จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน
| พระเจ้าฮั่นเหี้ยนเต้ | |
|---|---|
| จักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่น | |
| ประสูติ | พ.ศ. 724 |
| สวรรคต | พ.ศ. 777 |
| ทรงราชสมบัติช่วง | พ.ศ. 732 - พ.ศ. 763 |
| จักรพรรดิองค์ก่อนหน้า | พระเจ้าเซ่าตี้ |
| พระนาม | |
| อักษรจีนตัวเต็ม | 漢獻帝 |
| อักษรจีนตัวย่อ | 汉献帝 |
| พินอิน | Hàn Xiàn dì |
| สำเนียงจีนกลาง | ฮั่นเสี้ยนตี้ |
| สำเนียงจีนฮกเกี้ยน | ฮั่นเหี้ยนเต้ |
| สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ | Han Hsien-ti |
| ยุคในประวัติศาสตร์ | ยุคสามก๊ก |
| พระนามอื่น ๆ | หองจูเหียบ (พระนามเดิม) |
สมเด็จพระจักรพรรดิเซี่ยนแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเซี่ยนตี้ หรือ ฮั่นเหี้ยนเต้ (อังกฤษ: Xian of Han; จีนตัวเต็ม: 漢獻帝; จีนตัวย่อ: 汉献帝; พินอิน: Hàn Xiàn dì) เป็นจักรพรรดิแห่งราชวงศ์ฮั่น มีพระนามเดิมว่า หองจูเหียบ เสด็จพระราชสมภพเมื่อปี พ.ศ. 724 เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าเลนเต้ (漢靈帝) และเป็นพระอนุชาต่างพระมารดาในพระเจ้าเซ่าตี้ ขึ้นครองราชย์จากการที่ ตั๋งโต๊ะ (董卓) ต้องการสร้างบารมีแก่ตน โดยการเปลี่ยนองค์พระจักรพรรดิ โดยปลดพระเจ้าเซ่าเต้ออกจากพระราชบัลลังก์ แล้วอัญเชิญหองจูเหียบขึ้นเป็นฮ่องเต้แทน หองจูเหียบจึงได้ขึ้นเป็นพระเจ้าเหี้ยนเต้แห่งจีนในปี พ.ศ. 732 ขณะทรงมีพระชนมายุเพียง 8 พรรษา โดยการครองราชย์นั้นในช่วงแรกแทบไม่ได้ปฏิบัติพระราชกรณียกิจใด ๆ เพราะหลังจากตั๋งโต๊ะตั้งพระองค์เป็นฮ่องเต้ ก็กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในฐานะผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ ทำอะไรไม่ปรึกษาใคร เหมือนว่าตั๋งโต๊ะไม่เห็นพระเจ้าเหี้ยนเต้อยู่ในสายตา แม้ว่าตั๋งโต๊ะจะถึงขนาดเผาเมืองหลวง สร้างราชธานีขึ้นใหม่ก็ทรงทำอะไรไม่ได้
