ซุนเกี๋ยน
| ซุนเกี๋ยน | |
|---|---|
|
|
|
| จักรพรรดิแห่งง่อก๊ก | |
| สวรรคต | พ.ศ. 734 |
| สถานที่สวรรคต | ซอกเขาฮีสัน |
| จักรพรรดิองค์ถัดไป | ซุนเซ็ก |
| พระนาม | |
| อักษรจีนตัวเต็ม | 孫堅 |
| อักษรจีนตัวย่อ | 孙坚 |
| พินอิน | Sūn Jiān |
| สำเนียงจีนกลาง | ซุนเจียน |
| สำเนียงจีนฮกเกี้ยน | ซุนเกี๋ยน |
| สัทอักษรแบบเวด-ไจลส์ | Sun Chien |
| พระนามรอง | โปวโลว |
| พระนามอื่น ๆ | พยัคฆ์แห่งกังตั๋ง |
พระเจ้าซุนเกี๋ยน (อังกฤษ: Sun Jian; จีนตัวเต็ม: 孫堅; จีนตัวย่อ: 孙坚; พินอิน: Sūn Jiān; เวด-ไจลส์: Sun Chien) เป็นตัวละครในวรรณกรรมจีนอิงประวัติศาสตร์เรื่องสามก๊กที่มีตัวตนจริงในประวัติศาสตร์ยุคสามก๊ก แม่ทัพและขุนศึกในช่วงปลายราชวงศ์ฮั่นตะวันออก และยุคสามก๊กช่วงต้น
ซุนเกี๋ยนไต่เต้าจากตำแหน่งขุนนางต่ำต้อยจนเป็นเจ้าเมืองเตียงสา เข้าร่วมกับ 18 หัวเมืองตะวันออกต้านตั๋งโต๊ะในฐานะลูกน้องของอ้วนสุด เอาชนะตั๋งโต๊ะและลิโป้ ยึดเมืองลกเอี๋ยงได้สำเร็จ จนได้รับฉายาว่า "พยัคฆ์กังตั๋ง" แต่ตั๋งโต๊ะเผาเมืองหนี ซุนเกี๋ยนบูรณะเมืองลกเอี๋ยงด้วยความภักดี ได้พบตราหยกแผ่นดินโดยบังเอิญในศพหญิงรับใช้ในวังที่กระโดดบ่อน้ำตาย ลูกน้องและคนของซุนเกี๋ยนจึงสรรเสริญว่า ซุนเกี๋ยนเป็นผู้มีบุญต่อไปจะได้เป็นฮ่องเต้ ซุนเกี๋ยนจึงคิดสถาปนาเมืองกังตั๋งให้ขึ้นมาเข้มแข็งบ้าง ซึ่งต่อมาถือได้ว่าเป็นพื้นฐานสำคัญให้กับการตั้งตัวของง่อก๊ก โดยซุนเซ็กและซุนกวน บุตรชายทั้ง 2
หลังจากนั้นอ้วนสุดมีคำสั่งให้ซุนเกี๋ยนโจมตีเล่าเปียว ซุนเกี๋ยนเสียชีวิตในการรบในระหว่างไล่โจมตีหองจอ ลูกน้องของเล่าเปียว ภายหลังซุนกวนสถาปนาตนเองเป็นจักรพรรดิ แล้วทรงสถาปนาตำแหน่งซุนเกี๋ยนผู้เป็นพระบิดาของพระองค์เป็นจักรพรรดิด้วย
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
| สมัยก่อนหน้า | ซุนเกี๋ยน | สมัยถัดไป | ||
|---|---|---|---|---|
| - |  |
จักรพรรดิจีน (แต่งตั้งหลังสิ้นพระชนม์แล้ว) |
 |
พระเจ้าซุนเซ็ก |
