522 พ.ศ. 2422 พ.ศ. 2522 ระดับลึก 36.2 22.5 27 127,584 5,670
สายเมโทรโพลิตัน ม่วง พ.ศ. 2406 พ.ศ. 2406 พ.ศ. 2406 กึ่งใต้ดิน-บนดิน 66.7 41.5 34 53,697 1,294
สายนอร์ธเธิร์น ดำ พ.ศ. 2433 พ.ศ. 2410 พ.ศ. 2480 ระดับลึก 58 36 50 206,734 5,743
สายพิคคาดิลลี่ น้ำเงิน พ.ศ. 2449 พ.ศ. 2412 พ.ศ. 2449 ระดับลึก 71 44.3 52 176,177 3,977
สายวิกตอเรีย ฟ้า พ.ศ. 2511 พ.ศ. 2511 พ.ศ. 2511 ระดับลึก 21 13.25 16 161,319 12,175
สายวอเตอร์ลูและซิตี ฟ้าอ่อน พ.ศ. 2441 พ.ศ. 2441 พ.ศ. 2441 ระดับลึก 2.5 1.5 2 9,616 6,410
* เมื่อปีที่แสดงเป็นปีก่อนหน้าปี ให้บริการครั้งแรก ก็หมายความว่าสายที่กล่าวเปิดบริการเป็นส่วนหนึ่งของสายอื่นมาก่อนหรือโดยบริษัทอื่นมาก่อน.


อุบัติเหตุและการก่อการร้าย[แก้]

ดูเพิ่ม[แก้]

อ้างอิง[แก้]

แหล่งข้อมูลอื่น[แก้]