พุดซ้อน
| พุดซ้อน (Cape jessamie) | |
|---|---|
| Gardenia jasminoides | |
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Plantae |
| (unranked): | Angiosperms |
| (unranked): | Eudicots |
| (unranked): | Asterids |
| อันดับ: | Gentianales |
| วงศ์: | Rubiaceae |
| สกุล: | Gardenia |
| ชนิด: | G. jasminoides |
| ชื่อทวินาม | |
| Gardenia jasminoides J.Ellis |
|
| ชื่อพ้อง | |
|
Gardenia augusta (L.) Merr. (nom. illeg.) |
|
พุดซ้อน ถิ่นเดิมของพุดซ้อนเข้าใจว่าอยู่ในประเทศจีน และเป็นพันธุ์ไม้วงศ์เดียวกับเข็มพวงขาว กระทุ่ม และกาแฟ มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆคือ เก็ตถวา (ภาคเหนือ) พุดจีน และพุดใหญ่
เนื้อหา |
ลักษณะทางพฤกษศาสตร์ [แก้]
พุดซ้อนเป็นไม้พุ่มสูงประมาณ 1-2เมตร แตกกิ่งแขนงมาก ลำต้นเรียวเป็นรูปกรวย ใบเดี่ยว รูปหอก ปลายใบและโคนใบแหลม ใบมีสีเขียวมน ดอกเดี่ยวสีขาวออกตามซอกใบและปลายกิ่ง มีกลีบเลี้ยงหนาเป็นสัน มีทั้งชนิดดอกลา คือกลีบดอกชั้นเดียว และชนิดดอกซ้อน มีกลีบดอกจำนวนมากเรียงซ้อนกัน เมื่อดอกบานมีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 7-8 ซม. กลิ่นหอมแรง ออกดอกตลอดปี
การปลูกเลี้ยง [แก้]
พุดซ้อน เป็นไม้กลางแจ้ง ต้องการแสงแดดจัด ชอบดินร่วนที่มีความอุดมสมบูรณ์เพียงพอ ขยายพันธุ์โดยการเพาะเมล็ดและตอนกิ่ง
ประโยชน์ [แก้]
นิยมนำไปร้อยพวงมาลัยบูชาพระ เมล็ดสีเหลืองทอง ใช้แต่งสีอาหารและทำสีย้อม ส่วนดอกใช้สกัดน้ำมันหอมระเหย ใช้ทำน้ำหอมและแต่งกลิ่นเครื่องสำอาง
ในวรรณคดี [แก้]
มีบทโครงที่กล่าวถึง พุดซ้อน ใน
| ช่อตะแบกสัตตบุษย์พุดซ้อน | |
| จำปีมลุลีมะลิลา | |
| กลิ่นขจรฟุ้งจับนาสา | |
| พิกุลกรรณิการ์สารภี | |
| (รามเกียรติ์ - พระราชนิพนธ์ในรัชกาลที่ 1) | |
| เจ้าโมรากรีดเล็บเก็บจำปี | |
| ให้ประภาวดีศรีสมร | |
| เจ้าวิเชียรเก็บกระถินกลิ่นขจร | |
| กับพุดซ้อนตามส่งให้จงกล | |
| (พระอภัยมณี - สุนทรภู่) | |
อ้างอิง [แก้]
| คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: พุดซ้อน |
|
|||||||