-
ลำต้นเคลือบด้วยเปลือกเป็นเม็ดๆ
ประดู่อังสนา หรือ ดู่ป่า (เหนือ) หรือ อะนอง หรือ ดู่ (อังกฤษ: Burma Padauk) เป็นพรรณไม้ยืนต้นขนาดกลางถึงขนาดใหญ่มีความสูงประมาณ 10-25 เมตร ผิวเปลือกลำต้นมีสีดำหรือเทาลำต้นเป็นพูไม่กลมแตกกิ่งก้านสาขากว้าง มีเรือนยอดทึบแตกเป็นสะเก็ดร่องตื้นๆ ใบเป็นช่อแตกออกจากปลายกิ่งมีใบย่อยประกอบอยู่ประมาณ 6-12 ใบ ลักษณะของใบเป็นรูปมนรีปลายใบแหลมโคนใบมน ขอบใบเรียบเป็นมันสีเขียว ใบมีขนาดยาวประมาณ 2-3 นิ้ว กว้างประมาณ 1-2 นิ้ว ออกดอกเป็นช่อออกตามปลายกิ่ง ดอกมีขนาดเล็กสีเหลือง ผลมีขนเล็กๆปกคลุม ขนาดผลโตประมาณ 4-6 เซนติเมตร
การปลูกเลี้ยง[แก้]
ต้องการแสงแดดจัด หรือกลางแจ้ง ต้องการปริมาณน้ำปานกลาง ชอบดินร่วนซุย ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ด นิยมปลูกริมถนนเพราะกิ่งทอดลงห้อยย้อยสวยงาม
สัญลักษณ์[แก้]
การใช้ประโยชน์[แก้]
- ประดู่กิ่งอ่อนหรือประดู่บ้านสะสมแคดเมียมได้ 470 µg/g เมื่อเลี้ยงแบบไฮโดรโพนิกส์[1]
- ไม้ใช้ทำสิ่งปลูกสร้าง เครื่องมือเครื่องใช้
- เปลือกให้น้ำฝาดสำหรับฟอกหนัง ให้สีน้ำตาลสำหรับย้อมผ้า แก่นให้สีแดงคล้ำสำหรับย้อมผ้า[2]
อ้างอิง[แก้]
- ↑ Suekhum, D., (2005). Phytoremediation of Cadmium by Selected Leguminous Plants from Hydroponic Culture. Thesis, Mahidol University.
- ↑ ประดู่ ข้อมูลพรรณไม้ สำนักงานโครงการอนุรักษ์พันธุ กรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี
พรรณไม้ดอกไม้ประดับ ที่กล่าวถึงในเพลง อุทยานดอกไม้ เรียงตามลำดับการกล่าวถึง |
|
|
|
|
|
