รัฐปาเลสไตน์
-
สำหรับความหมายอื่น ดูที่ ปาเลสไตน์ (แก้ความกำกวม)
| รัฐปาเลสไตน์[i]
دولة فلسطين (อาหรับ)
|
||||||
|---|---|---|---|---|---|---|
|
||||||
| เพลงชาติ: فدائي Fida'i |
||||||
 |
||||||
| เมืองหลวง | เยรูซาเล็ม (ประกาศ)[ii][1][2]< รอมัลลอฮ์ (ปกครอง) |
|||||
| เมืองใหญ่สุด | กาซาก | |||||
| ภาษาทางการ | อาหรับ | |||||
| การปกครอง | ประชาธิปไตยระบบรัฐสภาอย่างเป็นทางการ (แต่ไม่เคยมีการเลือกตั้ง) |
|||||
| - | ประธานาธิบดี | มาห์มูด อับบาสข | ||||
| นิติบัญญัติ | สภาแห่งชาติ | |||||
| อธิปไตยยังเป็นที่พิพาท | กับอิสราเอล | |||||
| - | ประกาศอิสรภาพ | 15 พฤศจิกายน 1988 | ||||
| - | ข้อมติสมัชชาใหญ่ฯ ให้สถานะรัฐผู้สังเกตการณ์ | 29 พฤศจิกายน 2012 | ||||
| - | ประสิทธิภาพความเป็นรัฐ | ยังไม่เป็นจนถึง 2013[3][4] - ดินแดนที่อ้างสิทธิ์อยู่ใต้การยึดครองของอิสราเอล[iii] | ||||
| พื้นที่ | ||||||
| - | รวม | 6,220 ตร.กม.
2,400 ตร.ไมล์ |
||||
| ประชากร | ||||||
| - | 2010 (กรกฎาคม) (ประเมิน) | 4,260,636a (124) | ||||
| จีดีพี (อำนาจซื้อ) | 2551ก (ประมาณ) | |||||
| - | รวม | $11,950 ล้านก (-) | ||||
| - | ต่อหัว | $2,900ก (-) | ||||
| HDI (2007) | ▼ 0.731ก (ปานกลาง) (106) | |||||
| สกุลเงิน | Israeli shekel(NIS)[ต้องการอ้างอิง][7] ( ILS) |
|||||
| เขตเวลา | (UTC+2) | |||||
| - | (DST) | (UTC+3) | ||||
| โดเมนบนสุด | .ps | |||||
| รหัสโทรศัพท์ | +970 | |||||
| ก. สถิติประชากรและเศรษฐกิจ และการจัดอันดับ มาจากดินแดนปาเลสไตน์ ข. ยังเป็นผู้นำรัฐบาลของรัฐ[iv] |
||||||
.svg)
รัฐปาเลสไตน์ (อาหรับ: دولة فلسطين Dawlat Filasṭin) เป็นรัฐที่ประกาศเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน 1988 โดยสภาแห่งชาติขององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ที่พลัดถิ่นในกรุงแอลเจียร์ ซึ่งเห็นชอบคำประกาศอิสรภาพปาเลสไตน์ฝ่ายเดียว รัฐปาเลสไตน์อ้างสิทธิ์เหนือดินแดนปาเลสไตน์ ซึ่งนิยามตามพรมแดนเมื่อปี 1967[8] และกำหนดเยรูซาเล็มเป็นเมืองหลวง พื้นที่ที่พรรณนาว่าจะประกอบเป็นรัฐปาเลสไตน์นั้นถูกอิสรเอลยึดครองตั้งแต่ปี 1967
การประชุดสุดยอดสันนิบาตอาหรับปี 1974 กำหนดให้องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์เป็น "ผู้แทนชาวปาเลสไตน์โดยชอบด้วยกฎหมายแต่ผู้เดียว" และยืนยันอีกครั้งถึง "สิทธิของพวกเขาในการสถาปนารัฐที่มีเอกราชอย่างเร่งด่วน"[9] องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ได้รับสถานะผู้สังเกตการณ์ในสหประชาชาติเป็น "องค์การมิใช่รัฐ" (non-state entity) ตั้งแต่วันที่ 22 พฤศจิกายน 1974[10][11] ซึ่งให้สิทธิพูดในสมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติได้ แต่ไม่มีสิทธิออกเสียง หลังคำประกาศอิสรภาพ สมัชชาใหญ่สหประชาชาติ "รับรอง" คำประกาศดังกล่าวอย่างเป็นทางการ และออกเสียงให้ใช้ชื่อ "ปาเลสไตน์" แทน "องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์" เมื่อเอ่ยถึงผู้สังเกตการณ์ถาวรปาเลสไตน์[12][13] แม้จะมีคำวินิจฉัยนี้ องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ก็มิได้เข้าร่วมสหประชาชาติในขีดความสามารถที่เป็นรัฐบาลของรัฐปาเลสไตน์[14] วันที่ 29 พฤศจิกายน 2012 สมัชชาใหญ่แห่งสหประชาชาติผ่านข้อมติที่ 67/19 ยกระดับปาเลสไตน์จาก "องค์การผู้สังเกตการณ์" (observer entity) เป็น "รัฐผู้สังเกตการณ์ที่มิใช่สมาชิก" ในระบบสหประชาชาติ ซึ่งถือเป็นการรับรองอธิปไตยขององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์โดยปริยาย[15][16][17]
