ก

อักษรไทย
ก
รูปพยัญชนะ
	ก	ข	ฃ	ค	ฅ	ฆ	ง
	จ	ฉ		ช	ซ	ฌ	ญ
ฎ	ฏ	ฐ		ฑ		ฒ	ณ
ด	ต	ถ		ท		ธ	น
บ	ป	ผ	ฝ	พ	ฟ	ภ	ม
ย	ร	ล	ว	ศ	ษ	ส	ห
					ฬ	อ	ฮ
รูปสระ
ะ	ั	า	ํ	ิ	'	"
◌ุ	◌ู	เ	โ	ใ	ไ	็
อ	ว	ย	ฤ	ฤๅ	ฦ	ฦๅ
รูปวรรณยุกต์
		่	้	๊	๋
เครื่องหมายอื่น ๆ
		์	◌๎	◌ฺ
เครื่องหมายวรรคตอน
		ฯ	ฯลฯ		ๆ
		๏	๚	๛	┼

Ka
ตัวอักษรตัวอย่าง
เบงกอล-อัสสัม
ทิเบต
ทมิฬ
ไทย	ก
มลยาฬัม	ക
สิงหล	ක
พราหมีอโศก
เทวนาครี
ร่วมเชื้อสาย
ฮีบรู	כ ,ך
กรีก	Κ
ละติน	K
ซีริลลิก	К
Properties
หน่วยเสียง	/k/
IAST	ka Ka
จุดรหัส ISCII	B3 (179)

ก เป็นพยัญชนะตัวแรกของอักษรตระกูลพราหมี มาจากตัวอักษรพราหมี 𑀓

เสียง

ลักษณะเสียงทางสัทศาสตร์ จัดเป็นเสียงกัก อโฆษะ (ไม่ก้อง) มีแหล่งกำเนิดเสียงที่โคนลิ้นและเพดานอ่อน สัญลักษณ์แทนเสียงด้วยสัทอักษรสากล คือ /k/

ในตำราภาษาไทยแต่เดิม ถือว่า ก นั้นเป็นพยัญชนะวรรค กะ เรียกว่า กัณฐชะ คือ มีฐานเสียงจากคอ หรือเสียงลงคอ และอยู่ในกลุ่มอโฆษะ ธนิต (เสียงไม่ก้อง ลมน้อย)

ในภาษาถิ่นบางถิ่น เช่น ภาษาถิ่นย่อยของภาษาผู้ไท หรือภาษาไทยถิ่นใต้ ไม่ออกเสียง ก เมื่อเป็นตัวสะกดในพยางค์ที่ประสมด้วยสระเสียงยาว เช่น โลก, ลูก, แยก

อักษรไทย

ในบรรดาพยัญชนะ 44 ตัวของอักษรไทย ในลำดับก่อนหน้า ข จัดอยู่ในกลุ่มอักษรกลางในระบบไตรยางศ์ มีชื่อเรียกกำกับว่า "ก ไก่"

อักษร ก เป็นได้ทั้งพยัญชนะต้น และพยัญชนะสะกด แทนเสียง [k̚] เมื่อเป็นพยัญชนะต้น สามารถควบกับอักษร ร ล ว ได้ เมื่อเป็นตัวสะกด นับเป็นตัวสะกดแม่กก และนับเป็นตัวแทนของตัวสะกดแม่กกด้วย ในหนังสือโบราณ มีการใช้ "ก หัน" คือ อักษร ก สองตัว แทนไม้หันอากาศและตัว ก สะกด ดังนี้ รกก (รัก), หกก (หัก)

ความหมาย

ก เพียงตัวเดียวแล้วเติมไม้ไต่คู้ โดยไม่มีสระ สามารถเป็นคำได้หนึ่งคำ คือ ก็ (อ่านว่า เก้าะ) เป็นคำสันธานแปลว่า แล้ว, จึง, ย่อม

ก. ย่อมาจาก

• กรัม
• กิโล-
• คำกริยา

กก อาจหมายถึง มาตราตัวสะกด, พืชชนิดหนึ่ง, การแนบไว้กับอก, ซอกด้านในหรือซอกด้านหลังของบานประตูหรือหน้าต่าง, หรือคำย่อของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา

