เตียวหุย
| เตียวหุย | |
|---|---|
|
|
|
| แม่ทัพแห่งจ๊กก๊ก | |
| เกิด | พ.ศ. 711 |
| ถึงแก่กรรม | พ.ศ. 764 |
| ชื่อ | |
| อักษรจีนตัวเต็ม | 張飛 |
| อักษรจีนตัวย่อ | 张飞 |
| พินอิน | Zhāng Fēi |
| สำเนียงจีนกลาง | จางเฟย |
| สำเนียงจีนฮกเกี้ยน | เตียวหุย |
| สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ | Chang Fei |
| ชื่อรอง | อี้เต๋อ (益德)/(翼德) "ศีลธรรมฟุ้งเฟื่อง" |
| ยุคในประวัติศาสตร์ | ยุคสามก๊ก |
เตียวหุย (อังกฤษ: Zhang Fei, จีน: 張飛 พินอิน: Zhāng Fēi) (ค.ศ. 168-ค.ศ. 221) เป็นแม่ทัพในวรรณกรรมจีนเรื่องสามก๊ก มีชื่อรองว่า เตียวเอ็กเต้ ในภาษาจีนกลางเรียก จังเฟย เป็นบุคคลคนหนึ่งที่อยู่ในสังกัดห้าทหารเสือแห่งจ๊กก๊กเป็นคนที่ 2
เนื้อหา |
ประวัติ [แก้]
เตียวหุย เป็นพระอนุชาร่วมสาบานคนสุดท้องของพระเจ้าเล่าปี่และกวนอู โดยการสาบานที่สวนดอกท้อนั้น กระทำขึ้นที่หลังบ้านของเตียวหุยเอง และเป็นเตียวหุยที่ออกทุนทรัพย์ในการรวบรวมผู้คนเป็นครั้งแรกของทั้ง 3 มีนิสัยวู่วามอารมณ์ร้อน ชอบดื่มสุราจนเมามายแล้วเฆี่ยนตีทหารบ่อย ๆ ศีรษะโตเหมือนเสือ หน้าสีดำ ตาพองโต เสียงดังปานฟ้าผ่า กิริยาดั่งม้าควบ เป็นผู้มีพละกำลังมาก อาวุธประจำตัวคือทวนยาว 8 ศอก หนัก 80 ชั่งจีน เรียกว่าทวนอสรพิษ บางตำราเรียกว่า ทวนยาวอสรพิษ ตัวคมทวนขดไปมาเป็นคลื่นคล้ายงู ปลายคมเป็นรูปจันทร์เสี้ยว อาชีพเดิมของเตียวหุยคือคนขายหมูในเมืองตุ้นกวน ต่อมาได้ติดตามเล่าปี่เพื่อปราบกบฏโจรโพกผ้าเหลือง และเตียวหุยก็ได้ร่วบรบกับพระเจ้าเล่าปี่ มาตลอดทั้งชีวิต ทั้งสู้รบมาหลายศึกอย่างศึกเซ็กเพ็ก ศึกเขาเตงกุนสัน ร่วมรบกับทหารเสือหลายคน ภายหลังเตียวหุยเสียชีวิตขณะยกทัพไปหมายจะล้างแค้นให้กวนอู เพราะถูกลอบฆ่าตัดหัวโดยฮอมเกียงและเตียวตัดทหารฝ่ายตนเอง เตียวหุยอายุได้ 55 ปี (ในฉบับหลอกว้านจงกล่าวว่าเสียชีวิตเมื่ออายุ 50 ปี) เนื่องจากนิสัยวู่วามของตนเอง
ภายนอกเตียวหุยอาจดูเป็นคนหยาบช้า อารมณ์ร้อนไม่มีสติปัญญา แต่แท้ที่จริงแล้วเตียวหุยเป็นผู้ที่มีความซื่อสัตย์มาก เป็นคนตรงไปตรงมา นับถือคุณธรรม กล้าหาญ และเป็นผู้ที่มีสติปัญญาในการวางอุบายรบด้วย ดั่งจะเห็นได้จากหลายตอน เช่น เมื่อครั้งที่เล่าปี่อพยพครอบครัวและชาวเมืองจากเมืองซินเอี๋ยหนีการตามล่าของโจโฉ เตียวหุยเป็นผู้ใช้อุบายใช้กิ่งไม้ผูกหางม้า แล้วให้ทหารวิ่งไปมาในป่าหลังสะพานเตียงปันให้ฝุ่นตลบ เพื่อลวงทหารโจโฉว่ามีกองกำลังซุ่มในป่าจำนวนมาก ทั้งยังมีอุบายเปิดเผยเส้นทาง เพื่อหลอกเงียมหงันให้มาลอบโจมตี แต่สุดท้ายก็เข้าแผนของเตียวหุยที่ใช้กองทัพซุ่มซ้อนกลจนพ่ายแพ้ไป และอีกครั้งที่แสร้งทำเป็นเมามายเพื่อลวงเตียวคับ จนในที่สุดก็เอาชนะเตียวคับได้ ทั้งที่มีชัยภูมิเสียเปรียบกว่า เป็นต้น
ครอบครัว [แก้]
- พี่ร่วมสาบาน
- บุตร
- แม่ทัพเตียวเปา
- พระนางเตียวฮองเฮา มเหสีของสมเด็จพระเจ้าเล่าเสี้ยน
อาวุธ [แก้]
อาวุธประจำกายของเตียวหุยมีลักษณะเป็นโค้งคล้ายงูเลื้อยไปมา หัวตัด รู้จักกันดีในชื่อว่า ทวนงูเลื้อย หรือ ทวนอสรพิษ (Viper Blade) หลอมพร้อมกันกับอาวุธของเล่าปี่และกวนอู หนักถึง 80 ชั่ง
รายชื่อบุคคลที่ถูกสังหารโดยเตียวหุย [แก้]
- เตงเมา โจรโพกผ้าเหลือง
- โกเสง โจรโพกผ้าเหลือง
- โจป้า พ่อตาของลิโป้
- เอียวฮอง อดีตขุนพลของอ้วนสุด
- กิเหลง ขุนพลของอ้วนสุด
- ตันสูน ขุนพลของเล่าเปียว ที่กลับคิดกบฏต่อเล่าเปียว
- ลิเซียง ขุนพลของโจโฉ อดีตขุนพลของอ้วนเสี้ยว
- แฮหัวอัน ขุนพลของโจโฉ ถูกเตียวหุยสังหารในศึกทุ่งพกบ๋อง
- แฮหัวเจี๋ย ขุนพลของโจโฉ
- จิวเสี้ยน คนสนิทของซุนกวน
อ้างอิง [แก้]
- หนังสือ คุยเฟื่องเรื่องสามก๊ก โดย โกวิท ตั้งตรงจิตร (พ.ศ. 2550 สำนักพิมพ์ชมรมเด็ก )
- หนังสือ สามก๊กฉบับนายทุน โดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
- หนังสือ โจโฉ นายกรัฐมนตรีตลอดกาล โดย หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช
ดูเพิ่ม [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
- เทพเจ้าเตียวหุย(ซากง) : God of Butcher
- เตียวหุย-นักรบจอมดีเดือด
- หนังสือขุนพลสามก๊ก ทองแถม นาถจำนง ผู้เขียน
|
|
|||||
|
|||||||||||||||||