ในข้อตกลงกรุงออสโลปี 1993 อิสราเอลรับรองคณะผู้เจรจาขององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ว่า "เป็นผู้แทนของชาวปาเลสไตน์" ตอบแทนการที่องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์รับรองสิทธิของอิสราเอลที่จะดำรงอยู่อย่างสันติ กรยอมรับข้อมติคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติที่ 242 และ 338 และปฏิเสธ "ความรุนแรงและการก่อการร้าย"[18] ผลคือ ในปี 1994 องค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์สถาปนาการปกครองดินแดน ซึ่งบริหารหน้าที่รัฐบาลบ้างในบางส่วนของเวสต์แบงก์และฉนวนกาซา[19][20]
ในปี 2007 การยึดฉนวนกาซาโดยฮามาส แบ่งชาวปาเลสไตน์ทั้งทางการเมืองและดินแดน โดยฟาตาห์ของมาห์มูด อับบาสยังปกครองเวสต์แบงก์ส่วนใหญ่และนานาประเทศรับรองว่าเป็นองค์การบริหารปาเลสไตน์[21] ขณะที่ฮามาสรักษาการควบคุมฉนวนกาซาไว้ ในเดือนเมษายน 2011 พรรคการเมืองปาเลสไตน์ลงนามความตกลงปรองดอง แต่การนำไปปฏิบัติหยุดไปนับแต่นั้น
จนถึงเดือนพฤศจิกายน 2012 มีรัฐสมาชิกสหประชาชาติ 131 รัฐ จาก 193 รัฐ (67.9%) ให้การรับรองรัฐปาเลสไตน์[22][23] กระนั้นหลายประเทศที่มิได้รับรองรัฐปาเลสไตน์ก็รับรององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์เป็น "ผู้แทนของชาวปาเลสไตน์" ยิ่งไปกว่านั้น คณะกรรมการบริหารขององค์การปลดปล่อยปาเลสไตน์ได้รับอำนาจจากสภาแห่งชาติปาเลสไตน์ให้ดำเนินหน้าที่รัฐบาลในรัฐปาเลสไตน์[24]
เนื้อหา |
ภูมิศาสตร์ [แก้]
อาณาเขต [แก้]
ส่วนหนึ่งของดินแดนนี้ที่อยู่ทางตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน เคยถูกเรียกว่า "ดินแดนคะนาอัน" (Canaan) ในช่วงที่อยู่ใต้การปกครองของอียิปต์ ในภายหลังได้แบ่งการปกครองออกเป็นสองส่วน ส่วนทางใต้กลายเป็นราชอาณาจักรยูดาห์ ส่วนทางเหนือคือราชอาณาจักรอิสราเอล
ประวัติศาสตร์ [แก้]
สมัยโรมัน [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้สมัยจักรวรรดิไบแซนไทน์ [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้สมัยการปกครองของมุสลิม [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้สมัยสงครามครูเสด [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้สมัยมัมลุค [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้สมัยจักรวรรดิออตโตมัน [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้ศตวรรษที่ 19-20 [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้สมัยการปกครองของสหราชอาณาจักร [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้การแบ่งดินแดนโดยสหประชาชาติ [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้สถานะปัจจุบัน [แก้]
หลังสงครามอาหรับ-อิสราเอล ค.ศ. 1948 ได้มีข้อตกลงสงบศึกใน ค.ศ. 1949 กำหนดให้แบ่งดินแดนออกเป็น 4 ส่วน ให้กับอิสราเอล และชาติอาหรับในบริเวณนั้นอีก 3 ชาติ คือ อียิปต์, จอร์แดน และซีเรีย
อิสราเอลได้เนื้อที่ไป 26% คือฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจอร์แดน ส่วนจอร์แดนได้ไป 21% กรุงเยรูซาเลมถูกแบ่งออกเป็น 2 ส่วนให้กับทั้งอิสราเอลและจอร์แดน ส่วนอียิปต์ได้บริเวณฉนวนกาซา เมื่อการแบ่งดินแดนกันเรียบร้อย ก็เกิดการอพยพของชาวยิวและชาวอาหรับเพื่อเข้าไปอาศัยอยู่ในเขตแดนของตน
