ปีบทอง
| ปีบทอง | |
|---|---|
 |
|
| การจำแนกชั้นทางวิทยาศาสตร์ | |
| อาณาจักร: | Plantae |
| (unranked): | Angiosperms |
| (unranked): | Eudicots |
| (unranked): | Asterids |
| อันดับ: | Lamiales |
| วงศ์: | Bignoniaceae |
| สกุล: | Radermachera Zoll. & Mor |
| สปีชีส์: | R. ignea |
| ชื่อวิทยาศาสตร์ | |
| Radermachera ignea (Kurz) Steenis |
|
ปีบทอง หรือ กาซะลองคำ[1] (อังกฤษ: Tree Jasmine; ชื่อวิทยาศาสตร์: Radermachera ignea (Kurz) Steenis ; ชื่ออื่น: กากี, สำเภาหลามต้น, จางจืด, สะเภา, อ้อยช้าง) เป็นไม้ต้นผลัดใบในวงศ์แคหางค่าง (Bignoniaceae) สูงประมาณ 10 เมตร เรือนยอดเป็นพุ่มทึบ ใบเป็นประเภทใบประกอบแบบ 2-3 ชิ้น ใบย่อยรูปไข่ปลายใบแหลม ขึ้นตามธรรมชาติบนเทือกเขาหินปูนที่ค่อนข้างชื้น พบตั้งแต่พม่าตอนใต้ ไปถึงเกาะไหหลำ
ปีบทอง เป็นพันธุ์ไม้พระราชทานเพื่อปลูกเป็นมงคลจังหวัดเชียงราย และเป็นเป็นพรรณไม้ประจำมหาวิทยาลัยสองแห่ง คือ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงรายเรียกว่า "กาซะลองคำ" และ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีเรียกว่า "ปีปทอง"
ดอก สีเหลืองอมส้ม หรือสีส้ม ออกเป็นกระจุกตามกิ่งและลำต้น กระจุกละ 5 - 10 ดอก บานไม่พร้อมกัน กลีบเลี้ยงรูปถ้วยสีม่วงแดง กลีบดอกเชื่อมกันเป็นหลอด ยาว 4 - 7 ซม. ปลายเป็นแฉกสั้น ๆ 5 แฉก ผลเป็นฝัก ยาว 26 - 40 เซนติเมตร เมื่อแก่จะแตกเป็น 2 ซีก
[แก้] อ้างอิง
- http://www.komchadluek.net/2007/10/06/b005_153104.php?news_id=153104
- http://www.nrru.ac.th/web/plant/showdata.asp?id=36
|
||||||||||||||||||||