กก. ย่อมาจาก

• กิโลกรัม
• กรรมการ หรือ คณะกรรมการ
• กองกลาง
• กองกำกับการตำรวจ
• ก.ก. คณะกรรมการข้าราชการกรุงเทพมหานคร

ประวัติ

ก ไก่ เป็นพยัญชนะตัวแรกในประวัติศาสตร์ไทย ที่เชื่อกันว่าดัดแปลงมาจากอักษรปัลลวะของอินเดีย แต่เดิมมีรูปอักษร แต่ไม่มีคำกำกับ เพิ่งมาก่อรูปเมื่อสมัยรัชกาลที่ 3 ต่อมาสมัยรัชกาลที่ 4 จึงเริ่มมีคำกำกับ ก ไก่ ข ไข่ สำหรับให้นักเรียนท่องครบทั้ง 44 ตัว

การเขียน

การเขียนอักษร ก ในหนังสือไทย นิยมเริ่มจากด้านล่าง ชิดเส้นบรรทัด ลากขึ้นไปข้างบน วกด้านขวาเล็กน้อย แล้ววกออกซ้าย จากนั้นโค้งขึ้นข้างบน แล้วลดลงไปด้านขวา จากนั้นลากตรงลงด้านลง ขนานกับเส้นที่ลากขึ้นตอนแรก จากนั้นลากลงไปชิดกับเส้นบรรทัด ในแนวเดียวกับจุดเริ่ม (ดูภาพประกอบ)

อักษรอื่น

อักษร ก นี้ เทียบได้กับอักษรในระบบอักษรอื่น ๆ ของอินเดียและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้หลายระบบ เช่น ระบบอักษรเทวนาครี ระบบอักษรมอญพม่า ระบบอักษรขอม เป็นต้น โดยอักษร ก ถือเป็นพยัญชนะตัวแรกเสมอ

Ka ในอักษรต่าง ๆ

แอราเมอิก ขโรษฐี 𐨐 พราหมีอโศก พราหมีกุษาณะ โทแคเรียน  /  พราหมีคุปตะ ปัลลวะ กทัมพะ - อักษรไภกษุกี สิทธัม ครันถะ 𑌕 จาม ꨆ สิงหล ක ปยู / มอญโบราณ - ทิเบต ปรัจลิต 𑐎 อาหม 𑜀 มลยาฬัม ക เตลูกู క พม่า က เลปชา ᰀ รัญชนา เสาราษฏร์ ꢒ ดิเวส อกุรุ 𑤌 กันนาดา ಕ กะยา ꤊ ลิมบู สวยัมภู 𑩜 เขมร ក ทมิฬ จักมา 𑄇 ไทธรรม ᨠ มีไตมะเยก ꯀ เคาฑี - ไทย ก ลาว ກ / ໞ ไตเหลอ ᥐ มาร์เชน 𑱲 ติรหุตา 𑒏 ไทลื้อใหม่ ᦂ ไทเวียด ꪀ / ꪁ กวิ พักปา ꡀ โอริยา କ ศารทา 𑆑 เรอจัง ꤰ บาตัก - บูกิส ᨀ ชญานวัชระทรงเหลี่ยม 𑨋 เบงกอล-อัสสัม ฏากรี 𑚊 ชวา ꦏ บาหลี ᬓ มากาซาร์ 𑻠 ฮันกึล - นาครีเหนือ - โฑครี 𑠊 ลัณฑะ - ซุนดา ᮊ ไบบายิน ᜃ โมฑี 𑘎 คุชราต ક โขชกี 𑈈 ขุทาพาที 𑊺 มหาชนี 𑅕 ตักบันวา ᝣ เทวนาครี นันทินาครี 𑦮 ไกถี คุรมุขี ਕ มุลตานี 𑊄 บูฮิด ᝃ อักษรพยางค์พื้นเมืองแคนาดา - สวยัมภู 𑩜 สิเลฏินาครี ꠇ คุญชลาโคณฑี 𑵱 มสรามโคณฑี 𑴌 ฮานูโนโอ ᜣ หมายเหตุ

อ้างอิง

• หมอบลัดเล. จินดามณี ฉบับหมอบลัดเล. กรุงเทพฯ : โฆษิต, 2549. 159 หน้า. ISBN 978-974-94129-9-2