หลังจากสงครามหกวัน ในปี ค.ศ. 1967 อิสราเอลได้ยึดดินแดนบางส่วนของอียิปต์และจอร์แดนได้
การเมือง [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้การแบ่งเขตการปกครอง [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้กองทัพ [แก้]
-
ดูบทความหลักที่ กองทัพปลดปล่อยปาเลสไตน์
กระบวนการยุติธรรม และ กฎหมาย [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้ความสัมพันธ์ระหวางประเทศ [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้เศรษฐกิจ [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้ประชากร [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้การศึกษา [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้ศาสนา [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้วัฒนธรรม [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้อาหาร [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้ดนตรี [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้การท่องเที่ยว [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้กีฬา [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้วันหยุด [แก้]
ส่วนนี้รอเพิ่มเติมข้อมูล คุณสามารถช่วยเพิ่มเติมข้อมูลในส่วนนี้ได้อ้างอิง [แก้]
- ^ Baroud, Ramzy (2004). In Kogan Page. Middle East Review (27th ed.). London: Kogan Page. p. 161. ISBN 978-0-7494-4066-4.
- ^ Bissio, Robert Remo, ed. (1995). The World: A Third World Guide 1995–96. Montevideo: Instituto del Tercer Mundo. p. 443. ISBN 978-0-85598-291-1.
- ^ “the state of Palestine is occupied,” PA official said
- ^ Palestine name change shows limitations: "Israel remains in charge of territories the world says should one day make up that state."
- ^ "CIA - The World Factbook". cia.gov. สืบค้นเมื่อ 2012-09-01.
- ^ "CIA - The World Factbook". cia.gov. สืบค้นเมื่อ 2012-09-01.
- ^ According to Article 4 of the 1994 Paris Protocol [1]. The Protocol allows the Palestinian Authority to adopt additional currencies. In West Bank the Jordanian dinar is widely accepted and in Gaza Strip the Egyptian pound is often used.
- ^ "Palestinian Authority applies for full UN membership". United Nations Radio. 23 Sep 2011. สืบค้นเมื่อ 2011-09-24.: "I would like to inform you that, before delivering this statement, I, in my capacity as President of the State of Palestine and Chairman of the Executive Committee of the Palestine Liberation Organization, submitted to H.E. Ban Ki-moon, Secretary-General of the United Nations, an application for the admission of Palestine on the basis of the 4 June 1967 borders, with Al-Kuds Al-Sharif as its capital, as a full member of the United Nations."
- ^ al Madfai, Madiha Rashid (1993). Jordan, the United States and the Middle East Peace Process, 1974–1991. Cambridge Middle East Library 28. Cambridge: Cambridge University Press. p. 21. ISBN 978-0-521-41523-1.
- ^ UN General Assembly (22 November 1974). "UN General Assembly Resolution 3237". UN General Assembly (via The Jerusalem Fund). สืบค้นเมื่อ 2011-09-29.