จนตั๋งโต๊ะชะตาถึงฆาตไปในปี พ.ศ. 735 ก็ทรงเริ่มปฏิบัติพระราชภารกิจไปบ้างเล็กน้อย แต่การจะให้พระเจ้าเหี้ยนเต้ซึ่งขณะนั้นมีพระชนมายุเพียง 11 พรรษาปกครองประเทศจีน ดูจะยากเกินไป พระเจ้าเหี้ยนเต้เริ่มกลายเป็นเหมือนหุ่นเชิดของเหล่าขุนนางและสิบขันที ดังนั้น ในปี พ.ศ. 739 โจโฉ (曹操) ก็เข้ามาเป็นผู้สำเร็จราชการแทนพระองค์ และโจโฉทำอะไรจะเคารพยำเกรงในพระเจ้าเหี้ยนเต้เสมอ และเมื่อพระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงบรรลุนิติภาวะ โจโฉก็กลับไปทำหน้าที่เดิมของตน และความสัมพันธ์ระหว่างโจโฉกับพระเจ้าเหี้ยนเต้ก็เริ่มบั่นทอน เพราะโจโฉเริ่มมีการแสวงหาอำนาจ จนกระทั่งขอเป็นอ๋องแห่งแคว้นเว่ย พระเจ้าเหี้ยนเต้ทรงกริ่งพระทัย แต่เมื่อโจโฉได้ยกโจจี๋ (曹節) ให้เป็นพระมเหสีพระเจ้าเหี้ยนเต้ในปี พ.ศ. 757 พระเจ้าเหี้ยนเต้ก็ต้องพระราชทานตำแหน่งอ๋องหรือกษัตริย์ไป แล้วโจโฉก็พอพระทัย ไม่ต้องการอะไรเพิ่ม ครองแคว้นเว่ยไปอย่างสงบ แต่ตลอดเวลาตั้งแต่ต้นนั้น พระเจ้าเหี้ยนเต้ก็ทรงเป็นเหมือนหุ่นเชิดของก๊กทั้งสาม (สามก๊ก) ไป ๆ มา ๆ
จนวุยอ๋องโจโฉสิ้นพระชนม์ไป โจผี (曹丕) พระโอรสในพระเจ้าโจโฉขึ้นเป็นอ๋องครองแคว้นเว่ยต่อจากโจโฉผู้เป็นพระบิดา วุยอ๋องโจผีทรงมีพระทัยที่เหิมเกริมจนขับไล่พระเจ้าเหี้ยนเต้ออกไปจากพระราชบัลลังก์มังกรทองในปี พ.ศ. 763 และขึ้นเป็นพระมหาจักรพรรดิแห่งแคว้นเว่ยเสีย แต่ว่าราชวงศ์ฮั่นยังไม่สิ้นสุดเมื่อฮันต๋งอ๋องเล่าปี่ สถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระมหาจักรพรรดิในแดนเสฉวนเพื่อรักษาราชวงศ์ฮั่นและเชื้อสายราชตระกูลเล่า และในปี พ.ศ. 772 ง่ออ๋องซุนกวนก็สถาปนาตนเองขึ้นเป็นพระมหาจักรพรรดิในแดนกังตั๋งเช่นกัน นับแต่นั้นมาแผ่นดินจีนก็แตกออกเป็นสามอาณาจักรอย่างแท้จริง พระเจ้าเหี้ยนเต้ถูกลดพระอิสริยยศจากพระจักรพรรดิหรือฮ่องเต้ เป็น ชนชั้นสูง และมีชีวิตอย่างสงบสุขเรื่อยมา จนพระเจ้าเหี้ยนเต้เสด็จสวรรคตในปี พ.ศ. 777 ขณะมีพระชนมายุ 53 พรรษา
[แก้] พระบรมวงศานุวงศ์
- พระราชบิดา พระเจ้าเลนเต้
- พระราชมารดา พระสนมอองบีหยิน
- พระเชษฐา หองจูเปียน หรือ พระเจ้าฮั่นเซ่าตี้
- พระปิตุลา พระเจ้าเจียงบู๊เต้ หรือ เล่าปี่
- พระมเหสี/พระสนม
- พระนางฮกเฮา บุตรสาวของฮกอ้วน
- พระนางตังกุยฮุย น้องสาวของตังสิน
- พระนางโจเฮา ธิดาของโจโฉ
[แก้] อ้างอิง
[แก้] ดูเพิ่ม
| สมัยก่อนหน้า | จักรพรรดิฮั่นเซี่ยน | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| จักรพรรดิฮั่นเซ่าตี้ |
จักรพรรดิจีน (พ.ศ. 732 - พ.ศ. 743) |
จักรพรรดิเว่ยเหวินตี้ (ราชวงศ์เว่ย) |
|
|||||||||||||||||