ภาษามนอง
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
| ภาษามนอง | ||
|---|---|---|
| พูดใน: | เวียดนาม, กัมพูชา และ สหรัฐอเมริกา | |
| ภูมิภาค: | บริเวณ Tây Nguyên โดยเฉพาะในจังหวัด Đắk Lắk จังหวัด Lâm Đồng จังหวัด Đắk Nông และจังหวัด Bình Phước; Mondulkiri ใน กัมพูชา | |
| จำนวนผู้พูด: | 120,000 คน | |
| ตระกูลภาษา: | ออสโตร-เอเชียติก ภาษากลุ่มมอญ-เขมร กลุ่มมอญ-เขมรตะวันออก ภาษากลุ่มบะห์นาริก กลุ่มบะห์นาริกกลาง กลุ่มบะห์นาริกกลาง-ใต้ กลุ่มบะห์นาริกใต้ ภาษามนอง |
|
| รหัสภาษา | ||
| ISO 639-1: | ไม่มี | |
| ISO 639-2: | mkh | |
| ISO 639-3: | มีหลากหลาย: cmo — Central Mnong mng — Eastern Mnong mnn — Southern Mnong |
|
| หมายเหตุ: บทความนี้มีสัญลักษณ์สัทอักษรสากลปรากฏอยู่ คุณอาจต้องการไทป์เฟซที่รองรับยูนิโคดเพื่อการแสดงผลที่สมบูรณ์ | ||
ภาษามนอง เป็นภาษาที่พูดโดยชาวมนองกลุ่มต่างๆ ในเวียดนามซึ่งแบ่งเป็น ภาษามนองกลาง ภาษามนองตะวันออก และภาษามนองใต้ ซึ่งแต่ละกลุ่มไม่สามารถเข้าใจสำเนียงของกลุ่มอื่นได้ ภาษาน้มีการศึกษาทางภาษาศาสตร์ครั้งแรกเมื่อราว พ.ศ. 2513 อยู่ในภาษากลุ่มบะห์นาริกใต้
อ้างอิง [แก้]
- Harry Leonard Shorto, Jeremy Hugh Chauncy, Shane Davidson (1991). Austroasiatic Languages. Routledge. ISBN 0728601834
|
||||||||