ภาษาเหมื่อง

จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี

ภาษาเหมื่อง
พูดใน:	เวียดนาม
จำนวนผู้พูด:	1,137,515 (1999)
ตระกูลภาษา:	ออสโตร-เอเชียติก  มอญ-เขมร   ภาษากลุ่มเวียตติก    ภาษากลุ่มเหมื่อง     ภาษาเหมื่อง
รหัสภาษา
ISO 639-1:	ไม่มี
ISO 639-2:	-
ISO 639-3:	mtq
หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์
ส่วนหนึ่งของสารานุกรมภาษา

ภาษาเหมื่อง เป็นภาษาของชาวเหมื่องในเวียดนาม ใกล้เคียงกับภาษาเวียดนาม อยู่ในตระกูลออสโตรเอเชียติก มีวรรณยุกต์ 5 เสียง คำศัพท์ได้รับอิทธิพลจากภาษาจีนมาก

ด • พ • ก กลุ่มภาษาหลัก ในตระกูลภาษาออสโตรเอเชียติก
ภาษากลุ่มมุนดา	ภาษามุนดารี ภาษาสันตาลี ภาษาโสรา ภาษาโฮ
ภาษากลุ่มมอญ-เขมร	กลุ่มตะวันออก:กลุ่มกะตู: ภาษากันตู ภาษากูย ภาษาเกรียง ภาษาจะต็อง ภาษาด๊ากกัง ภาษาบรู;กลุ่มบะห์นาริก: ภาษากะเซง ภาษาซรี ภาษาเซดัง ภาษาเตรียง ภาษามนอง ภาษายรุ ภาษาแย็ฮ ภาษาเรเงา ภาษาละวี ภาษาหยูก ภาษาฮะรัก ภาษาฮาลัง ;กลุ่มเขมร: เขมร- เขมรสุรินทร์ ; กลุ่มเวียตติก: ภาษาเวียดนาม ภาษาเหมื่อง กลุ่มเหนือ:กลุ่มขมุ: ภาษาขมุ ภาษามลาบรี ภาษาลัวะ; กลุ่มปะหล่อง: ภาษาปลัง ภาษาละเม็ต ภาษาละว้า;กลุ่มเปียริก: ภาษาชอง; ภาษากาสี กลุ่มใต้:กลุ่มมอญ: มอญ - ญัฮกุ้ร; กลุ่มอัสเลียน: ภาษาซาไก; ภาษากลุ่มเกาะนิโคบาร์