- ^ Geldenhuys, Deon (1990). Isolated States: A Comparative Analysis. Cambridge Studies in International Relations 15. Cambridge: Cambridge University Press. p. 155. ISBN 978-0-521-40268-2.
- ^ UN General Assembly (9 December 1988). "United Nations General Assembly Resolution 43/177". UN Information System on the Question of Palestine. สืบค้นเมื่อ 2011-09-29.
- ^ Hillier, 1998, p. 205 (via Google Books).
- ^ General Assembly Session 55 meeting 54: "Moreover, we are confident that in the near future we will truly be able to join the international community, represented in the Organization as Palestine, the State ..."
- ^ "Palestinians win implicit U.N. recognition of sovereign state". Reuters. 29 November 2012. สืบค้นเมื่อ 29 November 2012.
- ^ "UN makes Palestine nonmember state". 3 News NZ. November 30, 2012.
- ^ "General Assembly grants Palestine non-member observer State status at UN". United Nations News Centre. 29 November 2012. สืบค้นเมื่อ 2012-12-03.
- ^ Murphy, Kim (10 September 1993). ""Israel and PLO, in Historic Bid for Peace, Agree to Mutual Recognition - Mideast - After Decades of Conflict, Accord Underscores Both Sides' Readiness To Coexist - Arafat Reaffirms the Renunciation of Violence in Strong Terms". Los Angeles Times. Retrieved 2011-9-27.
- ^ Resolution 250 session 52 (retrieved 2010-09-21)
- ^ pp. 44-49 of the written statement submitted by Palestine (PDF format; requires Adobe Reader), 29 January 2004, in the International Court of Justice Advisory Proceedings on the Legal Consequences of the Construction of a Wall in the Occupied Palestinian Territory, referred to the court (PDF format; requires Adobe Reader) by U.N. General Assembly resolution A/RES/ES-10/14 (A/ES-10/L.16) adopted on 8 December 2003 at the 23rd Meeting of the Resumed Tenth Emergency Special Session.
- ^ "Hamas leader’s Tunisia visit angers Palestinian officials". English.alarabiya.net. 2012-01-07. สืบค้นเมื่อ 2012-09-01.
- ^ "A/67/L.28 of 26 November 2012 and A/RES/67/19 of 29 November 2012". Unispal.un.org. สืบค้นเมื่อ 2012-12-02.
- ^ Christmas Message from H.E. President Mahmoud Abbas, Christmas 2012: "133 countries that took the courageous step of recognizing the State of Palestine on the 1967 borders."
- ^ Sayigh, Yezid (1999). Armed Struggle and the Search for State: The Palestinian National Movement, 1949–1993 (illustrated ed.). Oxford University Press. p. 624. ISBN 0-19-829643-6, 9780198296430 Check
|isbn=value (help). "The Palestinian National Council also empowered the central council to form a government-in-exile when appropriate, and the executive committee to perform the functions of government until such time as a government-in-exile was established."
ดูเพิ่ม [แก้]
แหล่งข้อมูลอื่น [แก้]
| คุณสามารถหาข้อมูลภาษาอังกฤษเกี่ยวกับ รัฐปาเลสไตน์ ได้โดยค้นหาจากโครงการพี่น้องของวิกิพีเดีย: | |
|---|---|
 |
หาความหมาย จากวิกิพจนานุกรม |
 |
หนังสือ จากวิกิตำรา |
 |
คำคม จากวิกิคำคม |
 |
ข้อมูลต้นฉบับ จากวิกิซอร์ซ |
 |
ภาพและสื่อ จากคอมมอนส์ |
 |
เนื้อหาข่าว จากวิกิข่าว |
 |
แหล่งเรียนรู้ จากวิกิวิทยาลัย |
รัฐปาเลสไตน์ ข้อมูลการท่องเที่ยวจาก วิกิท่องเที่ยว
 |
คอมมอนส์ มีภาพและสื่ออื่น ๆ เกี่ยวกับ: Maps of the history of the Middle East |
|
|||||||||||||||||||||||||||||||
.svg)
|
||||||||
บทความเกี่ยวกับประเทศ ดินแดน หรือเขตการปกครองนี้ยังเป็นโครง คุณสามารถช่วยวิกิพีเดียได้โดยเพิ่มข้อมูล
