ชงโค
จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี
ชงโค
| อาณาจักร | Plantae |
| ส่วน | Magnoliophyta |
| ชั้น | Magnoliopsida |
| อันดับ | Fabales |
| วงศ์ | Fabaceae |
| วงศ์ย่อย | Caesalpinioideae |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | Bauhinia purpurea L. |
ชงโค( อังกฤษ: Butterfly Tree, Orchid Tree, Purple Bauhinia )มีถิ่นกำเนิดทางตอนใต้ของประเทศจีนรวมถึงฮ่องกงและทางเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีชื่อพื้นเมืองอื่นๆดังนี้ :ชงโค เสี้ยวเลื่อย (ภาคใต้) , เสี้ยวดอกแดง (ภาคเหนือ) , เสี้ยวหวาน (แม่ฮ่องสอน)กะเฮอ สะเปซี (กะเหรี่ยง-แม่ฮ่องสอน)
ในสหรัฐอเมริกานิยมปลูกกันที่มลรัฐฮาวาย, มลรัฐแคลิฟอร์เนีย,ทางตะวันตกเฉียงใต้ของมลรัฐฟลอริดา และทางตอนใต้ของมลรัฐเทกซัส
เนื้อหา |
[แก้] ลักษณะทางพฤกษศาสตร์
ไม้พุ่มหรือไม้ต้นผลัดใบขนาดกลาง สูงประมาณ 15 เมตร เรือนยอดแผ่กว้างรูปทรงไม่แน่นอน ใบเดี่ยว เรียงสลับ เป็นรูปไข่แยกเป็น 2 แฉกลึก คล้ายใบติดกันหรือใบแฝด มีขนาดประมาณ 20 ซม. ดอกสีชมพูอมม่วง,สีม่วงสดคล้ายกล้วยไม้ และสีขาว มีกลิ่นหอมอ่อน ๆ ตลอดวัน ดอกบานเต็มที่ขนาด 6-8 ซม. ช่อดอกออกตามซอกใบและปลายกิ่ง มีจำนวนดอกน้อย เกสรตัวผู้ 3 อัน ขนาดไม่เท่ากัน ออกดอกเกือบตลอดปี ออกดอกมากในฤดูหนาว การขยายพันธุ์ใช้การตอนกิ่ง ปักชำและเพาะเมล็ด
[แก้] การดูแล
ชงโคเป็นไม้ที่ชอบแดด ควรปลูกในที่ได้รับแสงแดดทั้งวัน ดินปลูกควรเป็นดินร่วนหรือดินร่วนปนทรายที่ระบายน้ำดี มีความชื้นสูง
[แก้] ประโยชน์
ใช้รากเป็นยาขับลม เปลือกเป็นยาแก้ท้องร่วง
[แก้] เกร็ด
- ต้นไม้ประจำคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
- ต้นไม้ประจำมหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา
- ต้นไม้ประจำโรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย
- ต้นไม้ประจำโรงเรียนภูเก็ตวิทยาลัย
- ต้นไม้ประจำโรงเรียนร้อยเอ็ดวิทยาลัย
- ต้นไม้ประจำคณะวิศวกรรมศาสตร์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง
- ต้นไม้ประจำโรงเรียนโชคชัยสามัคคี อำเภอโชคชัย จังหวัดนครราชสีมา 30190
- ต้นไม้ประจำโรงเรียนปิยะบุตร์
[แก้] แหล่งข้อมูลอื่น
|
|||||
 |
ชงโค เป็นบทความเกี่ยวกับ พืช ที่ยังไม่สมบูรณ์ ต้องการตรวจสอบ เพิ่มเนื้อหาหรือเพิ่มแหล่งอ้างอิง คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมหรือแก้ไข เพื่อให้สมบูรณ์มากขึ้น ข้อมูลเกี่ยวกับ ชงโค ในภาษาอื่น อาจสามารถหาอ่านได้จากเมนู ภาษาอื่น ด้านซ้ายมือ หรือ ดูเพิ่มที่ สถานีย่อย:พรรณพฤกษา |
